II KO 24/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając jego uzasadnienie za niewystarczające.
Sąd Okręgowy w P. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej przeciwko P. S. innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na fakt, że sędzia tego sądu, który rozpoznawał inną sprawę, złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez adwokata P. S. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, uznając, że brak w nim rzeczowego uzasadnienia konieczności przełamania właściwości miejscowej sądu.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w P. o przekazanie sprawy karnej o sygnaturze akt III K [...] przeciwko oskarżonemu P. S. innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Okręgowy uzasadnił swój wniosek tym, że sędzia tego sądu, który rozpoznawał inną sprawę, skazał P. S. m.in. za oszustwo, a następnie zawiadomił prokuratora o możliwości popełnienia tego czynu przez adwokata P. S. Sąd Okręgowy nie przedstawił innych argumentów, powołując się jedynie na wniosek obrońcy oskarżonego. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając brak rzeczowego uzasadnienia konieczności przełamania właściwości miejscowej sądu. Podkreślono, że takie przełamanie może nastąpić tylko wyjątkowo, a fakt złożenia zawiadomienia przez sędziego nie stanowi wystarczającego argumentu. Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na brak jasności co do argumentów obrońcy i osobliwą sugestię przesłuchania sędziego, który złożył zawiadomienie. Stwierdzono, że wniosek nie spełnił wymogów formalnych i merytorycznych dla przekazania sprawy innemu sądowi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, fakt złożenia przez sędziego zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez oskarżonego w innej sprawie nie stanowi wystarczającej podstawy do przekazania sprawy karnej przeciwko temu oskarżonemu innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o przekazanie sprawy nie zawierał rzeczowego uzasadnienia konieczności przełamania właściwości miejscowej sądu. Podkreślono, że takie przełamanie może nastąpić tylko wyjątkowo, a argument o złożeniu zawiadomienia przez sędziego nie jest wystarczający, zwłaszcza gdy nie doszło do powstania domniemania kierunku rozstrzygnięcia w sprawie, w której złożono zawiadomienie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 37 § a contrario
Kodeks postępowania karnego
Przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu może nastąpić tylko wyjątkowo, na wniosek sądu właściwego, gdy przemawiają za tym względy celowości lub gdy zachodzi inna ważna przyczyna. Wniosek musi być rzeczowo uzasadniony.
Pomocnicze
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § 1
Kodeks karny
Konstytucji RP art. 45 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do sądu, w tym wymóg rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.
k.p.k. art. 304 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 36
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak rzeczowego uzasadnienia wniosku o przekazanie sprawy. Argument o złożeniu zawiadomienia przez sędziego nie jest wystarczający do przełamania właściwości sądu. Wniosek obrońcy nie zawierał przekonujących argumentów.
Godne uwagi sformułowania
Brak w nim rzeczowego uzasadnienia konieczności przełamania właściwości miejscowej sądu, do której może przecież dojść tylko wyjątkowo nie doszło do powstania nawet domniemania kierunku rozstrzygnięcia w tej sprawie osobliwej i niespotykanej dotychczas sugestii, że sędzia, który złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, może być przesłuchany.
Skład orzekający
Krzysztof Cesarz
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. oraz przesłanki przełamania właściwości miejscowej sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i interpretacji art. 37 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu, co jest istotne dla praktyków prawa karnego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy sąd może zmienić sąd? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice przekazania sprawy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 24/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie P. S. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 kwietnia 2019 r., wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 lutego 2019 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 a contrario k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wystąpienie Sądu właściwego zostało uzasadnione tym, że sędzia tego Sądu, który rozpoznawał sprawę III K […] W. K., skazał go w dniu 26 kwietnia 2017 r. m. in. za to, że działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym adwokatem, dopuścił się czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., a następnie ów sędzia w dniu 30 maja 2017 r. – zawiadomił prokuratora o możliwości popełnienia tego czynu przez rzeczonego adwokata, to jest oskarżonego w niniejszej sprawie – P. S.. Sąd występujący nie wskazał innych argumentów, wspominając tylko, że ma na względzie – podniesione we wniosku obrońcy oskarżonego, który pismem z dnia 15 lutego 2019 r. zwrócił się o wystąpienie Sądu właściwego do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy zaważył, co następuje. Wniosek Sądu Okręgowego nie może być uwzględniony. Brak w nim rzeczowego uzasadnienia konieczności przełamania właściwości miejscowej sądu, do której może przecież dojść tylko wyjątkowo, zważywszy na również konstytucyjny wymóg, aby każda sprawa była rozpoznana przez sąd właściwy (zob. art. 45 ust. 1 Konstytucyji RP). Do takich argumentów nie należy fakt, że w innej sprawie sędzia Sądu właściwego złożył wspomniane zawiadomienie, bo przecież nie doszło do powstania nawet domniemania kierunku rozstrzygnięcia w tej sprawie, w efekcie realizacji dyspozycji art. 304 § 1 k.p.k. Nadto, nie wiadomo, o jakie argumenty zawarte w piśmie obrońcy oskarżonego chodzi. Zapewne okazały się tak iluzoryczne, że Sąd występujący uznał za celowe ich przemilczenie. Nie ma więc powodu, aby je przytaczać i odnosić się do nich, zwłaszcza do osobliwej i niespotykanej dotychczas sugestii, że sędzia, który złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, może być przesłuchany. W związku z tą sugestią wypada jedynie przypomnieć, że sędzia ten nie był świadkiem zarzucanego oskarżonemu czynu. W polu widzenia Sądu występującego powinien być również fakt, że najpierw obrońca oskarżonego wniósł o wystąpienie Sądu właściwego do Sądu nadrzędnego w trybie art. 36 k.p.k., a zatem, czy kolejny wniosek rzeczywiście motywowany był troską o dobro wymiaru sprawiedliwości. Podsumowując, wystąpienie do Sądu Najwyższego na podstawie art. 37 k.p.k. musi być umotywowane przekonującymi argumentami. Wniosek Sądu właściwego nie spełnił tych warunków. Dlatego postanowiono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI