II KO 6/13

Sąd Najwyższy2013-02-19
SAOSKarneochrona zwierzątŚrednianajwyższy
ochrona zwierzątprawo karnesytuacja rodzinnaprzekazanie sprawysąd najwyższykpkart. 37 kpk

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy karnej dotyczącej ochrony zwierząt innemu sądowi, uznając, że sytuacja rodzinna oskarżonej nie stanowi wystarczającej przeszkody do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przekazanie sprawy karnej dotyczącej naruszenia ustawy o ochronie zwierząt innemu sądowi, złożony ze względu na trudną sytuację rodzinną oskarżonej, samotnie wychowującej dwoje małoletnich dzieci. Sąd uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, a sytuacja oskarżonej nie uniemożliwia tego w sposób definitywny. Wskazano na możliwość zapewnienia opieki zastępczej nad dziećmi oraz na tryb uproszczony postępowania, w którym obecność oskarżonej nie jest obowiązkowa.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przekazanie sprawy karnej z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt do rozpoznania innemu sądowi, złożony przez Sąd Rejonowy w W. Wniosek umotywowano trudną sytuacją rodzinną oskarżonej D. W., która samotnie wychowuje dwóch małoletnich synów, z których młodszy jest karmiony piersią, i nie może liczyć na pomoc rodziny w opiece nad dziećmi, co uniemożliwia jej stawiennictwo w sądzie właściwym w S. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, podkreślając, że dobro wymiaru sprawiedliwości i zasada konstytucyjna rozpoznania sprawy przez sąd właściwy mają priorytet. Stwierdzono, że przekazanie sprawy może nastąpić tylko wyjątkowo, gdy nie ma szans na jej rozpoznanie przez sąd właściwy w dającej się przewidzieć przyszłości. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, ponieważ postępowanie będzie toczyć się w trybie uproszczonym, a obecność oskarżonej nie jest obowiązkowa. W przypadku konieczności jej udziału lub uznania przez sąd jego obecności za niezbędną, wskazano na możliwość zwrócenia się do sądu opiekuńczego lub innego właściwego organu o zapewnienie pieczy zastępczej nad dziećmi. Podkreślono również, że większość świadków mieszka lub pracuje w W., co czyni przekazanie sprawy do S. nieuzasadnionym z uwagi na koszty społeczne i materialne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, trudna sytuacja rodzinna oskarżonej nie stanowi wystarczającej przeszkody do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, zwłaszcza gdy postępowanie toczy się w trybie uproszczonym, a obecność oskarżonej nie jest obowiązkowa.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że dobro wymiaru sprawiedliwości i zasada rozpoznania sprawy przez sąd właściwy są nadrzędne. Przekazanie sprawy jest wyjątkiem. Wskazano na możliwość zapewnienia opieki zastępczej nad dziećmi oraz na tryb uproszczony postępowania, który nie wymaga obecności oskarżonej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

nie uwzględnić wniosku

Strony

NazwaTypRola
D. W.osoba_fizycznaoskarżona

Przepisy (5)

Główne

u.o.z. art. 35 § 1

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi.

Pomocnicze

k.p.k. art. 479 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący trybu uproszczonego i nieobowiązkowej obecności oskarżonego.

k.r.o. art. 100

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Przepis umożliwiający zwrócenie się do sądu opiekuńczego o zapewnienie pieczy zastępczej.

Konstytucja RP art. 45 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada prawa do sądu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. Sytuacja rodzinna oskarżonej nie stanowi definitywnej przeszkody do rozpoznania sprawy w sądzie właściwym. Postępowanie toczy się w trybie uproszczonym, a obecność oskarżonej nie jest obowiązkowa. Możliwość zapewnienia opieki zastępczej nad dziećmi. Większość świadków mieszka w okręgu sądu właściwego.

Odrzucone argumenty

Trudna sytuacja rodzinna oskarżonej uniemożliwia jej stawiennictwo w sądzie właściwym.

Godne uwagi sformułowania

Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przede wszystkim, aby sprawa rozpoznana została przez sąd właściwy, co jest samoistną wartością i zasadą konstytucyjną. Przekazanie sprawy do rozpatrzenia innemu sądowi może nastąpić tylko wyjątkowo, gdy rzeczywiście nie istnieją szanse na to w sądzie właściwym w dającej się określić przyszłości. Obecność oskarżonej na rozprawie nie jest więc obowiązkowa, a jej nieobecność nie tamuje rozpoznania sprawy.

Skład orzekający

Krzysztof Cesarz

przewodniczący-sprawozdawca

Małgorzata Gierszon

członek

Roman Sądej

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przekazania sprawy karnej innemu sądowi ze względu na sytuację rodzinną oskarżonego, gdy postępowanie toczy się w trybie uproszczonym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, gdzie obecność oskarżonego nie jest obowiązkowa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje konflikt między potrzebą sprawiedliwości a uwzględnieniem indywidualnej sytuacji strony, pokazując, jak sąd równoważy te wartości w kontekście przepisów proceduralnych.

Czy matka karmiąca piersią może uniknąć stawiennictwa w sądzie? Sąd Najwyższy rozstrzyga.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II KO 6/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Gierszon SSN Roman Sądej w sprawie D. W. oskarżonej z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2013 r., wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 grudnia 2012 r., o przekazanie na podstawie art. 37 kpk sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. p o s t a n o w i ł : nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wniosek został umotywowany sytuacją rodzinną i osobistą oskarżonej, która samotnie wychowuje dwóch małoletnich synów, młodszego karmi piersią i nie może liczyć na pomoc rodziny w zaopiekowaniu się dziećmi. Uniemożliwia to jej stawiennictwo w sądzie właściwym, albowiem zamieszkuje w S. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przede wszystkim, aby sprawa rozpoznana została przez sąd właściwy, co 2 jest samoistną wartością i zasadą konstytucyjną (zob. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Zatem przekazanie sprawy do rozpatrzenia innemu sądowi może nastąpić tylko wyjątkowo, gdy rzeczywiście nie istnieją szanse na to w sądzie właściwym w dającej się określić przyszłości. Taka sytuacja nie zachodzi obecnie w niniejszej sprawie. Postępowanie będzie się toczyć w trybie uproszczonym. Obecność oskarżonej na rozprawie nie jest więc obowiązkowa, a jej nieobecność nie tamuje rozpoznania sprawy (zob. art. 479 § 1 k.p.k.). Jeżeli oskarżona zechce jednak uczestniczyć w rozprawie albo sąd uzna obecność oskarżonej za konieczną, to osk. D. W. lub Sąd mogą zwrócić się na podstawie art. 100 k.r.o. do sądu opiekuńczego lub innego właściwego organu władzy publicznej o zapewnienie dzieciom pieczy zastępczej na czas niezbędny do stawiennictwa i udziału oskarżonej w rozprawie. Tylko oskarżona i św. J. R. zamieszkują w S. Pozostałych 13 świadków zgłoszonych przez prokuratora do przesłuchania na rozprawie mieszka lub pracuje w W. Złożenie wniosku w trybie art. 37 k.p.k. powinna więc poprzedzać refleksja co do miejsca i sposobu ich przesłuchania oraz społecznych kosztów tego przedsięwzięcia (nie licząc znacznych kosztów materialnych). Respektując więc dobro określone w art. 37 k.p.k. Sąd właściwy niezwłocznie podejmie niezbędne czynności zmierzające do rozpoznania sprawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI