II KO 77/17
Podsumowanie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sądu rejonowego o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi, uznając brak wystarczających podstaw do odstępstwa od zasady właściwości miejscowej.
Sąd Rejonowy w W. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej oskarżonego R. K. P. innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na jego stan zdrowia uniemożliwiający udział w rozprawie. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, wskazując, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga poważnych przesłanek do takiego odstępstwa. Stwierdzono, że twierdzenia o niemożności udziału oskarżonego w postępowaniu są przedwczesne, zwłaszcza po ostatniej opinii psychiatrycznej wskazującej na możliwość udziału w postępowaniu, mimo problemów ruchowych.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w W. o przekazanie sprawy karnej sygn. akt VIII K, dotyczącej oskarżonego R. K. P. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy i wymaga poważnych przesłanek uzasadniających odstępstwo od zasady właściwości miejscowej sądu. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, uznając, że brak jest dostatecznych racji do jego uwzględnienia. Choć oskarżony cierpi na liczne schorzenia, a opinia z października 2016 r. wskazywała na okres niezdolności do udziału w rozprawie wynoszący co najmniej 12 miesięcy, to późniejsza opinia sądowo-psychiatryczna z października 2017 r. wykazała, że aktualny stan psychiczny oskarżonego umożliwia mu udział w postępowaniu. Sąd Najwyższy podkreślił, że twierdzenie o niemożności udziału w rozprawie jest przedwczesne, a kwestia możliwości udziału w postępowaniu ze względu na stan zdrowia somatycznego wymaga dalszego ustalenia, co może być podstawą do ewentualnego ponownego zwrócenia się do Sądu Najwyższego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek nie został uwzględniony.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga poważnych przesłanek do odstępstwa od zasady właściwości miejscowej. Twierdzenia o niemożności udziału oskarżonego w rozprawie z powodu stanu zdrowia były przedwczesne, zwłaszcza po opinii psychiatrycznej wskazującej na możliwość udziału w postępowaniu, mimo problemów ruchowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wniosku nie uwzględnić
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Instytucja wyjątkowa, wymagająca poważnych i rzeczywistych przesłanek do odstępstwa od zasady właściwości miejscowej sądu.
Pomocnicze
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających przesłanek do przekazania sprawy innemu sądowi. Twierdzenia o niemożności udziału oskarżonego w rozprawie są przedwczesne. Opinia psychiatryczna wskazuje na możliwość udziału w postępowaniu.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu musi wynikać z poważnych i rzeczywistych przesłanek twierdzenie, że aktualny stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy jest co najmniej przedwczesne
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37 k.p.k. w kontekście stanu zdrowia oskarżonego i przesłanek przekazania sprawy innemu sądowi."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji procesowej i stanu zdrowia oskarżonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę procesową dotyczącą właściwości sądu i wyjątków od niej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kiedy stan zdrowia usprawiedliwia zmianę sądu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II KO 77/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie R. K. P. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 grudnia 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w W. o przekazanie sprawy o sygn. akt VIII K […] do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, przewiduje bowiem odstępstwo od zasady, że sprawę winien rozpoznawać sąd właściwy miejscowo. Przekonanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu musi wynikać z poważnych i rzeczywistych przesłanek. W rozważanej sprawie brak jest dostatecznych racji uzasadniających wystąpienie Sądu w trybie art. 37 k.p.k., ponieważ twierdzenie, że aktualny stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy jest co najmniej przedwczesne. Jest bezsporne, że oskarżony cierpi na liczne schorzenia, opisane szczegółowo w opinii sądowo – lekarskiej sporządzonej w październiku 2016 r. (k – 295 – 297). Z wniosków tej opinii wynika, że okres niezdolności oskarżonego do udziału w rozprawie sądowej wynosi co najmniej 12 miesięcy, a później niezbędne jest ponowne zbadanie oskarżonego. Według biegłego, wskazane jest także przeniesienie postępowania do sądu najbliższego ze względu na miejsce zamieszkania oskarżonego, tj. do Sądu Rejonowego w K., po to by oskarżony mógł uczestniczyć w rozprawach sądowych, co wiąże się z jego dolegliwościami chorobowymi dotyczącymi głównie układu ruchu. W ciągu roku zbadano jedynie stan zdrowia psychicznego oskarżonego. Z opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 25 października 2017 r. (k – 338 – 342) wynika, że aktualny stan psychiczny oskarżonego „umożliwia mu udział w postępowaniu przed Sądem (przeszkodą może być jedynie jego niepełnosprawność ruchowa)”. W tym stanie rzeczy wystąpienie z inicjatywą o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest co najmniej przedwczesne. Wbrew zaleceniom opinii z października 2016 r. nie ustalono przecież, czy oskarżony w aktualnym stanie zdrowia somatycznego w ogóle może brać udział w postępowaniu sądowym. Rozstrzygnięcie tej kwestii umożliwi ewentualne powtórne zwrócenie się do Sądu Najwyższego z inicjatywą znajdującą oparcie o przepis art. 37 k.p.k. Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie. [aw]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę