II KO 42/12

Sąd Najwyższy2012-08-29
SAOSKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
sąd najwyższyprzekazanie sprawysędziowieobiektywizmzażalenieodmowa wszczęcia śledztwakpkwłaściwość sądu

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy dotyczącej zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa przeciwko sędziom, uznając brak podstaw do obaw o obiektywizm sądu właściwego.

Sąd Rejonowy wnioskował o przekazanie sprawy dotyczącej zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa przeciwko sędziom Sądu Okręgowego, argumentując, że rozstrzyganie tej kwestii przez sąd właściwy może budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska, stwierdzając, że sam fakt, iż sprawa dotyczy sędziów, nie jest wystarczającym powodem do przekazania, zwłaszcza gdy zarzuty wiążą się wyłącznie z pracą orzeczniczą i nie toczą się postępowania dyscyplinarne.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sprawa dotyczyła zażalenia A. M. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w związku z zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez sędziów orzekających w Sądzie Okręgowym w procesie cywilnym. Sąd Rejonowy argumentował, że rozstrzyganie tego zażalenia przez sąd właściwy może być postrzegane jako okoliczność nie sprzyjająca obiektywnemu orzekaniu. Sąd Najwyższy nie zgodził się z tym stanowiskiem. Uznał, że sam fakt, iż postępowanie dotyczy sędziów Sądu Okręgowego, nie stanowi wystarczającego powodu do przekazania sprawy. Podkreślono, że stawiany sędziom zarzut ma charakter wyłącznie związany z ich pracą orzeczniczą, a przy tym nie toczy się przeciwko nim postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie. W ocenie Sądu Najwyższego, przekazywanie sprawy w takich okolicznościach byłoby niecelowe i mogłoby wywołać przekonanie o łatwości manipulowania właściwością sądów, zamiast budować zaufanie do bezstronności sądów. Brak było zatem podstaw do uznania, że zaistniały okoliczności wpływające na niezależność i zdolność obiektywnego orzekania sędziów sądu właściwego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, sama okoliczność, że sprawa dotyczy sędziów sądu właściwego, nie stanowi wystarczającego powodu do przekazania sprawy, zwłaszcza gdy zarzuty wiążą się wyłącznie z pracą orzeczniczą i nie toczą się postępowania dyscyplinarne.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że przekazywanie sprawy w takich okolicznościach nie służy budowaniu przekonania o bezstronności sądów, a wręcz przeciwnie, może sugerować łatwość manipulowania właściwością sądów. Brak było podstaw do uznania, że zaistniały okoliczności wpływające na niezależność i zdolność obiektywnego orzekania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmówić przekazania sprawy

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (utrzymał właściwość sądu)

Strony

NazwaTypRola
A. M.osoba_fizycznaskarżący
Prokuratura Rejonowaorgan_państwowyorgan prowadzący postępowanie przygotowawcze
Sąd Rejonowyorgan_państwowywnioskujący o przekazanie sprawy
Sędziowie Sądu Okręgowegoinnepodmioty, których dotyczyło zawiadomienie o przestępstwie

Przepisy (1)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Przepis regulujący możliwość przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak podstaw do przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k., gdy zarzuty dotyczą wyłącznie pracy orzeczniczej sędziów i nie toczą się postępowania dyscyplinarne. Przekazanie sprawy mogłoby podważyć zaufanie do sądów i sugerować łatwość manipulowania właściwością sądów.

Odrzucone argumenty

Rozstrzyganie zażalenia przez sąd właściwy może być postrzegane jako okoliczność nie sprzyjająca obiektywnemu orzekaniu, gdy dotyczy sędziów tego sądu.

Godne uwagi sformułowania

wystarczającego powodu do przekazania sprawy nie sprzyjająca obiektywnemu orzekaniu nie służy wytworzeniu w opinii publicznej przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie, może wywołać przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów.

Skład orzekający

Józef Dołhy

przewodniczący-sprawozdawca

Rafał Malarski

członek

Dariusz Świecki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przekazania sprawy karnej w sytuacji, gdy zarzuty dotyczą sędziów sądu właściwego, ale mają charakter związany z ich pracą orzeczniczą."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. i oceny potencjalnego wpływu na obiektywizm orzekania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy kwestii obiektywizmu sądownictwa i potencjalnego konfliktu interesów, co jest zawsze istotne dla prawników i opinii publicznej zainteresowanej wymiarem sprawiedliwości.

Czy sprawa dotycząca sędziów musi trafić do innego sądu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II KO 42/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Dariusz Świecki w sprawie zażalenia A. M. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 8 marca 2012r. o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 sierpnia 2012 r., wniosku Sądu Rejonowego z dnia 29 czerwca 2012r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu , p o s t a n o w i ł: odmówić przekazania sprawy. UZASADNIENIE W uzasadnieniu wniosku o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k., sąd właściwy podnosi, że przedmiotem rozpoznania jest zażalenie A. M. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w związku z jego zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez sędziów orzekających w Sądzie Okręgowym w procesie cywilnym. W ocenie sądu występującego rozstrzyganie zażalenia przez sąd właściwy może być postrzegane w tych warunkach jako okoliczność nie sprzyjająca obiektywnemu orzekaniu. Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska. Sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziów Sądu Okręgowego, nie stanowi wystarczającego powodu do przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. W realiach sprawy okoliczność, że stawiany sędziom zarzut ma charakter wyłącznie wiążący się z ich pracą orzeczniczą, a przy tym nie toczy się przeciwko nim postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie, czyni przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu niecelowym. Wcale bowiem nie służy wytworzeniu w opinii publicznej przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie, może wywołać przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów. Brak jest zatem podstaw do uznania, by w uwarunkowaniach przedstawionych w uzasadnieniu wniosku, zaistniały okoliczności mające wpływ na niezależność i zdolność obiektywnego orzekania sędziów sądu właściwego. Z tych motywów orzeczono jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI