II KO 50/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Apelacyjnego o przekazanie sprawy dotyczącej warunkowego zwolnienia do innego sądu, uznając, że problemy organizacyjne sądu nie stanowią zagrożenia dla wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Apelacyjny w Warszawie złożył wniosek o przekazanie sprawy dotyczącej warunkowego przedterminowego zwolnienia do innego sądu, argumentując, że sposób przydzielania spraw sędziemu referentowi narusza przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych i stwarza pozory braku obiektywizmu. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, podkreślając, że przekazanie sprawy jest środkiem wyjątkowym i nie może opierać się na problemach organizacyjnych sądu.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Apelacyjnego w Warszawie o przekazanie sprawy dotyczącej warunkowego przedterminowego zwolnienia do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Apelacyjny uzasadniał wniosek zarzutami dotyczącymi sposobu przydzielania spraw sędziemu referentowi, wskazując na naruszenie przepisów Prawa o ustroju sądów powszechnych i sugerując arbitralność tego procesu, co miało stwarzać zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy nie przychylił się do wniosku. W uzasadnieniu podkreślono, że przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. jest środkiem wyjątkowym i wymaga realnego zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości, które mogłoby wpłynąć na swobodę orzekania lub obiektywizm. Sąd Najwyższy stwierdził, że problemy organizacyjne i techniczne sądu, w tym sposób zarządzania i podziału czynności, nie mieszczą się w pojęciu „dobra wymiaru sprawiedliwości” i powinny być rozwiązywane na poziomie wewnętrznej organizacji sądu lub przez Ministra Sprawiedliwości. Sąd Najwyższy powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo w podobnych sprawach, które potwierdzało takie stanowisko.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, problemy organizacyjne i techniczne sądu nie stanowią podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przekazanie sprawy jest środkiem wyjątkowym i wymaga realnego zagrożenia dla swobody orzekania lub obiektywizmu. Problemy organizacyjne sądu nie mieszczą się w pojęciu „dobra wymiaru sprawiedliwości” i powinny być rozwiązywane na poziomie wewnętrznej organizacji sądu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny w Warszawie (wniosek odrzucony)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten może być stosowany tylko wyjątkowo, gdy w sposób realny wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Nie może być interpretowany rozszerzająco. Problemy organizacyjne sądu nie mieszczą się w pojęciu „dobra wymiaru sprawiedliwości”.
Pomocnicze
p.u.s.p. art. 47a § 1 i 2
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
p.u.s.p. art. 55 § 4
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Problemy organizacyjne sądu nie stanowią zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 37 k.p.k. Przepis art. 37 k.p.k. nie może być interpretowany rozszerzająco.
Odrzucone argumenty
Zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości wynikające z organizacji pracy w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie, w tym sposób przydzielania spraw sędziemu referentowi.
Godne uwagi sformułowania
zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości upatruje w przydzieleniu przedmiotowej sprawy sędziemu referentowi w sposób arbitralny, stwarzający jedynie pozór losowości nie mieszczą się w pojęciu „dobra wymiaru sprawiedliwości” zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości nie mogą stanowić problemy techniczne i organizacyjne istniejące po stronie sądu właściwego do rozpoznania sprawy
Skład orzekający
Andrzej Stępka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o przekazanie sprawy do innego sądu, interpretacja pojęcia „dobra wymiaru sprawiedliwości” w kontekście organizacji pracy sądu."
Ograniczenia: Dotyczy spraw karnych i wniosków o przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia ustrojowego i organizacyjnego sądów, a także interpretacji kluczowych przepisów procesowych, co jest interesujące dla prawników zajmujących się prawem procesowym i ustrojowym.
“Problemy z organizacją pracy sądu nie usprawiedliwiają przekazania sprawy. Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy można zmienić sąd.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KO 50/25 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka w sprawie M. W. po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2025 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W dniu 18 marca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek Sądu Apelacyjnego w Warszawie o przekazanie sprawy M. W. dotyczącej warunkowego przedterminowego zwolnienia do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości upatruje w przydzieleniu przedmiotowej sprawy sędziemu referentowi w sposób arbitralny, stwarzający jedynie pozór losowości. Zarzucił, że w Sądzie tym przydział spraw dokonywany jest z naruszeniem art. 47a § 1 i 2 oraz art. 55 § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. Przedmiotowy wniosek Sądu Apelacyjnego zawiera obszerne rozważania dotyczące – skrótowo rzecz ujmując – podziału czynności sędziów pionu karnego, jakich dokonała obecna prezes tego Sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał w swoim orzecznictwie, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 § 1 k.p.k. może nastąpić tylko wyjątkowo, gdy w sposób realny wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Do okoliczności przemawiających za przekazaniem sprawy należą sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie - chociażby mylne - o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób w pełni obiektywny przez sąd miejscowo właściwy, a obowiązek wykazania, że w konkretnej sprawie zachodzą takie przesłanki spoczywa na sądzie występującym z inicjatywą w trybie art. 37 § 1 k.p.k., przy czym przepis ten nie może być interpretowany rozszerzająco. Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w postanowieniu stwierdzić należy, że podniesione w nim okoliczności łączące zagrożenie dobra wymiaru sprawiedliwości z organizacją pracy w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie, zarządzanym przez osoby nieuznawane przez sędziego referenta za legalnie wykonujące powierzone im funkcje, nie mieszczą się w pojęciu „dobra wymiaru sprawiedliwości”. Szeroko na ten temat wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt II KO 36/25, wykazując, z jakich względów rozumienie tej klauzuli proponowane przez Sąd Apelacyjny w Warszawie jest błędne (podobnie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt II KO 52/25). Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, konsekwentnie stoi na stanowisku, że zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości nie mogą stanowić problemy techniczne i organizacyjne istniejące po stronie sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Są to bowiem kwestie, które powinny zostać rozwiązane na poziomie właściwej organizacji pracy w danym sądzie oraz należące do kompetencji Prezesa tego Sądu i Ministra Sprawiedliwości. Mając na uwadze powyższe okoliczności i kierując się zakazem rozszerzającej wykładni art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy odmówił uwzględnienia wniosku. [J.J.] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI