II KO 50/12

Sąd Najwyższy2012-10-04
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
opłaty sądowezwolnienie od kosztówwznowienie postępowaniaSąd NajwyższyKodeks postępowania karnegoustawa o opłatach w sprawach karnych

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy o zwolnienie skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania, uznając brak wystarczających dowodów na jego trudną sytuację finansową.

Obrońca skazanego złożył wniosek o zwolnienie od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania, argumentując brak środków finansowych. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, wskazując, że osoba ubiegająca się o zwolnienie musi wykazać, iż wyłożenie opłaty byłoby zbyt uciążliwe. W tym przypadku obrońca nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających trudną sytuację finansową skazanego, co czyniło żądanie bezzasadnym.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego o zwolnienie od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania sądowego. Skazany, reprezentowany przez obrońcę, argumentował, że nie posiada żadnych środków finansowych pozwalających na uiszczenie opłaty. Sąd Najwyższy uznał jednak, że żądanie to nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisami ustawy o opłatach w sprawach karnych oraz Kodeksu postępowania karnego, osoba ubiegająca się o zwolnienie od opłaty ma obowiązek wykazać, że jej sytuacja rodzinna, majątkowa i wysokość dochodów sprawiają, iż wyłożenie opłaty byłoby zbyt uciążliwe. W niniejszej sprawie obrońca, mimo znajomości przepisów, nie podjął próby uprawdopodobnienia, że skazany nie jest w stanie uiścić stosunkowo niskiej opłaty w wysokości 150 zł. Sam fakt przebywania skazanego w zakładzie penitencjarnym nie stanowi wystarczającej przesłanki do zwolnienia od kosztów. Sąd podkreślił, że ciężar dowodu spoczywa na osobie ubiegającej się o zwolnienie, co potwierdza przywołane orzecznictwo Sądu Najwyższego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skazany nie może zostać zwolniony od opłaty, jeśli nie wykaże, że jej uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z przepisami, ciężar dowodu w zakresie trudnej sytuacji finansowej spoczywa na osobie ubiegającej się o zwolnienie. Brak przedstawienia takich dowodów, mimo obowiązku, skutkuje nieuwzględnieniem wniosku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

nie uwzględnić wniosku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (3)

Główne

u.o.p.s.k. art. 17 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Nakłada na osobę ubiegającą się o zwolnienie od uiszczenia opłaty obowiązek wykazania, że ze względu na jej sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów wyłożenie opłaty byłoby zbyt uciążliwe.

k.p.k. art. 623

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

u.o.p.s.k.

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wykazania przez obrońcę trudnej sytuacji finansowej skazanego. Ciężar dowodu w zakresie zwolnienia od opłat spoczywa na wnioskodawcy.

Odrzucone argumenty

Skazany nie posiada żadnych środków finansowych pozwalających na uiszczenie opłaty.

Godne uwagi sformułowania

ciężar dowodu co do istnienia okoliczności uzasadniających ewentualne zwolnienie od kosztów spoczywa na ubiegającym się o to zwolnienie

Skład orzekający

Rafał Malarski

przewodniczący-sprawozdawca

Jarosław Matras

członek

Kazimierz Klugiewicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o zwolnienie od opłat sądowych w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście wznowienia postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji braku dowodów na trudną sytuację finansową, nie stanowi ogólnej zasady dotyczącej zwolnień.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z opłatami sądowymi, jednak pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów i ciężar dowodu w kontekście zwolnień.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II KO 50/12
POSTANOWIENIE
Dnia 4 października 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Jarosław Matras
‎
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie M. S.
skazanego z art. 197 § 3 kk i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 4 października 2012r.
wniosku obrońcy o zwolnienie skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego
z dnia 25 kwietnia 2007r.,
nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
We wniosku o wznowienie procesu jego autor sformułował postulat zwolnienia skazanego od opłaty, stwierdzając, że nie posiada on „żadnych środków finansowych pozwalających na jej uiszczenie”. Żądanie to – zdaniem Sądu Najwyższego – nie zasługiwało na uwzględnienie.
Art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) w zw. z art. 623 k.p.k. nakłada na osobę ubiegającą się o zwolnienie od uiszczenia opłaty obowiązek wykazania, że ze względu na jej sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów wyłożenie opłaty byłoby zbyt uciążliwe. Ustanowiony przez skazanego obrońca, jako podmiot fachowy, doskonale znał wskazaną regulację prawną, a mimo tego nawet nie podjął próby uprawdopodobnienia, że skazany nie jest w stanie wywiązać się z powinności zapłaty niewysokiej w końcu kwoty 150 zł. Sam fakt pobytu skazanego w zakładzie penitencjarnym nie jest wystarczającą przesłanką, aby zrezygnować z domagania się od niego zapłacenia stosownej, jak już powiedziano dość niskiej, należności.
W tych warunkach, podkreślając, że ciężar dowodu co do istnienia okoliczności uzasadniających ewentualne zwolnienie od kosztów spoczywa na ubiegającym się o to zwolnienie (zob. post. SN z 26 lipca 2011 r., II KZ 27/11, LEX nr 898609), Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI