II KO 198/19

Sąd Okręgowy w PłockuPłock2020-09-17
SAOSinnerepresje polityczneWysokaokręgowy
represjezadośćuczynieniekrzywdaniesłuszne skazaniehistoriaprawo represjonowanychSąd NajwyższyWojskowy Sąd Rejonowy

Sąd Okręgowy w Płocku zasądził zadośćuczynienie dla dzieci represjonowanego za krzywdę doznaną przez ojca w wyniku niesłusznego wyroku z 1949 roku.

Wnioskodawcy, dzieci M. N., domagali się zadośćuczynienia i odszkodowania za krzywdę i szkodę wynikłą z wydania i wykonania wyroku skazującego ich ojca z 1949 roku, który został później uchylony, a M. N. uniewinniony. Sąd Okręgowy w Płocku zasądził po 30.000 zł zadośćuczynienia dla każdego z wnioskodawców, uznając krzywdę doznaną przez ojca w wyniku represji.

Sprawa dotyczyła wniosku E. G. i W. N. o zadośćuczynienie za krzywdę oraz odszkodowanie za szkodę, które wynikły z wydania i wykonania wobec ich ojca, M. N., wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z 1949 roku. Wyrok ten, utrzymany w mocy przez Najwyższy Sąd Wojskowy, został ostatecznie uchylony przez Sąd Najwyższy w 2000 roku, a M. N. uniewinniony. Sąd Okręgowy w Płocku, działając na podstawie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz każdego z wnioskodawców po 30.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez ich ojca. W pozostałym zakresie żądania oddalono. Sąd uznał, że krzywda wynikła z wydania niesłusznego wyroku i wykonania orzeczonej kary, mimo późniejszego uchylenia orzeczenia i uniewinnienia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, dzieci mają prawo do zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez ich ojca w wyniku niesłusznego wyroku.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na ustawie z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych, która przewiduje możliwość dochodzenia roszczeń od Skarbu Państwa w takich przypadkach. Uznano, że krzywda wynikła z samego faktu wydania i wykonania wyroku, nawet jeśli został on później uchylony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie zadośćuczynienia i oddalenie pozostałych żądań

Strona wygrywająca

E. G. i W. N. (w części)

Strony

NazwaTypRola
E. G. (1)osoba_fizycznawnioskodawca
W. N.osoba_fizycznawnioskodawca
Skarb Państwaorgan_państwowypozwanym

Przepisy (5)

Główne

ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych art. 8 § 1

Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych art. 13

Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

Pomocnicze

k.p.k. art. 554 § 4

Kodeks postępowania karnego

rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § 6

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie

rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 15 § 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie

Argumenty

Skuteczne argumenty

Krzywda doznana przez ojca w wyniku niesłusznego wyroku i represji. Podstawa prawna w ustawie o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych.

Odrzucone argumenty

Żądanie odszkodowania za szkodę materialną (w całości oddalone). Żądanie zadośćuczynienia w zakresie przekraczającym zasądzoną kwotę.

Godne uwagi sformułowania

zadośćuczynienie za krzywdę doznaną przez ich ojca M. N. wynikłą z wydania wobec niego wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 19 października 1949 roku sygn. akt Sr 1345/49, utrzymanego w mocy postanowieniem Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 28 marca 1950 r. sygn. akt Sn. O. . S. (...), które to orzeczenia zostały uchylone, zaś oskarżony M. N. uniewinniony od popełnienia przypisanego mu czynu na mocy wyroku Sądu Najwyższego w Warszawie z dnia 29 lutego 2000 r. sygn. akt II KKN 592/98

Skład orzekający

Robert Koziciński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Dochodzenie zadośćuczynienia przez potomków osób represjonowanych politycznie w PRL, interpretacja przepisów ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji represji politycznych i późniejszego uchylenia orzeczeń. Wymaga wykazania krzywdy doznanej przez represjonowanego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy historycznych represji politycznych i ich konsekwencji dla rodzin, co ma duży ładunek emocjonalny i społeczny. Pokazuje, jak prawo stara się naprawić historyczne krzywdy.

Sprawiedliwość po latach: Dzieci represjonowanego ojca otrzymały zadośćuczynienie za krzywdę z PRL-owskich wyroków.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 30 000 PLN

zadośćuczynienie: 30 000 PLN

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 720 PLN

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 720 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ko 198/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2020 roku Sąd Okręgowy w Płocku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia SO Robert Koziciński Protokolant: st. sekr. sąd. Eliza Fabisiak z udziałem prokuratora Joanny Parol-Borkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2020 roku w Płocku sprawy z wniosku E. G. (1) z domu N. oraz W. N. o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę oraz o odszkodowanie za szkodę, wynikłe z wydania i wykonania wobec ich ojca M. N. wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 19 października 1949 roku sygn. akt Sr 1345/49, utrzymanego w mocy postanowieniem Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 28 marca 1950 r. sygn. akt Sn. O. . S. (...) , które to orzeczenia zostały uchylone zaś oskarżony M. N. uniewinniony od popełnienia przypisanego mu czynu na mocy wyroku Sądu Najwyższego w Warszawie z dnia 29 lutego 2000 r. sygn. akt II KKN 592/98, na podstawie art. 8 ust. 1, art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (tekst jednolity – Dz.U. 2018r., poz. 2099, ze zm.), art. 554 § 4 k.p.k. w zw. z § 11 ust. 6, § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r., poz. 1800, ze zm.) o r z e k a : 1. zasądza od Skarbu Państwa – kasa Sądu Okręgowego w Płocku na rzecz wnioskodawców: - E. G. (1) z domu N. , urodzonej (...) w miejscowości M. , córki M. T. i J. z domu K. , kwotę 30.000,00 zł (trzydzieści tysięcy złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, - W. N. , urodzonego (...) w P. , syna M. T. i J. z domu K. , kwotę 30.000,00 zł (trzydzieści tysięcy złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, – tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez ich ojca M. N. , syna J. i J. z domu L. , urodzonego dnia (...) we wsi C. , wynikłą z wydania wobec niego wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 19 października 1949 roku sygn. akt Sr 1345/49, utrzymanego w mocy postanowieniem Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 28 marca 1950 r. sygn. akt Sn. O. . S. (...) , które to orzeczenia zostały uchylone, zaś oskarżony M. N. uniewinniony od popełnienia przypisanego mu czynu na mocy wyroku Sądu Najwyższego w Warszawie z dnia 29 lutego 2000 r. sygn. akt II KKN 592/98 oraz z wykonania orzeczonej wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 19 października 1949 roku, sygn. akt Sr 1345/49 kary 1 roku więzienia w okresie od 13 czerwca 1949 roku do 13 czerwca 1950 roku; 2. w pozostałym zakresie żądanie obojga wnioskodawców w zakresie zadośćuczynienia oraz w całości w zakresie odszkodowania – oddala; 3. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Płocku na rzecz wnioskodawców E. G. (2) i W. N. w częściach równych kwotę po 720 (siedemset dwadzieścia) złotych dla każdego z wnioskodawców tytułem zwrotu uzasadnionych wydatków z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika; 4. wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI