II KO 46/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, uznając go za niedopuszczalny z mocy ustawy, ponieważ oddalenie kasacji nie kończy postępowania karnego.
R. M. W. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2018 r., II KK 296/18, o oddaleniu kasacji. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy k.p.k. oraz utrwalone orzecznictwo i piśmiennictwo, odmówił przyjęcia wniosku, stwierdzając, że oddalenie kasacji nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne i nie podlega wznowieniu w trybie rozdziału 56 k.p.k.
Sąd Najwyższy, w składzie sędziego Tomasza Artymiuka, wydał zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku R. M. W. o wznowienie postępowania. Wniosek dotyczył postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2018 r., sygn. akt II KK 296/18, którym oddalono kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną. Sąd Najwyższy uznał wniosek o wznowienie za niedopuszczalny z mocy ustawy, powołując się na art. 530 § 2 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., stosowane odpowiednio na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. Uzasadnienie opiera się na utrwalonym poglądzie, że oddalenie kasacji, nawet jako oczywiście bezzasadnej, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne i nie otwiera drogi do wznowienia postępowania w trybie rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego. Sąd odwołał się do piśmiennictwa oraz licznych orzeczeń Sądu Najwyższego potwierdzających tę interpretację.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o oddaleniu kasacji nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne i nie podlega wznowieniu w tym trybie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że oddalenie kasacji jedynie orzeka o niezasadności skargi, nie wkraczając w powagę rzeczy osądzonej. Jest to utrwalony pogląd w piśmiennictwie i orzecznictwie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. M. W. | osoba_fizyczna | skazany |
| obrońca skazanego | inne | obrońca |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 545 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Stosowanie przepisów o wznowieniu postępowania.
k.p.k. art. 530 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Niedopuszczalność wniosku o wznowienie postępowania.
k.p.k. art. 429 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Niedopuszczalność wniosku o wznowienie postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oddalenie kasacji nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne. Postanowienie o oddaleniu kasacji nie podlega wznowieniu w trybie rozdziału 56 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
nie jest możliwe wznowienie – w trybie przepisów rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego – postępowania, w którym Sąd Najwyższy oddalił kasację, jako że tego rodzaju orzeczenie Sądu Najwyższego nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne. Oddalając kasację, również w wypadku uznania jej za oczywiście bezzasadną, Sąd Najwyższy orzeka jedynie o niezasadności skargi kasacyjnej, i w żadnym wypadku nie wkracza w sferę, w której zaskarżony kasacją wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej.
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej niedopuszczalności wznowienia postępowania po oddaleniu kasacji."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji oddalenia kasacji przez Sąd Najwyższy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wznowieniem postępowania karnego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy nie można wznowić postępowania karnego? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 46/19 ZARZĄDZENIE Dnia 4 czerwca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk Na podstawie art. 545 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 429 § 1 k.p.k. odmawiam przyjęcia wniosku R. M. W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2018 r., II KK 296/18, o oddaleniu kasacji obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadnej, wobec jego niedopuszczalności z mocy ustawy. UZASADNIENIE W dniu 24 kwietna 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek R. M. W. o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Wezwany, zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2019 r. (doręczonym w dniu 10 maja 2019 r.), do sprecyzowania przedmiotowego wniosku skazany – pismem z dnia 13 maja 2019 r. (data złożenia w administracji Zakładu Karnego w P.) – wskazał, że jego wniosek dotyczy wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2018 r., II KK 296/18, którym to orzeczeniem Sąd Najwyższy oddalił, jako oczywiście bezzasadną kasację jego obrońcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 grudnia 2017 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt II K […]. Ponieważ wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalny z mocy ustawy, w oparciu o przepisy art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k. – stosowane w postępowaniu wznowieniowym odpowiednio (art. 545 § 1 k.p.k.) – należało odmówić jego przyjęcia. Nie może budzić wątpliwości, że nie jest możliwe wznowienie – w trybie przepisów rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego – postępowania, w którym Sąd Najwyższy oddalił kasację, jako że tego rodzaju orzeczenie Sądu Najwyższego nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne. Oddalając kasację, również w wypadku uznania jej za oczywiście bezzasadną, Sąd Najwyższy orzeka jedynie o niezasadności skargi kasacyjnej, i w żadnym wypadku nie wkracza w sferę, w której zaskarżony kasacją wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Powyższy pogląd utrwalony jest zarówno w piśmiennictwie (zob. P. Hofmański (red.) i in.: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2012, t. III, s. 370; D. Świecki (red.) i in.: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2017, s. 629; A. Sakowicz (red.) i in.: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2018, s. 1322), jak i w orzecznictwie (zob. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2000 r., I KZP 37/00, OSNKW 2000, z. 9-10, poz. 78; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 kwietnia 2001 r., III KO 53/99, OSNKW 2001, z. 7-8, poz. 67; z dnia 27 lipca 2001 r., III KO 115/00, OSNKW 2001, z. 9-10, poz. 83; z dnia 27 września 2004 r., III KO 29/04, R-OSNKW 2004, poz. 1669; z dnia 5 lipca 2007 r., V KO 15/07, R-OSNKW 2007, poz. 1564; z dnia 25 listopada 2010 r., V KO 87/10, R-OSNKW 2010, poz. 2369), i Sąd Najwyższy w tej sprawie nie znajduje podstaw faktycznych i prawnych aby od niego odstępować. W tym stanie rzeczy zarządzono jak na wstępie. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI