II KO 32/20

Sąd Najwyższy2020-07-02
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
przekazanie sprawysąd najwyższysąd rejonowyobiektywizmpodejrzenie przestępstwasędziaprokuratorkpk

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą podejrzenia popełnienia przestępstwa przez sędziego i prokuratorów Sądu Rejonowego w S. innemu sądowi równorzędnemu, Sądowi Rejonowemu w K., ze względu na potencjalne wątpliwości co do obiektywizmu.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w S. o przekazanie sprawy innego sądu równorzędnego. Sprawa dotyczyła zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez sędziego i prokuratorów z Sądu Rejonowego w S. Sąd Rejonowy w S. uzasadnił wniosek faktem, że sprawa dotyczy zachowań sędziego i prokuratorów z tego samego sądu, co mogłoby budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Sąd Najwyższy podzielił tę argumentację i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w S. o przekazanie sprawy innego sądu równorzędnego, zgodnie z art. 37 k.p.k. Sprawa wywodziła się z zawiadomienia złożonego przez B. K. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez sędzię Sądu Rejonowego w S. oraz prokuratorów Prokuratury Rejonowej w S. Prokuratura Rejonowa w P. odmówiła wszczęcia postępowania karnego z powodu braku znamion czynu zabronionego, jednak B. K. złożyła zażalenie na to postanowienie. Sąd Rejonowy w S., właściwy do rozpoznania zażalenia, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi, argumentując, że przedmiot postępowania dotyczy zachowań sędziego i prokuratorów z tego samego sądu, co może budzić wątpliwości co do obiektywizmu orzekania. Sąd Najwyższy, podzielając argumentację sądu niższej instancji, uznał, że takie okoliczności mogą zagrażać dobru wymiaru sprawiedliwości i stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. W związku z tym, Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że sytuacja, w której sprawa dotyczy zachowań sędziego i prokuratorów z sądu właściwego do jej rozpoznania, może w odbiorze społecznym wywołać przekonanie o braku obiektywizmu, co uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
B. K.osoba_fizycznawnioskodawca
sędzia M. Ś.osoba_fizycznapodejrzany
prokurator A. M.osoba_fizycznapodejrzany
prokurator M T. F.osoba_fizycznapodejrzany
prokurator R. T.osoba_fizycznapodejrzany
prokurator A. L.osoba_fizycznapodejrzany
prokurator E. B. K.osoba_fizycznapodejrzany

Przepisy (1)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Przepis ma charakter wyjątkowy i powinien być stosowany jedynie w sytuacjach, gdy występują realne okoliczności mogące zagrażać dobru wymiaru sprawiedliwości, w tym wpływające na swobodę orzekania lub stwarzające przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sytuacja, w której sprawa dotyczy zachowań sędziego i prokuratorów z sądu właściwego do jej rozpoznania, może budzić wątpliwości co do obiektywizmu orzekania.

Godne uwagi sformułowania

dobro wymiaru sprawiedliwości swoboda orzekania przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu

Skład orzekający

Andrzej Tomczyk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy innemu sądowi ze względu na potencjalne wątpliwości co do obiektywizmu orzekania w sytuacji, gdy sprawa dotyczy sędziów i prokuratorów z tego samego sądu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie kluczowe są okoliczności faktyczne wskazujące na potencjalny brak obiektywizmu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje mechanizmy zapewniające obiektywizm w postępowaniu karnym i pokazuje, jak Sąd Najwyższy reaguje na potencjalne konflikty interesów lub wątpliwości co do bezstronności sądu.

Kiedy sędzia i prokurator są pod lupą: Sąd Najwyższy decyduje o przekazaniu sprawy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt II KO 32/20
POSTANOWIENIE
Dnia 2 lipca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie z zażalenia B. K. ,
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 2 lipca 2020 r.
‎
wniosku Sądu Rejonowego w S.
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K..
UZASADNIENIE
B. K.  złożyła zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez sędzię M. Ś., prokuratora A. M. , prokurator M T.  F., prokuratora R. T., prokurator A. L.  i prokurator E. B. K. .
Prokurator Prokuratury Rejonowej w P. w dniu 31 października 2019 r. wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania karnego wobec braku znamion czynu zabronionego (k. 71).
Na to postanowienie zażalenie złożyła B. K. , zaskarżając je w całości (k. 102).
Sąd Rejonowy
w S.
właściwy do rozpoznania sprawy z zażalenia B.  K., postanowieniem z dnia 3 czerwca 2020 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o jej przekazanie innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż sprawa będąca przedmiotem postępowania dotyczy zachowań sędziego Sądu Rejonowego w S. oraz prokuratorów Prokuratury Rejonowej w S..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9 -10, poz. 68 i z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280).
Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy w S., sprawa bowiem dotyczy zachowań sędziego tego Sądu oraz prokuratorów Prokuratury Rejonowej w S., w postaci niedopełnienia obowiązków w okresie od dnia 7 maja 2018 r. do dnia 18 września 2019 r. w S., mających polegać - zdaniem B. K.  - na nieetycznym zachowaniu, wywołującym u niej poczucie stronniczości.
Taka sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego w S..
W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę z zażalenia B. K.  Sądowi Rejonowemu w K.  jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu w S..

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI