II KO 31/22

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał sprawę dotyczącą zażalenia wniesionego przez A. O. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 16 kwietnia 2021 r., które odmówiło wszczęcia śledztwa. Śledztwo miało dotyczyć przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków służbowych przez sędziów orzekających w Sądzie Rejonowym w W. w związku z procedowaniem w kilku postępowaniach karnych, co miało działać na szkodę A. O. Prokurator odmówił wszczęcia śledztwa z uwagi na brak znamion czynu zabronionego. Sąd Rejonowy w W., rozpoznając sprawę II Kp (...), sam zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k., powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Rejonowy uzasadnił, że przesłanką jest potrzeba uniknięcia jakichkolwiek sugestii braku obiektywizmu, zwłaszcza że zarzuty dotyczyły sędziów orzekających w tym samym sądzie. Sąd Najwyższy uznał wniosek Sądu Rejonowego za zasadny. Podkreślił, że instytucja przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości jest wyjątkowa i powinna być interpretowana ściśle. Jednakże, fakt, że sprawa dotyczy zawiadomienia o popełnieniu przestępstw przez sędziów tego sądu, przemawia za potrzebą odstępstwa od przepisów o właściwości. Sąd Najwyższy zaznaczył, że nie chodzi o stwierdzenie obiektywnego braku bezstronności, lecz o sytuacje, które mogą wywoływać wątpliwości co do tej bezstronności, biorąc pod uwagę naturalne kontakty służbowe i towarzyskie między sędziami. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający