II KO 50/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy umorzył należności sądowe w kwocie 20 zł wobec skazanego, który odbywa karę pozbawienia wolności i nie ma możliwości ich uiszczenia z przyczyn od niego niezależnych.
Sąd Najwyższy rozpatrzył wniosek skazanego M.S. o umorzenie należności sądowych w kwocie 20 zł, które zostały mu naliczone w związku z postępowaniem o wznowienie postępowania karnego. Skazany przebywa w zakładzie karnym, nie pracuje z powodu stanu zdrowia i nie posiada środków na uregulowanie długu, a dodatkowo jest obciążony zajęciem alimentacyjnym. Sąd uznał, że w zaistniałej sytuacji uiszczenie należności jest niemożliwe z przyczyn od skazanego niezależnych, a egzekucja byłaby niecelowa.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego M.S. dotyczący umorzenia należności sądowych w kwocie 20 złotych. Należności te zostały nałożone postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie II KO 50/12, które oddaliło wniosek o wznowienie postępowania karnego. Skazany był dwukrotnie wzywany do uiszczenia tej kwoty, jednakże wniosek o umorzenie złożył w dniu 16 grudnia 2013 r., wskazując na swoją trudną sytuację. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku skazanego. Uzasadnienie wskazuje, że skazany odbywa karę pozbawienia wolności, która zakończy się w 2015 roku. Z informacji od administracji Zakładu Karnego wynika, że skazany nie jest zatrudniony z powodu braku miejsc pracy. Mimo posiadania niewielkich środków na koncie (229,19 zł), są one obciążone zajęciem alimentacyjnym w kwocie 500,78 zł. Wobec powyższego, sąd uznał, że uiszczenie należności sądowych stało się niemożliwe z przyczyn niezależnych od skazanego, a wszczęcie egzekucji byłoby niecelowe, gdyż jej koszty mogłyby przewyższyć wymaganą kwotę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, w opisanej sytuacji możliwe jest umorzenie należności sądowych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że jeśli skazany nie ma możliwości uiszczenia należności z przyczyn od niego niezależnych (brak pracy w zakładzie karnym, zajęcia alimentacyjne), a egzekucja byłaby niecelowa, wniosek o umorzenie powinien zostać uwzględniony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie należności sądowych
Strona wygrywająca
M. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (2)
Główne
k.k.w. art. 206 § 2
Kodeks karny wykonawczy
k.k.w. art. 51 § 1
Kodeks karny wykonawczy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skazany przebywa w zakładzie karnym i nie pracuje z powodu stanu zdrowia. Skazany nie posiada środków finansowych na uregulowanie należności. Skazany jest obciążony zajęciem alimentacyjnym. Koszty egzekucji mogłyby przewyższyć wymaganą należność.
Godne uwagi sformułowania
uiszczenie należności sądowych stało się niemożliwe z przyczyn od skazanego niezależnych Ewentualne zarządzenie egzekucji jawi się w świetle powyższych okoliczności jako niecelowe
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Umorzenie należności sądowych w szczególnych sytuacjach materialnych skazanych odbywających karę pozbawienia wolności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji materialnej skazanego i niskiej kwoty należności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego wniosku o umorzenie należności sądowych, jednakże pokazuje ludzki aspekt systemu sprawiedliwości i uwzględnianie trudnej sytuacji materialnej skazanych.
“Czy skazany musi płacić, nawet gdy nie ma z czego? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Dane finansowe
WPS: 20 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 50/12 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie M. S. skazanego z art. 197 § 3 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 grudnia 2013 r., wniosku skazanego w przedmiocie umorzenia należności sądowych na podstawie art. 206 § 2 w zw. z art. 51 § 1 k.k.w. p o s t a n o w i ł: umorzyć należności sądowe w kwocie 20 (dwudziestu) złotych, którymi obciążono skazanego M. S. postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie II KO 50/12. UZASADNIENIE Przed Sądem Najwyższym toczyło się postępowanie z wniosku obrońcy skazanego M. S. o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt II AKa […]. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt II KO 50/12, Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania i obciążył skazanego kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego, w tym wydatkami w kwocie 20 złotych. Poza wydatkami, w skład kosztów weszła opłata od wniosku o wznowienie postępowania, która została przez skazanego uiszczona. Po zakończeniu postępowania wznowieniowego skazany był dwukrotnie bezskutecznie wzywany do uiszczenia kwoty 20 złotych tytułem zwrotu wydatków postępowania wznowieniowego. W dniu 16 grudnia 2013 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego o umorzenie należności sądowych ze wskazaniem, że przebywa on w zakładzie karnym, w którym ze względu na stan zdrowia nie pracuje, nie posiada pieniędzy i nie może liczyć na pomoc z zewnątrz. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek skazanego zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy, skazany odbywa karę pozbawienia wolności, której koniec przypada na rok 2015. Zgodnie z informacją nadesłaną przez administrację Zakładu Karnego w S. skazany nie jest zatrudniony odpłatnie z uwagi na brak wolnych miejsc pracy. Wprawdzie posiada on na koncie 229,19 zł (stan na dzień 4 czerwca 2013 r.), jednakże jednocześnie jest on obciążony zajęciem alimentacyjnym w kwocie 500,78 zł. W zaistniałej sytuacji uiszczenie należności sądowych stało się niemożliwe z przyczyn od skazanego niezależnych. Ewentualne zarządzenie egzekucji jawi się w świetle powyższych okoliczności jako niecelowe, zwłaszcza że koszty egzekucji przewyższają wymaganą należność. Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI