II KO 250/25

Sąd Najwyższy2026-01-12
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
przekazanie sprawywłaściwość sądusędzia pokrzywdzonymart. 37 k.p.k.dobro wymiaru sprawiedliwościobiektywizmSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy przekazał sprawę oskarżenia przeciwko W.M. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim ze względu na pokrzywdzenie w sprawie sędziego Sądu Rejonowego Lublin-Wschód.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Świdniku o przekazanie sprawy karnej przeciwko W.M. do innego sądu. Powodem wniosku było to, że pokrzywdzonym w sprawie jest sędzia tegoż sądu, co mogło budzić wątpliwości co do obiektywizmu orzekania. Sąd Najwyższy uznał, że taka sytuacja może zagrażać dobru wymiaru sprawiedliwości i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku o przekazanie sprawy karnej dotyczącej oskarżenia W.M. o czyn z art. 190 § 1 k.k. innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek faktem, iż pokrzywdzonym w sprawie jest sędzia tego sądu, co mogło potencjalnie wpływać na obiektywizm orzekania. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 37 k.p.k., podkreślił wyjątkowy charakter instytucji przekazania sprawy i konieczność wystąpienia realnych okoliczności zagrażających dobru wymiaru sprawiedliwości, takich jak te, które mogą wpływać na swobodę orzekania lub stwarzać pozory braku obiektywizmu. W ocenie Sądu Najwyższego, sytuacja, w której pokrzywdzonym jest sędzia orzekający w danym sądzie, bezsprzecznie mogła wywołać w odbiorze społecznym przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielił argumentację sądu wnioskującego i postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, taka sytuacja może stanowić podstawę do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że wystąpienie okoliczności, w których pokrzywdzonym jest sędzia sądu właściwego, może zagrażać dobru wymiaru sprawiedliwości, stwarzając pozory braku obiektywizmu i wpływając na swobodę orzekania. Dlatego też, w oparciu o art. 37 k.p.k., sprawa została przekazana.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
W.M.osoba_fizycznaoskarżony
Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdnikuinstytucjawnioskodawca
Sąd Najwyższyinstytucjaorzekający
X.Y.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Przepis ma charakter wyjątkowy i wymaga wystąpienia realnych okoliczności, które mogą zagrażać dobru wymiaru sprawiedliwości, wpływając na swobodę orzekania lub stwarzając pozory braku obiektywizmu.

Pomocnicze

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pokrzywdzenie sędziego sądu właściwego może wpływać na obiektywizm orzekania i zaufanie do wymiaru sprawiedliwości.

Godne uwagi sformułowania

dobro wymiaru sprawiedliwości swoboda orzekania przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny

Skład orzekający

Andrzej Tomczyk

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o przekazanie sprawy karnej ze względu na pokrzywdzenie sędziego sądu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy pokrzywdzonym jest sędzia sądu właściwego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważna jest percepcja obiektywizmu w sądownictwie i jak sądy dbają o zaufanie publiczne, nawet w sytuacjach, gdy pokrzywdzonym jest sędzia.

Czy sędzia może być stronniczy, gdy sam jest pokrzywdzony? Sąd Najwyższy rozstrzyga.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
II KO 250/25
POSTANOWIENIE
Dnia 12 stycznia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie
W.M.
,
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
12 stycznia 2026 r.
‎
wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim.
UZASADNIENIE
W dniu 30 października 2025 r. do Sądu Rejonowego Lublin-Wschód
‎
w Lublinie z siedzibą w Świdniku wpłynął akt oskarżenia przeciwko W.M. o czyn z art. 190 § 1 k.k.
Sąd ten postanowieniem z 4 listopada 2025 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż pokrzywdzonym czynem z aktu oskarżenia jest sędzia Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku X.Y.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9 -10, poz. 68 i 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08,
‎
R-OSNKW 2008, poz. 2280).
Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku, w sprawie bowiem pokrzywdzonym jest sędzia tego Sądu.
Tego rodzaju sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku.
W związku z tym Sąd Najwyższy, w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę dotyczącą W.M. Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim, jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą
‎
w Świdniku.
Andrzej Tomczyk
[WB]
[a.ł]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI