II KO 51/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną dotyczącą funkcjonariuszy policji i prokuratorów do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu w celu zapewnienia dobra wymiaru sprawiedliwości i zaufania do sądów.
Sąd Rejonowy w Skierniewicach zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy karnej dotyczącej oskarżonych funkcjonariuszy policji i świadków prokuratorów do innego sądu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, uznając, że przekazanie sprawy zapewni społeczną świadomość niezależności sądów od lokalnych relacji zawodowych i wzmocni zaufanie do wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w Skierniewicach o przekazanie sprawy karnej o sygn. akt II K 308/15 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując, że oskarżonymi są funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w S., a świadkami byli i obecni prokuratorzy z Prokuratury Rejonowej w S. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Podkreślono, że konieczność odstąpienia od ogólnej zasady właściwości wynika z potrzeby zapewnienia, aby rozstrzygnięciom sądowym towarzyszyła społeczna świadomość ich niezależności od istniejących relacji zawodowych między pracownikami organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości w tej samej miejscowości. Przekazanie sprawy ma na celu utrwalenie zaufania do niezależności sądów i niezawisłości sędziów, co jest utożsamiane z pojęciem dobra wymiaru sprawiedliwości.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, przekazanie sprawy jest uzasadnione.
Uzasadnienie
Przekazanie sprawy innemu sądowi jest konieczne dla zapewnienia społecznej świadomości niezależności sądów od lokalnych relacji zawodowych między organami ścigania i wymiaru sprawiedliwości, co wzmacnia zaufanie do sądów i niezawisłości sędziów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.k. art. 231 § § 1
Kodeks karny
Przepis, z którego zarzuca się popełnienie przestępstwa oskarżonym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dobro wymiaru sprawiedliwości. Potrzeba zapewnienia społecznej świadomości niezależności sądów od lokalnych relacji zawodowych. Wzmocnienie zaufania do niezależności sądów i niezawisłości sędziów.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości społeczna świadomość, że są one niezależne od relacji zawodowych istniejących pomiędzy pracownikami organów ścigania i organów wymiaru sprawiedliwości zatrudnionych w tej samej niedużej miejscowości Utrwali to z pewnością zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów
Skład orzekający
Barbara Skoczkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości w sytuacji konfliktu interesów lub bliskich relacji zawodowych między uczestnikami postępowania a organami wymiaru sprawiedliwości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji lokalnej, gdzie relacje zawodowe mogą wpływać na postrzeganie niezależności sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sądy dbają o pozory niezależności i zaufanie publiczne, nawet w małych miejscowościach, gdzie relacje zawodowe mogą być silne.
“Czy policjanci i prokuratorzy mogą liczyć na sprawiedliwy proces w rodzinnym mieście? Sąd Najwyższy reaguje.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 51/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie B. K. i R. R. oskarżonych z art. 231 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 września 2015 r., wniosku Sądu Rejonowego w Skierniewicach o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łowiczu. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Skierniewicach postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. sprawy o sygn. akt II K 308/15 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Z uzasadnienia tego wystąpienia wynika, że przedmiotem rozpoznania jest sprawa, gdzie oskarżonymi są funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w S., w tym Naczelnik Wydziału Dochodzeniowo – Śledczego, zaś w charakterze świadków występują byli i obecni prokuratorzy z Prokuratury Rejonowej w S.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Po zapoznaniu się z przedstawionymi aktami sprawy należy stwierdzić, iż wniosek Sądu Rejonowego zasługuje na uwzględnienie. Za koniecznością odstąpienia od ogólnej zasady właściwości przemawia bowiem to, aby rozstrzygnięciom sądowym towarzyszyła społeczna świadomość, że są one niezależne od relacji zawodowych istniejących pomiędzy pracownikami organów ścigania i organów wymiaru sprawiedliwości zatrudnionych w tej samej niedużej miejscowości. Utrwali to z pewnością zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów, które niewątpliwie utożsamiane winno być z pojęciem dobra wymiaru sprawiedliwości. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI