II KO 198/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Płocku zasądził zadośćuczynienie dla dzieci represjonowanego za krzywdę doznaną przez ojca w wyniku niesłusznego wyroku z 1949 roku.
Wnioskodawcy, dzieci M. N., domagali się zadośćuczynienia i odszkodowania za krzywdę i szkodę wynikłą z wydania i wykonania wyroku skazującego ich ojca z 1949 roku, który został później uchylony, a M. N. uniewinniony. Sąd Okręgowy w Płocku zasądził po 30.000 zł zadośćuczynienia dla każdego z wnioskodawców, uznając krzywdę doznaną przez ojca w wyniku represji.
Sprawa dotyczyła wniosku E. G. i W. N. o zadośćuczynienie za krzywdę oraz odszkodowanie za szkodę, które wynikły z wydania i wykonania wobec ich ojca, M. N., wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z 1949 roku. Wyrok ten, utrzymany w mocy przez Najwyższy Sąd Wojskowy, został ostatecznie uchylony przez Sąd Najwyższy w 2000 roku, a M. N. uniewinniony. Sąd Okręgowy w Płocku, działając na podstawie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz każdego z wnioskodawców po 30.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez ich ojca. W pozostałym zakresie żądania oddalono. Sąd uznał, że krzywda wynikła z wydania niesłusznego wyroku i wykonania orzeczonej kary, mimo późniejszego uchylenia orzeczenia i uniewinnienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, dzieci mają prawo do zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez ich ojca w wyniku niesłusznego wyroku.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na ustawie z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych, która przewiduje możliwość dochodzenia roszczeń od Skarbu Państwa w takich przypadkach. Uznano, że krzywda wynikła z samego faktu wydania i wykonania wyroku, nawet jeśli został on później uchylony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie zadośćuczynienia i oddalenie pozostałych żądań
Strona wygrywająca
E. G. i W. N. (w części)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. G. (1) | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| W. N. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pozwanym |
Przepisy (5)
Główne
ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych art. 8 § 1
Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych art. 13
Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
Pomocnicze
k.p.k. art. 554 § 4
Kodeks postępowania karnego
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § 6
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 15 § 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
Argumenty
Skuteczne argumenty
Krzywda doznana przez ojca w wyniku niesłusznego wyroku i represji. Podstawa prawna w ustawie o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych.
Odrzucone argumenty
Żądanie odszkodowania za szkodę materialną (w całości oddalone). Żądanie zadośćuczynienia w zakresie przekraczającym zasądzoną kwotę.
Godne uwagi sformułowania
zadośćuczynienie za krzywdę doznaną przez ich ojca M. N. wynikłą z wydania wobec niego wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 19 października 1949 roku sygn. akt Sr 1345/49, utrzymanego w mocy postanowieniem Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 28 marca 1950 r. sygn. akt Sn. O. . S. (...), które to orzeczenia zostały uchylone, zaś oskarżony M. N. uniewinniony od popełnienia przypisanego mu czynu na mocy wyroku Sądu Najwyższego w Warszawie z dnia 29 lutego 2000 r. sygn. akt II KKN 592/98
Skład orzekający
Robert Koziciński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Dochodzenie zadośćuczynienia przez potomków osób represjonowanych politycznie w PRL, interpretacja przepisów ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji represji politycznych i późniejszego uchylenia orzeczeń. Wymaga wykazania krzywdy doznanej przez represjonowanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy historycznych represji politycznych i ich konsekwencji dla rodzin, co ma duży ładunek emocjonalny i społeczny. Pokazuje, jak prawo stara się naprawić historyczne krzywdy.
“Sprawiedliwość po latach: Dzieci represjonowanego ojca otrzymały zadośćuczynienie za krzywdę z PRL-owskich wyroków.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 30 000 PLN
zadośćuczynienie: 30 000 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 720 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 720 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ko 198/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2020 roku Sąd Okręgowy w Płocku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia SO Robert Koziciński Protokolant: st. sekr. sąd. Eliza Fabisiak z udziałem prokuratora Joanny Parol-Borkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2020 roku w Płocku sprawy z wniosku E. G. (1) z domu N. oraz W. N. o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę oraz o odszkodowanie za szkodę, wynikłe z wydania i wykonania wobec ich ojca M. N. wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 19 października 1949 roku sygn. akt Sr 1345/49, utrzymanego w mocy postanowieniem Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 28 marca 1950 r. sygn. akt Sn. O. . S. (...) , które to orzeczenia zostały uchylone zaś oskarżony M. N. uniewinniony od popełnienia przypisanego mu czynu na mocy wyroku Sądu Najwyższego w Warszawie z dnia 29 lutego 2000 r. sygn. akt II KKN 592/98, na podstawie art. 8 ust. 1, art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 roku o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (tekst jednolity – Dz.U. 2018r., poz. 2099, ze zm.), art. 554 § 4 k.p.k. w zw. z § 11 ust. 6, § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r., poz. 1800, ze zm.) o r z e k a : 1. zasądza od Skarbu Państwa – kasa Sądu Okręgowego w Płocku na rzecz wnioskodawców: - E. G. (1) z domu N. , urodzonej (...) w miejscowości M. , córki M. T. i J. z domu K. , kwotę 30.000,00 zł (trzydzieści tysięcy złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, - W. N. , urodzonego (...) w P. , syna M. T. i J. z domu K. , kwotę 30.000,00 zł (trzydzieści tysięcy złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, – tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez ich ojca M. N. , syna J. i J. z domu L. , urodzonego dnia (...) we wsi C. , wynikłą z wydania wobec niego wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 19 października 1949 roku sygn. akt Sr 1345/49, utrzymanego w mocy postanowieniem Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 28 marca 1950 r. sygn. akt Sn. O. . S. (...) , które to orzeczenia zostały uchylone, zaś oskarżony M. N. uniewinniony od popełnienia przypisanego mu czynu na mocy wyroku Sądu Najwyższego w Warszawie z dnia 29 lutego 2000 r. sygn. akt II KKN 592/98 oraz z wykonania orzeczonej wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 19 października 1949 roku, sygn. akt Sr 1345/49 kary 1 roku więzienia w okresie od 13 czerwca 1949 roku do 13 czerwca 1950 roku; 2. w pozostałym zakresie żądanie obojga wnioskodawców w zakresie zadośćuczynienia oraz w całości w zakresie odszkodowania – oddala; 3. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Płocku na rzecz wnioskodawców E. G. (2) i W. N. w częściach równych kwotę po 720 (siedemset dwadzieścia) złotych dla każdego z wnioskodawców tytułem zwrotu uzasadnionych wydatków z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika; 4. wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI