II KO 6/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy karnej do innego sądu, uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości i możliwość uproszczonego postępowania przeważają nad trudnościami oskarżonej w stawiennictwie z powodu opieki nad dziećmi.
Sąd Rejonowy w W. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej przeciwko D. W. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S., ze względu na trudną sytuację rodzinną oskarżonej, która samotnie wychowuje dwoje małoletnich synów. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, podkreślając, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. Wskazał, że postępowanie może toczyć się w trybie uproszczonym bez obowiązkowej obecności oskarżonej, a w razie potrzeby można zapewnić opiekę zastępczą dla dzieci.
Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przekazanie sprawy karnej przeciwko oskarżonej D. W. do rozpoznania innemu sądowi, złożony przez Sąd Rejonowy w W. Wniosek motywowany był trudną sytuacją rodzinną oskarżonej, która samotnie wychowuje dwóch małoletnich synów, z czego młodszego karmi piersią, i nie może liczyć na pomoc rodziny w opiece nad dziećmi, co uniemożliwia jej stawiennictwo w sądzie właściwym w W. Sąd Najwyższy nie uwzględnił tego wniosku. Podkreślono, że dobro wymiaru sprawiedliwości, w tym rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy, jest zasadą konstytucyjną. Przekazanie sprawy może nastąpić tylko wyjątkowo. Wskazano, że postępowanie w tej sprawie będzie prowadzone w trybie uproszczonym, co oznacza, że obecność oskarżonej na rozprawie nie jest obowiązkowa i jej nieobecność nie tamuje rozpoznania sprawy. W przypadku, gdyby oskarżona chciała uczestniczyć w rozprawie lub sąd uznał jej obecność za konieczną, zasugerowano możliwość zwrócenia się do sądu opiekuńczego lub innego organu władzy publicznej o zapewnienie pieczy zastępczej dla dzieci na czas rozprawy. Zwrócono również uwagę na fakt, że większość świadków mieszka lub pracuje w W., co czyni przekazanie sprawy do S. nieuzasadnionym z uwagi na koszty społeczne i materialne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o przekazanie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. Postępowanie może toczyć się w trybie uproszczonym bez obowiązkowej obecności oskarżonej. W razie potrzeby można zapewnić opiekę zastępczą dla dzieci. Przekazanie sprawy do innego sądu jest wyjątkiem i nie zachodzi w tej sytuacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. W. | osoba_fizyczna | oskarżona |
Przepisy (5)
Główne
u.o.z. art. 35 § 1
Ustawa o ochronie zwierząt
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis dotyczący przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi.
Pomocnicze
k.p.k. art. 479 § 1
Kodeks postępowania karnego
Przepis dotyczący trybu uproszczonego i braku obowiązkowej obecności oskarżonego.
k.r.o. art. 100
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Przepis umożliwiający zwrócenie się do sądu opiekuńczego o zapewnienie pieczy zastępczej.
Konstytucja RP art. 45 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada prawa do sądu i rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. Postępowanie może toczyć się w trybie uproszczonym bez obowiązkowej obecności oskarżonej. Możliwość zapewnienia opieki zastępczej dla dzieci. Wysokie koszty społeczne i materialne przekazania sprawy do innego sądu.
Odrzucone argumenty
Trudna sytuacja rodzinna oskarżonej (samotne wychowywanie małoletnich dzieci) uniemożliwiająca stawiennictwo w sądzie właściwym.
Godne uwagi sformułowania
Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przede wszystkim, aby sprawa rozpoznana została przez sąd właściwy, co jest samoistną wartością i zasadą konstytucyjną. Przekazanie sprawy do rozpatrzenia innemu sądowi może nastąpić tylko wyjątkowo, gdy rzeczywiście nie istnieją szanse na to w sądzie właściwym w dającej się określić przyszłości. Obecność oskarżonej na rozprawie nie jest więc obowiązkowa, a jej nieobecność nie tamuje rozpoznania sprawy.
Skład orzekający
Krzysztof Cesarz
przewodniczący-sprawozdawca
Małgorzata Gierszon
członek
Roman Sądej
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przekazania sprawy do innego sądu w kontekście sytuacji rodzinnej oskarżonego oraz możliwości prowadzenia postępowania w trybie uproszczonym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie sąd właściwy jest w stanie prowadzić postępowanie w trybie uproszczonym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje konflikt między dobrem wymiaru sprawiedliwości a indywidualną sytuacją strony, pokazując, jak sąd ocenia priorytety w postępowaniu karnym.
“Czy trudna sytuacja rodzinna zawsze usprawiedliwia zmianę sądu? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 6/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Gierszon SSN Roman Sądej w sprawie D. W. oskarżonej z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2013 r., wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 grudnia 2012 r., o przekazanie na podstawie art. 37 kpk sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. p o s t a n o w i ł : nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wniosek został umotywowany sytuacją rodzinną i osobistą oskarżonej, która samotnie wychowuje dwóch małoletnich synów, młodszego karmi piersią i nie może liczyć na pomoc rodziny w zaopiekowaniu się dziećmi. Uniemożliwia to jej stawiennictwo w sądzie właściwym, albowiem zamieszkuje w S. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przede wszystkim, aby sprawa rozpoznana została przez sąd właściwy, co jest samoistną wartością i zasadą konstytucyjną (zob. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Zatem przekazanie sprawy do rozpatrzenia innemu sądowi może nastąpić tylko wyjątkowo, gdy rzeczywiście nie istnieją szanse na to w sądzie właściwym w dającej się określić przyszłości. Taka sytuacja nie zachodzi obecnie w niniejszej sprawie. Postępowanie będzie się toczyć w trybie uproszczonym. Obecność oskarżonej na rozprawie nie jest więc obowiązkowa, a jej nieobecność nie tamuje rozpoznania sprawy (zob. art. 479 § 1 k.p.k.). Jeżeli oskarżona zechce jednak uczestniczyć w rozprawie albo sąd uzna obecność oskarżonej za konieczną, to osk. D. W. lub Sąd mogą zwrócić się na podstawie art. 100 k.r.o. do sądu opiekuńczego lub innego właściwego organu władzy publicznej o zapewnienie dzieciom pieczy zastępczej na czas niezbędny do stawiennictwa i udziału oskarżonej w rozprawie. Tylko oskarżona i św. J. R. zamieszkują w S. Pozostałych 13 świadków zgłoszonych przez prokuratora do przesłuchania na rozprawie mieszka lub pracuje w W. Złożenie wniosku w trybie art. 37 k.p.k. powinna więc poprzedzać refleksja co do miejsca i sposobu ich przesłuchania oraz społecznych kosztów tego przedsięwzięcia (nie licząc znacznych kosztów materialnych). Respektując więc dobro określone w art. 37 k.p.k. Sąd właściwy niezwłocznie podejmie niezbędne czynności zmierzające do rozpoznania sprawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI