II KO 32/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał zażalenia na umorzenie śledztwa do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu ze względu na krąg osób związanych ze środowiskiem prawniczym w miejscu właściwości sądu.
Sąd Rejonowy w P. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innego sądu równorzędnego, wskazując na obawy o obiektywizm rozpoznania zażaleń na umorzenie śledztwa z uwagi na zaangażowanie w sprawę sędziów i radcy prawnego z miejscowego środowiska prawniczego. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, uznając potrzebę przekazania sprawy innemu sądowi w celu uniknięcia wątpliwości co do obiektywizmu.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w P. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek dotyczył zażaleń B. Ż., M. Ż. i X. Ż. na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa w sprawie czynów z art. 190 § 1 k.k. i art. 190a § 1 k.k. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek tym, że osoby pokrzywdzone, wieloletni sędziowie sądu właściwego miejscowo oraz radca prawny, a także inne osoby związane ze środowiskiem prawniczym w P., mogłyby wzbudzić wątpliwości co do obiektywizmu rozstrzygnięcia. Sąd Najwyższy uznał, że instytucja przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. jest uzasadniona w tym przypadku. Z uwagi na tło sprawy, krąg osób z nią powiązanych, w tym sędziów sądu właściwego miejscowo, oraz przesłuchanie w charakterze świadków członków korporacji prawniczych i sędziów, istnieje realna obawa o odbiór decyzji procesowej jako nieobiektywnej. Dlatego też, w celu uniknięcia takich sytuacji, Sąd Najwyższy postanowił przekazać zażalenia do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że w sytuacji, gdy tło sprawy, krąg osób z nią powiązanych (w tym sędziów sądu właściwego miejscowo) oraz przesłuchiwani świadkowie (członkowie korporacji prawniczych i sędziowie) mogą budzić obawy o odbiór decyzji jako nieobiektywnej, zastosowanie art. 37 k.p.k. jest konieczne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. Ż. | osoba_fizyczna | skarżący |
| M. Ż. | osoba_fizyczna | skarżący |
| X. Ż. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Prokuratura Okręgowa w S. | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie przygotowawcze |
| Sąd Rejonowy w P. | organ_państwowy | sąd wnioskujący o przekazanie sprawy |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Instytucja przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, ale jest konieczna w sytuacjach, gdy istnieje realna obawa o odbiór wydanej decyzji procesowej jako nieobiektywnej.
Pomocnicze
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190a § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Istnienie realnej obawy o odbiór wydanej decyzji procesowej jako nieobiektywnej ze względu na krąg osób związanych ze sprawą i środowiskiem prawniczym. Konieczność zapewnienia obiektywizmu rozstrzygnięcia w odbiorze społecznym.
Godne uwagi sformułowania
rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy może zarówno po stronie osób zaangażowanych w to postępowanie, jak i w odbiorze społecznym, wzbudzić wątpliwości czy rozstrzygnięto ją w sposób obiektywny. nawet jeżeli jest to wyłącznie sądowa kontrola postępowania przygotowawczego, istnieje realna obawa o odbiór wydanej decyzji procesowej tak po stronie skarżących, jak i innych podmiotów sprawą tą bezpośrednio i pośrednio zainteresowanych. Uniknięciu tego rodzaju sytuacji służyć ma właśnie regulacja art. 37 k.p.k., której zastosowanie w tym wypadku jest wręcz konieczne.
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie potrzeby przekazania sprawy innemu sądowi ze względu na obawy o obiektywizm w sprawach z udziałem osób związanych ze środowiskiem prawniczym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zastosowania art. 37 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważna jest percepcja obiektywizmu sądownictwa, zwłaszcza gdy w grę wchodzą osoby z kręgu prawniczego. Podkreśla mechanizmy zapewniające zaufanie do wymiaru sprawiedliwości.
“Czy sędziowie mogą sądzić sprawy kolegów? Sąd Najwyższy reaguje na obawy o obiektywizm.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 32/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie z zażaleń B. Ż., M. Ż. i X. Ż. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w S. z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt PO I Ds. […] , o umorzeniu śledztwa o czyny z art. 190 § 1 k.k. i z art. 190a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 kwietnia 2019 r., wniosku Sądu Rejonowego w P. z dnia 21 marca 2019 r., sygn. akt VII Kp […] , o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać zażalenia B. Ż., M. Ż. i X. Ż. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 marca 2019 r., sygn. akt VII Kp […] , Sąd Rejonowy w P. w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażaleń B., M. i X. Ż. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w S. z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt PO I Ds. […] , o umorzeniu śledztwa o czyny z art. 190 § 1 k.k. i z art. 190a § 1 k.k. W uzasadnieniu postanowienia sąd wnioskujący wskazał, że z uwagi na osoby pokrzywdzone, wieloletnich sędziów sądu właściwego miejscowo oraz tutejszego radcy prawnego, a także krąg innych osób objętych przedmiotowym postępowaniem związanych ze środowiskiem prawniczym P., w tym również z miejscowym Sądem Rejonowym, rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy może zarówno po stronie osób zaangażowanych w to postępowanie, jak i w odbiorze społecznym, wzbudzić wątpliwości czy rozstrzygnięto ją w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Rejonowego w P. okazała się skuteczną. Wprawdzie instytucja przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, nie ulega jednak wątpliwości, że prowadzone w tej sprawie postępowanie zażaleniowe powinno zostać rozstrzygnięte przez inny sąd równorzędny. Zarówno tło, na kanwie którego złożono w tej sprawie zawiadomienia o popełnieniu przestępstw, jak i krąg osób ze sprawą tą powiązanych, w tym będących sędziami sądu właściwego miejscowo, jednoznacznie przekonuje, że niezależnie od sposobu zakończenia niniejszego postępowania, nawet jeżeli jest to wyłącznie sądowa kontrola postępowania przygotowawczego, istnieje realna obawa o odbiór wydanej decyzji procesowej tak po stronie skarżących, jak i innych podmiotów sprawą tą bezpośrednio i pośrednio zainteresowanych. Nie można zapomnieć przecież, że w sprawie tej w charakterze świadków przesłuchiwanych było szereg osób będących członkami korporacji prawniczych mających swoje siedziby w okręgu sądu właściwego, a także kilku sędziów tego Sądu. Powyższe przekonuje, że także prawidłowe rozstrzygnięcie w przedmiocie wniesionych zażaleń może być w odbiorze społecznym odczytywane jako przykład braku obiektywizmu. Uniknięciu tego rodzaju sytuacji służyć ma właśnie regulacja art. 37 k.p.k., której zastosowanie w tym wypadku jest wręcz konieczne. Z tych względów orzeczono, jak w części dyspozytywnej.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI