II KO 179/13

Sąd Okręgowy w ŁomżyŁomża2014-02-28
SAOSKarnewykonanie karWysokaokręgowy
tymczasowe aresztowaniekara pozbawienia wolnościzaliczenie karyart. 417 k.p.k.równoczesność postępowańwykonanie karysąd okręgowy

Sąd Okręgowy zaliczył skazanemu okres tymczasowego aresztowania w innej, równolegle toczącej się sprawie, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, uznając ją za wykonaną w całości.

Skazany S. W. wniósł o zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania w sprawie II K 48/09 na poczet kary 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) sygn. akt II AKa 61/13. Sąd Okręgowy, interpretując art. 417 k.p.k. celowościowo i systemowo, uznał, że okres tymczasowego aresztowania od 17 kwietnia 2007 roku do 17 grudnia 2009 roku (łącznie 2 lata i 8 miesięcy) powinien zostać zaliczony na poczet orzeczonej kary, uznając ją za wykonaną w całości, mimo że sprawa, w której stosowano areszt, nie została prawomocnie zakończona.

Skazany S. W. wystąpił z wnioskiem o zaliczenie mu okresu tymczasowego aresztowania, który odbył w sprawie Sądu Okręgowego w (...) o sygn. akt II K 48/09, na poczet kary 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 6 czerwca 2013 roku (sygn. akt II AKa 61/13), który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w (...) z dnia 17 grudnia 2012 roku (sygn. akt II K 63/10). Skazany argumentował, że oba postępowania toczyły się równocześnie. Sąd Okręgowy, rozpatrując wniosek, odwołał się do art. 417 k.p.k., który stanowi o zaliczeniu na poczet orzeczonej kary okresu tymczasowego aresztowania odbytego w innej sprawie, w której postępowanie toczyło się równocześnie. Mimo że wyrok w sprawie II K 48/09 został częściowo uchylony i przekazany do ponownego rozpoznania (obecnie sygn. akt II K 6/14), Sąd Okręgowy przyjął szeroką, celowościową i systemową wykładnię przepisu. Powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, które dopuszczają zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania nawet w sytuacji, gdy postępowanie nie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem skazującym, a jedynie umorzono postępowanie, uniewinniono lub odstąpiono od wymierzenia kary co do niektórych czynów. Sąd stwierdził, że warunek równoczesności postępowań został spełniony, a okres tymczasowego aresztowania od 17 kwietnia 2007 roku do 17 grudnia 2009 roku (łącznie 2 lata i 8 miesięcy) należy zaliczyć na poczet orzeczonej kary 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, uznając tym samym karę za wykonaną w całości.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, okres tymczasowego aresztowania może zostać zaliczony na poczet orzeczonej kary, nawet jeśli postępowanie, w którym stosowano areszt, nie zostało prawomocnie zakończone, pod warunkiem spełnienia przesłanki równoczesności postępowań i interpretacji art. 417 k.p.k. w sposób celowościowy i systemowy.

Uzasadnienie

Sąd przyjął szeroką wykładnię art. 417 k.p.k., uwzględniając orzecznictwo dopuszczające zaliczenie okresu aresztowania w sprawach, które nie zakończyły się prawomocnym skazaniem, ale zostały umorzone, uniewinniono lub przekazano do ponownego rozpoznania, o ile postępowania były równoczesne. Podkreślono znaczenie wykładni celowościowej i systemowej dla ochrony praw skazanego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania na poczet kary i uznanie jej za wykonaną w całości

Strona wygrywająca

S. W.

Strony

NazwaTypRola
S. W.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 417

Kodeks postępowania karnego

Przepis powinien być interpretowany nie tylko językowo, ale także celowościowo i systemowo, dopuszczając zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania na poczet kary orzeczonej w innej, równolegle toczącej się sprawie, nawet jeśli postępowanie, w którym stosowano areszt, nie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem skazującym.

Pomocnicze

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 18 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 148 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Równoczesność postępowań karnych. Możliwość szerokiej wykładni art. 417 k.p.k. w celu ochrony praw skazanego. Okres tymczasowego aresztowania w sprawie II K 48/09 powinien zostać zaliczony na poczet kary z sprawy II K 63/10.

Godne uwagi sformułowania

przepis art. 417 k.p.k. powinien być interpretowany nie tylko w oparciu o wykładnię językową, lecz także wykładnię celowościową i systemową nie można zaakceptować odmowy zaliczenia kilkuletniego okresu tymczasowego aresztowania [...] na poczet kary prawomocnie orzeczonej [...] w innej sprawie, toczącej się równolegle

Skład orzekający

Jolanta Małachowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 417 k.p.k. w kontekście zaliczania okresu tymczasowego aresztowania w równoczesnych postępowaniach, zwłaszcza gdy jedno z nich nie zakończyło się prawomocnym skazaniem."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji równoczesności postępowań i potrzeby szerokiej wykładni przepisów proceduralnych na korzyść skazanego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak sądy stosują wykładnię celowościową i systemową, aby zapewnić sprawiedliwość i uniknąć absurdalnych sytuacji, gdzie długotrwały areszt nie jest zaliczany na poczet zasłużonej kary.

Czy długi areszt może zostać 'zmarnowany'? Sąd wyjaśnia, jak zaliczyć go na poczet kary.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Ko 179/13 (II K 63/10) POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Łomży II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Małachowska Protokolant: Aneta Zdancewicz przy udziale Prokuratora - po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2014 roku w sprawie S. W. skazanego za czyn z art. 13§1kk w zw. z art. 18§2kk w zw. z art.148§ 1k .k. w przedmiocie zaliczenia okresu tymczasowego aresztowania na podstawie art. 417 k.p.k. postanawia: zaliczyć skazanemu S. W. okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w sprawie Sądu Okręgowego w (...) o sygn. akt II K 48/09 - aktualna sygn. akt IIK 6/14, od dnia 17 kwietnia 2007 roku do dnia 17 grudnia 2009 roku - łącznie: 2 lata i 8 miesięcy, na poczet kary 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej w sprawie sygn. akt II K 63/10 wyrokiem Sądu Okręgowego (...) z dnia 17 grudnia 2012 roku, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 6 czerwca 2013 roku sygn. akt II AKa 61/13 i uznać ją za wykonaną w całości. UZASADNIENIE Skazany S. W. wniósł o zaliczenie mu okresu tymczasowego aresztowania w sprawie IIK 48/09 rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy w (...) na poczet kary 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 6 czerwca 2013 roku sygn. akt II AKa 61/13, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w (...) z dnia 17 grudnia 2012 roku w sprawie IIK 63/10. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż oba przywołane postępowania toczyły się równocześnie. Sąd Okręgowy zważył co następuje: S. W. został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 17 grudnia 2012 roku w sprawie IIK 63/10 za czyn z art. 13§1kk w zw. z art. 18§2kk w zw. z art.148§1k .k. na karę 4 lat pozbawienia wolności, którą to karę do 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności złagodził Sąd Apelacyjny w (...) wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 roku sygn. akt II AKa 61/13. Wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) , sygn. akt II K 48/09, wydanym w dniu 18 grudnia 2012 r. uniewinniono oskarżonego S. W. od popełnienia czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. wydanym w sprawie sygn. akt II AKa 143/13 uchylił wyrok w zaskarżonej części wobec m. in. oskarżonego S. W. w odniesieniu do czynów zarzucanych mu w punktach od I do III, VI i od VIII do XXV i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi Okręgowemu w (...) do ponownego rozpoznania. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt IIK 6/14. Zgodnie z art. 417 kpk zaliczeniu na poczet orzeczonej kary podlega również okres tymczasowego aresztowania odbytego przez oskarżonego w innej sprawie, w której postępowanie toczyło się równocześnie, a zapadł w niej prawomocny wyrok uniewinniający, umorzono postępowanie albo odstąpiono od wymierzenia kary. Wprawdzie z uwagi na fakt, że wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt II AKa 143/13 uchylono wyrok Sądu Okręgowego w (...) z dnia 18 grudnia 2012 r. w części w stosunku do oskarżonego S. W. i przekazano sprawę Sądowi Okręgowemu w (...) do ponownego rozpoznania, niewątpliwie postępowanie nie zostało dotychczas zakończone. Jednak dodać należy, że przepis art. 417 k.p.k. powinien być interpretowany nie tylko w oparciu o wykładnię językową, lecz także wykładnię celowościową i systemową. W warunkach demokratycznego państwa prawa nie można zaakceptować odmowy zaliczenia kilkuletniego okresu tymczasowego aresztowania, stosowanego w sprawie, która nie została dotychczas zakończona i w której oskarżony korzysta z domniemania niewinności, na poczet kary prawomocnie orzeczonej (i wprowadzonej do wykonania) w innej sprawie, toczącej się równolegle (postanowienie Sądu Apelacyjnego we (...) z dnia 25 maja 2012 r. II AKz 165/12, LEX nr 1168493, OSAW 2013/2/287, KZS 2013/4/100). Taka właśnie szeroka interpretacja przepisu art. 417 k.p.k. znalazła wyraz w orzecznictwie i doktrynie. Zwracano bowiem uwagę na możliwość zaliczenia na podstawie tego przepisu, na poczet kary pozbawienia wolności, okresu tymczasowego aresztowania stosowanego w innej, równocześnie toczącej się sprawie, także wtedy, gdy w tej sprawie oskarżonego uniewinniono, umorzono postępowanie lub odstąpiono od wymierzenia kary co do niektórych tylko czynów zarzuconych oskarżonemu, a w zakresie innych czynów wyłączono sprawę do odrębnego rozpoznania i sprawa w tej wyłączonej części nie została dotychczas zakończona (vide uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 1989 r. sygn. V KZP 26/89 - OSNKW 1990. z. 4-6, poz. 15 oraz postanowienie SA we (...) z dnia 13 maja 2009 r. sygn. II AKz 218/09 - LEX nr 499988, a także P. H. - Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 22 grudnia 1993 r., sygn. KZP 29/93, Przegląd Sądowy 1995, Nr 5, s. 77). Dopuszczono także możliwość wykładni rozszerzającej oraz analogii na korzyść skazanego w określeniu warunków, jakie stawia przepis art. 417 k.p.k. , uznając, że powinno podlegać zaliczeniu na poczet kary orzeczonej w innej sprawie także tymczasowe aresztowanie stosowane w sprawie, w której nastąpiło skazanie, o ile nie mogło być zaliczone w całości na poczet kary w wyroku skazującym w sprawie, w której je stosowano (vide wyrok SA w (...) z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. II AKa 337/08 - Krakowskie Zeszyty Sądowe 2009, z. 3, poz. 64). Aktualna jest też kolejna przesłanka zaliczenia na poczet orzeczonej kary okresu tymczasowego aresztowania z innego postępowania, w postaci równoczesności postępowań - tego, w którym zastosowano środek i tego, w którym dojść ma do owego zaliczenia, tj. postępowań karnych toczących się przeciwko S. W. przed Sądem Okręgowym w (...) i przed Sądem Okręgowym w (...) pod sygnaturami odpowiednio II K 63/10 i II K 48/09, aktualnie IIK 6/14. Przez równoczesność taką - jak trafnie wskazywano w judykaturze - rozumieć należy nie tylko równoległość toczących się od początku do końca postępowań, a więc nie tylko ich nakładanie się na siebie, ale również każdą inną sytuację zazębiających się czasowo postępowań, choćby przez pewien tylko okres (vide w. 7 s. SN z 10 listopada 1970 r., V KRN 260/70, OSNKW 4/1971, poz. 53). Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że przedmiotem śledztw o sygnaturach PR IV II Ds. 12/07, AP V Ds. 17/09, AP V Ds. 44/09 była m. in. przestępcza działalność oskarżonego polegająca na kierowaniu na terenie Ł. i województwa (...) w latach 1998 - 2006 r. zorganizowaną grupą przestępczą. Następnie Prokuratura Apelacyjna w (...) prowadziła śledztwo o sygnaturze akt AP V Ds.24/10 dotyczące zlecenia w miesiącu grudniu 2005 r. w Ł. przez kierującego zorganizowaną grupą przestępczą oskarżonego M. S. dokonania przy użyciu broni palnej zabójstwa R. S. . Oskarżony zatrzymany został w dniu 17 kwietnia 2007 r. i postanowieniem Sądu Rejonowego (...) z dnia 18 kwietnia 2007 r. zastosowano wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 17 lipca 2007 r., który sukcesywnie przedłużany był przez Sąd Okręgowy w (...) , a następnie Sąd Apelacyjny w (...) - aż do dnia 28 lutego 2009 r. Postanowieniem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sygn. akt 48/09 zamieniono wskazany środek zapobiegawczy na poręczenie majątkowe. Postępowanie sądowe przed Sądem Okręgowym w (...) w sprawie o sygn. akt II K 63/10 zakończyło się w dniu 17 grudnia 2012 r., zaś przed Sądem Okręgowym w (...) w dniu 18 grudnia 2012 r. Wobec powyższego warunek równoczesności postępowań karnych, o którym mowa w art. 417 k.p.k. został w całości wypełniony. W postępowaniu przed Sądem Okręgowym w (...) (sygn. akt II K 48/09) oskarżony S. W. przebywał w warunkach tymczasowego aresztowania w okresie od 17 kwietnia 2007 r. do 11 marca 2010 r. W sprawie Sądu Okręgowego w (...) o sygn. akt II K 63/10 prawomocnie wymierzono oskarżonemu karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet więc tej kary należy zaliczyć wymieniony okres jego tymczasowego aresztowania w zakresie odpowiadającym wymiarowi kary orzeczonej w sprawie IIK 63/10. Kierując się powyższymi względami orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI