II KO 140/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozstrzygnął spór o właściwość, wskazując Sąd Okręgowy w Siedlcach jako właściwy do rozpoznania zażalenia na postanowienie o nieuwzględnieniu wniosku o zmianę środka zapobiegawczego.
Sprawa dotyczyła sporu o właściwość między Sądem Okręgowym w Siedlcach a Sądem Apelacyjnym w Lublinie w przedmiocie rozpoznania zażalenia obrońcy na postanowienie o odmowie zmiany środka zapobiegawczego. Sąd Apelacyjny dwukrotnie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu. Sąd Okręgowy zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie sporu. Sąd Najwyższy, opierając się na art. 254 § 3 k.p.k., wskazał Sąd Okręgowy w Siedlcach jako właściwy do rozpoznania zażalenia.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w Siedlcach dotyczący rozstrzygnięcia sporu o właściwość w sprawie rozpoznania zażalenia obrońcy na postanowienie o nieuwzględnieniu wniosku o zmianę środka zapobiegawczego. Obrońca oskarżonego J. M. złożył wniosek o zmianę środka zapobiegawczego (zmniejszenie kwoty poręczenia majątkowego) do Sądu Apelacyjnego w Lublinie, który stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Siedlcach. Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku, a obrońca wniósł zażalenie. Akta trafiły ponownie do Sądu Apelacyjnego, który ponownie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał zażalenie do Sądu Okręgowego. W tej sytuacji Sąd Okręgowy zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Sąd Najwyższy uznał, że zgodnie z art. 254 § 3 k.p.k., zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów. Skoro sprawę w pierwszej instancji rozpoznał Sąd Okręgowy w Siedlcach, to on jest właściwy do rozpoznania zażalenia. Sąd Najwyższy wskazał Sąd Okręgowy w Siedlcach jako właściwy do rozpoznania zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sąd Okręgowy w Siedlcach jest właściwy do rozpoznania zażalenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 254 § 3 k.p.k., zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów. Skoro sprawę w pierwszej instancji rozpoznał Sąd Okręgowy w Siedlcach, to on jest właściwy do rozpoznania zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
rozstrzygnięcie sporu o właściwość
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| obrońca J. M. | inne | obrońca |
| Sąd Okręgowy w Siedlcach | instytucja | sąd niższej instancji |
| Sąd Apelacyjny w Lublinie | instytucja | sąd niższej instancji |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 38 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 254 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zgodność z literalnym brzmieniem art. 254 § 3 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
Zaistniałe w sprawie okoliczności procesowe nakazują uznać, że aktualnie sądem właściwym do rozpoznania zażalenia obrońcy [...] jest Sąd Okręgowy w Siedlcach. Właściwość do rozpoznania zażalenia wynika natomiast wprost z literalnego brzmienia art. 254 § 3 k.p.k. i brak jest podstaw do poszukiwania innych rozwiązań za pomocą odmiennych metod wykładniczych. Przepis ten jednoznacznie stanowi, iż zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów.
Skład orzekający
Adam Roch
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 254 § 3 k.p.k. dotyczącego właściwości sądu do rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sporu o właściwość między sądem okręgowym a apelacyjnym w kontekście środka zapobiegawczego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej - sporu o właściwość sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kto rozpozna zażalenie? Sąd Najwyższy rozstrzyga spór o właściwość.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KO 140/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie J. M., oskarżonego o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 listopada 2023 r. wystąpienia Sądu Okręgowego w Siedlcach w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość, przedstawionego postanowieniem z dnia 13 października 2023 r., sygn. akt II K 73/19, II Zaż 67/23 na postawie art. 38 § 1 k.p.k. postanowił: rozstrzygnąć spór między Sądem Okręgowym w Siedlcach, a Sądem Apelacyjnym w Lublinie, co do właściwości w sprawie rozpoznania zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt II K 73/19, o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy oskarżonego o zmianę środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego – w ten sposób, że jako właściwy do rozpoznania zażalenia wskazać Sąd Okręgowy w Siedlcach. UZASADNIENIE Pismem z dnia 1 czerwca 2023 roku obrońca oskarżonego J. M. wystąpił do Sądu Apelacyjnego w Lublinie z wnioskiem o zmianę środka zapobiegawczego, zastosowanego postanowieniem Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 22 kwietnia 2015 roku w związku z wydanym względem tego oskarżonego listem żelaznym, poprzez zmniejszenie kwoty poręczenia majątkowego (k. 6981 akt sprawy). Postanowieniem z dnia 26 lipca 2023 roku sygn. II Aka 81/23, Sąd Apelacyjny w Lublinie, w którym zawisło postępowanie odwoławcze, stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i sprawę przekazał celem rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Siedlcach (k. 7016 akt sprawy). Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2023 roku, sygn. akt II K 73/19, Sąd Okręgowy w Siedlcach nie uwzględnił wniosku obrońcy oskarżonego o zmianę środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego (k. 7015 akt sprawy) . Zażalenie na powyższą decyzję wniósł obrońca, podnosząc m. in. zarzut rozpoznania sprawy przez sąd niższego rzędu, a akta sprawy przekazane zostały do Sądu Apelacyjnego w Lublinie (k. 7060 akt sprawy). Postanowieniem z dnia 27 września 2023 roku, sygn. akt II AKz 693/23, Sąd Apelacyjny w Lublinie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał zażalenie do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Siedlcach (k. 7086 akt sprawy). Postanowieniem z dnia 13 października 2023 roku, sygn. akt II K 73/19, II Zaż 67/23, Sąd Okręgowy w Siedlcach zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w przedmiocie ustalenia właściwości sądu funkcjonalnie właściwego do rozpoznania zażalenia obrońcy (k. 7094). Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zaistniałe w sprawie okoliczności procesowe nakazują uznać, że aktualnie sądem właściwym do rozpoznania zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt II K 73/19, o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy oskarżonego o zmianę środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego jest Sąd Okręgowy w Siedlcach. Przedstawiona przez sąd wnioskujący argumentacja, stanowiąca podstawę wszczęcia sporu, jest całkowicie irrelewantna odnośnie do kwestii rozpoznania zażalenia obrońcy. W istocie bowiem koncentruje sią ona na zasadności rozpoznania przez sąd okręgowy przedmiotowej sprawy w incydentalnym postępowaniu pierwszoinstancyjnym, w oparciu o postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 26 lipca 2023 roku, czego jednak Sąd Najwyższy w aktualnym stanie sprawy badać nie może. Właściwość do rozpoznania zażalenia wynika natomiast wprost z literalnego brzmienia art. 254 § 3 k.p.k. i brak jest podstaw do poszukiwania innych rozwiązań za pomocą odmiennych metod wykładniczych. Przepis ten jednoznacznie stanowi, iż zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów. Skoro zatem sprawę rozpoznał w pierwszej instancji Sąd Okręgowy w Siedlcach, nie wszczynając wówczas sporu o właściwość z Sądem Apelacyjnym w Lublinie, to z mocy przywołanego przepisu to ten sąd właśnie, w składzie trzech sędziów, winien rozpoznać także zażalenie. Rysujący się zaś na kanwie postanowienia Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 13 października 2023 roku i części końcowej uzasadnienia postanowienia Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2023 roku pogląd o braku właściwości Sądu Okręgowego w Siedlcach do rozpoznawania wniosku obrońcy w tej sprawie w I instancji, będzie mógł być przedmiotem ewentualnych dalszych rozważań i rozstrzygnięć sądowych jedynie w przypadku uchylenia postanowienia z dnia 8 sierpnia 2023 roku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. (M.R.) [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI