II KO 19/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy umorzył należności sądowe w kwocie 20 zł od skazanego, którego miejsce pobytu jest nieznane, uznając egzekucję za niecelową.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego M.M. o wznowienie postępowania karnego. Wniosek został oddalony, a skazanego obciążono kosztami sądowymi w kwocie 20 zł. Ponieważ miejsce pobytu skazanego jest nieznane i nie odbiera on korespondencji, Sąd Najwyższy uznał egzekucję tych należności za niecelową i postanowił je umorzyć.
Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę z wniosku obrońcy skazanego M.M. o wznowienie postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem. Wniosek o wznowienie został oddalony postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r., a skazanego obciążono kosztami postępowania wznowieniowego w kwocie 20 złotych. Pomimo wezwań, skazany nie uiścił należności. Ustalono, że jego miejsce pobytu jest nieznane, a sam skazany nie odbiera kierowanej do niego korespondencji. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał, że egzekucja tych należności byłaby niecelowa, ponieważ koszty egzekucji mogłyby przewyższyć wymaganą kwotę, a jej skuteczność byłaby wątpliwa. Na tej podstawie Sąd Najwyższy postanowił umorzyć należności sądowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, należy umorzyć należności sądowe.
Uzasadnienie
Egzekucja należności sądowych jest niecelowa, gdy koszty egzekucji przewyższają wymaganą należność, a jej skuteczność jest wątpliwa, zwłaszcza gdy miejsce pobytu dłużnika jest nieznane.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie należności sądowych
Strona wygrywająca
skazany M.M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (3)
Główne
k.k.w. art. 206 § 2
Kodeks karny wykonawczy
Podstawa do umorzenia należności sądowych.
Pomocnicze
k.k.w. art. 51 § 1
Kodeks karny wykonawczy
Wskazuje na możliwość umorzenia należności.
k.k. art. 199 § 1
Kodeks karny
Określa czyn, za który skazano M.M. (z k.k. z 1969 r.).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieznane miejsce pobytu skazanego. Skuteczność egzekucji wątpliwa. Koszty egzekucji mogą przewyższyć należność.
Godne uwagi sformułowania
ewentualne zarządzenie egzekucji należności sądowych jawi się jako niecelowe koszty egzekucji przewyższają wymaganą należność skuteczność uznać należy za oczywiście wątpliwą
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Umorzenie należności sądowych w przypadku nieznanego miejsca pobytu dłużnika i niecelowości egzekucji."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej kwoty i specyficznej sytuacji braku możliwości egzekucji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowego umorzenia niewielkiej kwoty należności sądowych z powodu nieznanego miejsca pobytu skazanego, co nie wnosi nowych ani szczególnie interesujących zagadnień prawnych.
Dane finansowe
WPS: 20 PLN
należności sądowe: 20 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 19/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie M. M. skazanego z art. 199 § 1 i innych k.k. z 1969 r. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2015 r., z urzędu kwestii umorzenia należności sądowych na podstawie art. 206 § 2 w zw. z art. 51 § 1 k.k.w. p o s t a n o w i ł umorzyć należności sądowe w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych, którymi obciążono skazanego M.M. postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2015 r. w sprawie II KO 19/15. UZASADNIENIE Przed Sądem Najwyższym toczyło się postępowanie z wniosku obrońcy skazanego M.M. o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 1981 r. r., sygn. akt I Kr 36/81. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt II KO 19/15, Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania i obciążył skazanego kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego w kwocie 20 złotych. Po zakończeniu postępowania skazany był bezskutecznie wzywany do uiszczenia obciążających go należności sądowych (nie odbierał kierowanych do niego pism). Z informacji uzyskanych z Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz Komisariatu Policji w T. wynika, że skazany nie jest nigdzie zameldowany na terenie Polski, a jego miejsce pobytu nie jest znane. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W świetle powyższych okoliczności ewentualne zarządzenie egzekucji należności sądowych jawi się jako niecelowe, bowiem koszty egzekucji przewyższają wymaganą należność, a jej skuteczność uznać należy za oczywiście wątpliwą. Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI