II KO 160/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną z Warszawy do Świecia, aby umożliwić oskarżonemu przebywającemu w szpitalu psychiatrycznym udział w rozprawie.
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy karnej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Powodem była duża odległość (ponad 300 km) między Warszawą a miejscem pobytu oskarżonego w szpitalu psychiatrycznym w Świeciu, co uniemożliwiało jego doprowadzenie na rozprawę i zagwarantowanie mu prawa do obrony. Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek, uznając, że zapewnienie oskarżonemu realnego prawa do obrony jest dobrem wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy o przekazanie sprawy karnej przeciwko K.J. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd wnioskujący wskazał, że oskarżony przebywa w Wojewódzkim Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Świeciu, a odległość do Warszawy (326,5 km) uniemożliwia jego jednorazowe doprowadzenie na rozprawę. Sąd Rejonowy podkreślił konieczność zagwarantowania oskarżonemu prawa do udziału w rozprawie, co stanowiło podstawę do wniosku o przekazanie sprawy. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 37 § 1 k.p.k. i orzecznictwo dotyczące dobra wymiaru sprawiedliwości, uznał, że zapewnienie oskarżonemu realnego prawa do obrony w sytuacji jego pobytu w odległym szpitalu psychiatrycznym jest wystarczającą przesłanką do uwzględnienia wniosku. W celu wyeliminowania ryzyka pozbawienia oskarżonego prawa do obrony, sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu w Świeciu, znajdującemu się w bliskiej odległości od miejsca jego pobytu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zasługuje na uwzględnienie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zapewnienie oskarżonemu realnego prawa do obrony, w tym prawa do udziału w rozprawie, stanowi dobro wymiaru sprawiedliwości. Znaczna odległość od miejsca pobytu oskarżonego w szpitalu psychiatrycznego do sądu prowadzącego sprawę uzasadnia zastosowanie instytucji właściwości z delegacji (art. 37 § 1 k.p.k.).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uwzględniono wniosek i przekazano sprawę
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Instytucja właściwości z delegacji ma charakter wyjątkowy i może być stosowana w sytuacjach, gdy szczególne i nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości, w tym realizacja konstytucyjnego i konwencyjnego prawa do rzetelnego procesu, przemawiają za taką koniecznością.
Pomocnicze
k.p.k. art. 36
Kodeks postępowania karnego
Sąd wnioskujący wskazał, że niemożliwe było skorzystanie z instytucji z art. 36 k.p.k. z uwagi na to, że oskarżony pozostaje jedyną osobą, której stawiennictwo należy zagwarantować, a miejscowość, w której przebywa, nie jest jego miejscem zamieszkania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konieczność zapewnienia oskarżonemu prawa do udziału w rozprawie. Znaczna odległość między miejscem pobytu oskarżonego (szpital psychiatryczny) a sądem prowadzącym sprawę. Dobro wymiaru sprawiedliwości jako podstawa do zastosowania właściwości z delegacji.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości realne prawo do obrony konstytucyjne i konwencyjne prawo do rzetelnego procesu właściwość z delegacji
Skład orzekający
Paweł Wiliński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej innemu sądowi ze względu na konieczność zapewnienia oskarżonemu prawa do obrony, gdy przebywa on w placówce medycznej w znacznej odległości od sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie kluczowe jest zapewnienie prawa do obrony w kontekście pobytu w placówce medycznej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów o właściwości sądu w celu ochrony podstawowych praw procesowych oskarżonego, co jest istotne dla prawników procesowych.
“Sąd Najwyższy: Prawo do obrony ważniejsze niż odległość. Sprawa karna przeniesiona o 300 km.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KO 160/24 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie oskarżonego K.J. po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 11 grudnia 2024 r., wniosku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie zawartego w postanowieniu z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt V K 892/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie, sygn. akt V K 892/24 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świeciu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt V K 892/24, Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy K.J. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Świeciu. W uzasadnieniu Sąd wnioskujący wskazał, że oskarżony przebywa aktualnie w Wojewódzkim Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Ś. w związku ze stosowanym wobec niego środkiem zabezpieczającym, a odległość miejsca jego pobytu do W. (326,5 km) uniemożliwia realizację jednorazowego doprowadzenia go na rozprawę. W ocenie Sądu wnioskującego, oskarżonemu należy zagwarantować prawo do udziału w rozprawie. Jednocześnie, w ocenie tego Sądu, niemożliwym było skorzystanie z instytucji z art. 36 k.p.k. z uwagi na to, że oskarżony pozostaje jedyną osobą, której stawiennictwo w niniejszym postępowaniu należy zagwarantować, a miejscowość, w której przebywa, nie jest jego miejscem zamieszkania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja tzw. właściwości z delegacji, określona w art. 37 § 1 k.p.k., ma charakter wyjątkowy, a zatem stosowana może być w sytuacjach gdy szczególne i nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości mogą przemawiać za taką koniecznością. W orzecznictwie Sądu Najwyższego pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości odnosi się także do realizacji konstytucyjnego i konwencyjnego prawa do rzetelnego procesu. W realiach niniejszej sprawy, prowadzonej przeciwko K. J., przebywającemu obecnie w Wojewódzkim Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Ś., oddalonemu o ponad 300 km do W., takie nadzwyczajne względy zaistniały. Sąd wnioskujący wskazał, że pobyt oskarżonego w Ś. w związku z realizowanym wobec niego środkiem zabezpieczającym uniemożliwia realizację jednorazowego doprowadzenia go do sądu w W. ze względu na zbyt dużą odległość. Zapewnienie więc oskarżonemu realnego prawa do obrony na rozprawie stanowi dostateczną argumentację do uwzględnienia wniosku w trybie art. 37 k.p.k. Biorąc powyższe pod uwagę, aby wyeliminować ryzyko pozbawienia oskarżonego prawa do obrony, dla dobra wymiaru sprawiedliwości i jego autorytetu sprawę przekazano innemu sądowi równorzędnemu – znajdującemu się w bliskiej odległości od aktualnego miejsca pobytu oskarżonego, co zapewni gwarancję należytego rozpoznania przedmiotowej sprawy. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [WB] r.g.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI