II KO 15/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek obrońcy o przekazanie sprawy dyscyplinarnej innego sądowi, gdyż inicjatywa taka musi wyjść od sądu właściwego.
Obrońca komornika J. J. złożył wniosek o przekazanie sprawy dyscyplinarnej innemu sądowi, argumentując potrzebę zapewnienia bezstronności ze względu na potencjalne rozstrzyganie o prawidłowości działań sądu, przy którym działał obwiniony. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 37 k.p.k., uznał, że nie może rozpoznać wniosku, ponieważ inicjatywa przekazania sprawy musi wyjść od sądu właściwego, a Sąd Okręgowy w P. już wcześniej postanowił nie występować z taką inicjatywą.
Obrońca obwinionego komornika J. J. złożył wniosek do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy dyscyplinarnej innemu sądowi równorzędnemu, motywując to dobrem wymiaru sprawiedliwości i potrzebą zapewnienia bezstronności. Argumentowano, że sąd, przy którym działał obwiniony (Sąd Rejonowy w S.), może być bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, co podważa jego bezstronność. Sąd Najwyższy, analizując przepis art. 37 k.p.k., stwierdził, że może przekazać sprawę innemu sądowi tylko na wniosek sądu właściwego. Ponieważ inicjatywa taka nie wyszła od Sądu Okręgowego w P., który wcześniej rozpoznał tę kwestię i postanowił nie występować do Sądu Najwyższego, Sąd Najwyższy pozostawił wniosek obrońcy bez rozpoznania. Podkreślono, że art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega interpretacji rozszerzającej, a rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy jest gwarancją niezawisłości.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie może rozpoznać wniosku strony o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli inicjatywa przekazania sprawy nie wyszła od sądu właściwego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może przekazać sprawę innemu sądowi, ale tylko na wniosek sądu właściwego. Wniosek strony nie zastępuje inicjatywy sądu właściwego, a przepis ten ma charakter wyjątkowy i nie podlega interpretacji rozszerzającej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawić wniosek bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu niż właściwy sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, ale jedynie wtedy, gdy z inicjatywą przekazania sprawy wystąpi sąd właściwy. Inicjatywa ta wyrażana jest w formie postanowienia i stanowi warunek, bez którego Sąd Najwyższy nie może samodzielnie, z urzędu stosować instytucji przekazania sprawy.
Pomocnicze
k.p.k. art. 9 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Strony mogą zwracać się do sądu właściwego o wystąpienie z inicjatywą przekazania sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak inicjatywy sądu właściwego do przekazania sprawy jako warunek rozpoznania wniosku przez Sąd Najwyższy.
Odrzucone argumenty
Wniosek obrońcy o przekazanie sprawy innemu sądowi ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i potrzebę zapewnienia bezstronności.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy nie jest władny rozpoznawać wniosków stron o przekazanie sprawy bez inicjatywy sądu właściwego. Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie powinien podlegać interpretacji rozszerzającej.
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
przewodniczący
Michał Laskowski
sprawozdawca
Andrzej Stępka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty przekazywania spraw przez Sąd Najwyższy w sprawach dyscyplinarnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku inicjatywy sądu właściwego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury przekazywania spraw, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka w sprawie J. J. obwinionego o delikt dyscyplinarny z art. 71 pkt 2 ustawy o komornikach i egzekucji po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 2014 r., wniosku obrońcy obwinionego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł pozostawić wniosek bez rozpoznania U Z A S A D N I E N I E Obrońca w postępowaniu dyscyplinarnym obwinionego J. J. wystąpił o przekazanie sprawy innemu aniżeli właściwy sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. We wniosku podkreślono, że Sąd Rejonowy w S., który podlega właściwemu w przedmiotowej sprawie Sądowi Okręgowemu w P. nie może być w pełni bezstronny w sprawie J. J., który działał przy tym sądzie jako komornik sądowy. Brak bezstronności zdaniem autora wniosku wynika z tego, że w sprawie zachodzi potrzeba rozstrzygnięcia w zakresie prawidłowości działań Sądu Rejonowego w S., sąd ten jest zatem bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Z treści art. 37 k.p.k. wynika, że Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu niż właściwy sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, ale jedynie wtedy, gdy z inicjatywą przekazania sprawy wystąpi sąd właściwy. Inicjatywa ta wyrażana jest w formie postanowienia i stanowi warunek, bez którego Sąd Najwyższy nie może samodzielnie, z urzędu stosować instytucji przekazania sprawy z art. 37 k.p.k. Strony mogą rzecz jasna w trybie przewidzianym w art. 9 § 2 k.p.k. zwracać się do sądu właściwego o wystąpienie z inicjatywą, o której mowa w art. 37 k.p.k., uznać jednak należy, że Sąd Najwyższy nie jest władny rozpoznawać wniosków stron o przekazanie sprawy bez inicjatywy sądu właściwego. Zauważyć należy, że przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie powinien podlegać interpretacji rozszerzającej. Możliwość wynikająca z art. 37 k.p.k. nie powinna być przy tym przesadnie często wykorzystywana, ponieważ rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy stanowi jedną z gwarancji niezawisłości. Dodatkowo podkreślić trzeba, że kwestia wystąpienia do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy stanowiła na wniosek obrońcy obwinionego przedmiot rozważań Sądu Okręgowego w P., który na rozprawie w dniu 21 marca 2014 r. postanowił, aby nie występować do Sądu Najwyższego. Ponadto, w tym samym dniu doszło do rozpoznania odwołania wniesionego przez obwinionego i utrzymania w mocy zaskarżonego orzeczenia. W tym stanie rzeczy brak podstaw do rozpoznania adresowanego do Sądu Najwyższego wniosku obrońcy J. J. z dnia 6 marca 2014 r. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI