II KO 2/20

Sąd Rejonowy w P. wystąpił z wnioskiem do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy o sygn. akt II Kp [...] innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadnieniem wniosku była okoliczność, że sprawa dotyczy radcy prawnego, którego kancelaria znajduje się w P., a który występuje przed sądami mającymi siedzibę w tym mieście. Sąd Rejonowy uznał, że taka sytuacja może w odbiorze społecznym rodzić wątpliwości co do możliwości bezstronnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy rozważył wniosek i uznał go za niezasadny. Podkreślono, że instytucja przekazania sprawy innemu sądowi (art. 37 k.p.k.) ma charakter wyjątkowy i powinna być stosowana tylko w istotnych przypadkach związanych z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy przywołał swoje wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym sam fakt zawodowych kontaktów uczestnika postępowania z sędziami orzekającymi w danym sądzie nie uzasadnia przekazania sprawy. Wskazano, że wystarczającą gwarancją obiektywizmu są przepisy o wyłączeniu sędziego (art. 41-43 k.p.k.). Uwzględnienie wniosku Sądu Rejonowego mogłoby prowadzić do nadużywania instytucji przekazania sprawy. Sąd Najwyższy podkreślił również, że autorytet wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sądy nie ulegały presji opinii publicznej ani nie wątpiły we własne kompetencje do rzetelnego procesu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający