II KO 48/12

Sąd Najwyższy2012-10-04
SAOSKarnepostępowanie wykonawczeNiskanajwyższy
opłatazwolnienie od opłatkoszty sądowewznowienie postępowaniaSąd Najwyższyskazanyuzasadnienieciężar dowodu

Sąd Najwyższy odmówił zwolnienia skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania, uznając, że posiada on wystarczające środki finansowe.

Obrońca skazanego złożył wniosek o zwolnienie klienta od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania, argumentując brak środków finansowych. Sąd Najwyższy, analizując pismo Zakładu Karnego, stwierdził, że skazany posiada wystarczające środki na koncie depozytowym, aby uiścić wymaganą kwotę 150 zł. W związku z tym, uznając ciężar dowodu po stronie wnioskodawcy, sąd odmówił zwolnienia od opłaty.

W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy o zwolnienie skazanego A. C. od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania sądowego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2005 r. Obrońca argumentował, że skazany nie posiada żadnych środków finansowych na uiszczenie tej opłaty. Sąd Najwyższy, po analizie pisma Zakładu Karnego z dnia 17 września 2012 r., uznał twierdzenia obrońcy za wymagające krytycznej oceny. Stan konta depozytowego skazanego wskazywał, że uiszczenie kwoty 150 zł nie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe. Podkreślając, że ciężar dowodu co do istnienia okoliczności uzasadniających zwolnienie od kosztów spoczywa na osobie ubiegającej się o nie, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych w zw. z art. 623 k.p.k., Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku obrońcy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skazany nie może zostać zwolniony od opłaty, jeśli posiada wystarczające środki finansowe.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że twierdzenia obrońcy o braku środków finansowych przez skazanego są nieprawdziwe, co potwierdza stan jego konta depozytowego. Uiszczenie kwoty 150 zł nie stanowi nadmiernej uciążliwości. Ciężar dowodu co do okoliczności uzasadniających zwolnienie od kosztów spoczywa na wnioskodawcy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

nie uwzględnić wniosku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Zasady ustalania zdolności finansowej do ponoszenia kosztów sądowych w sprawach karnych, ciężar dowodu w zakresie zwolnienia od opłat."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji finansowej skazanego i specyfiki opłaty od wniosku o wznowienie postępowania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II KO 48/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jarosław Matras SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie A. C. skazanego z art. 148 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 października 2012r. wniosku obroncy o zwolnienie skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2005r., nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Twierdzenie autora wniosku o wznowienie procesu, że skazany nie posiada żadnych środków finansowych pozwalających na uiszczenie opłaty, wymaga krytycznej oceny. Treść pisma Zakładu Karnego w S. z dnia 17 września 2012 r. wyraźnie przeczy stanowisku obrońcy (k. 13 akt SN). Aktualny stan konta depozytowego ewidentnie wskazuje, że wyłożenie przez skazanego niewysokiej w końcu kwoty 150 zł nie byłoby dla niego zbyt uciążliwe. W tych warunkach, podkreślając, że ciężar dowodu co do istnienia okoliczności uzasadniających ewentualne zwolnienie od kosztów na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) w zw. z art. 623 k.p.k. spoczywa na 2 ubiegającym się o to zwolnienie (zob. post. SN z 26 lipca 2011 r., II KZ 27/11, LEX nr 898609), Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI