II KO 42/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w S. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości. Głównym argumentem była niewidomość obrońcy oskarżonego i wynikające z tego trudności z dojazdem do Sądu Rejonowego w S. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu i postanowił go nie uwzględnić. W uzasadnieniu podkreślono, że przekazanie sprawy innemu sądowi jest środkiem nadzwyczajnym, dopuszczalnym jedynie w wyjątkowych okolicznościach, gdy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za tym przemawiają. Sąd Najwyższy uznał, że w rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Sprawa dotyczyła czynu samouwolnienia się oskarżonego odbywającego karę pozbawienia wolności. Oskarżony przyznał się do winy i zawarł z prokuratorem porozumienie co do kary, wnosząc o wymierzenie 7 miesięcy pozbawienia wolności. Rozpoznanie takiego wniosku odbywa się na posiedzeniu, a obecność stron nie jest konieczna. Sąd Najwyższy stwierdził, że trudności obrońcy z dojazdem, mimo jego niewidomości, nie stanowią wystarczającej podstawy do przekazania sprawy, zwłaszcza że oskarżony miał możliwość udzielenia substytucji swojemu obrońcy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie odmowy przekazania sprawy innemu sądowi ze względu na trudności obrońcy, gdy nie są one na tyle istotne, by naruszyć dobro wymiaru sprawiedliwości.
Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. w postępowaniu karnym.
Zagadnienia prawne (1)
Czy trudności w dojeździe obrońcy, wynikające z jego niepełnosprawności (niewidomości), mogą stanowić podstawę do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie trudności same w sobie nie stanowią wystarczającej podstawy do przekazania sprawy, jeśli nie zagrażają one w sposób istotny sprawom wymiaru sprawiedliwości.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że przekazanie sprawy innemu sądowi jest środkiem nadzwyczajnym. W przypadku spraw rozpoznawanych na posiedzeniu, gdzie obecność stron nie jest obowiązkowa, a obrońca ma możliwość udzielenia substytucji, trudności z dojazdem nie uzasadniają odstąpienia od zasady właściwości miejscowej sądu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. T. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają.
Pomocnicze
k.p.k. art. 335 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy możliwości zawarcia przez prokuratora z oskarżonym porozumienia co do rodzaju i wysokości kary, które następnie jest rozpoznawane przez sąd na posiedzeniu.
k.k. art. 242 § § 1
Kodeks karny
Przepis określający czyn polegający na samouwolnieniu się.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przekazanie sprawy jest środkiem nadzwyczajnym. • Trudności z dojazdem obrońcy nie stanowią wystarczającej podstawy do przekazania sprawy, gdy nie zagraża to wymiarowi sprawiedliwości. • Sprawa jest nieskomplikowana i rozpoznawana na posiedzeniu. • Oskarżony zawarł porozumienie co do kary. • Obrońca ma możliwość udzielenia substytucji.
Odrzucone argumenty
Obrońca jest osobą niewidomą i ma trudności z przyjazdem do Sądu Rejonowego w S.
Godne uwagi sformułowania
przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego obowiązku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają. • wystąpienie o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości wyłącznie dlatego, że obrońca oskarżonego jest niewidomy, a jego kancelaria znajduje się w innym mieście niż siedziba sądu właściwego do rozpoznania sprawy, jest co najmniej przedwczesne.
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przekazania sprawy innemu sądowi ze względu na trudności obrońcy, gdy nie są one na tyle istotne, by naruszyć dobro wymiaru sprawiedliwości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak sąd podchodzi do wniosków o przekazanie sprawy, gdy argumentem są trudności obrońcy związane z niepełnosprawnością. Jest to ciekawe z perspektywy praktyki procesowej.
“Trudności obrońcy z dojazdem nie zawsze oznaczają zmianę sądu.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.