Orzeczenie · 2026-05-07

II KO 137/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2026-05-07
SNKarnepostępowanie karneWysokanajwyższy
wyłączenie sędziegoKrajowa Rada Sądownictwaprocedura nominacyjnabezstronność sąduSąd NajwyższyKodeks postępowania karnegoTrybunał Konstytucyjnynemo iudex in causa sua

Sędzia Sądu Najwyższego Andrzej Stępka złożył wniosek o wyłączenie sędziego Antoniego Bojańczyka od udziału w sprawie II KO 137/24, powołując się na art. 41 § 1 i art. 42 § 1 k.p.k. Jako podstawę wniosku wskazał wadliwą procedurę nominacyjną, w ramach której SSN Antoni Bojańczyk został powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. Sędzia Stępka wyraził przekonanie, że udział SSN Bojańczyka w rozpoznaniu sprawy mógłby naruszać zasadę nemo iudex in causa sua i budzić wątpliwości co do bezstronności sądu. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek na posiedzeniu bez udziału stron, postanowił pozostawić go bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na stanowisku, że okoliczność powołania sędziego na urząd w procedurze nominacyjnej związanej z Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną ustawą z 2017 r. nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. Sąd odwołał się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 marca 2020 r. (sygn. akt P 22/19), który uznał niezgodność z Konstytucją przepisów k.p.k. w zakresie dopuszczającym rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu wadliwości powołania. Podkreślono również, że orzeczenia TK mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne, co wyklucza podważanie konstytucyjnego umocowania KRS ukształtowanej w trybie z 2017 r. oraz ważności powołań sędziowskich. Dodatkowo, Sąd Najwyższy zaznaczył, że sędzia nie może skutecznie złożyć wniosku o wyłączenie innego sędziego w trybie art. 42 § 1 k.p.k., co czyni wniosek niedopuszczalnym z mocy ustawy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ugruntowanie stanowiska Sądu Najwyższego w kwestii dopuszczalności wniosków o wyłączenie sędziego opartych na wadliwości procedury nominacyjnej oraz interpretacji art. 41 i 42 k.p.k. w kontekście orzecznictwa TK.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z reformą KRS i procedurą nominacyjną, ale stanowi ważny głos w dyskusji o niezależności sądownictwa.

Zagadnienia prawne (2)

Czy okoliczność powołania sędziego na urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. stanowi podstawę do wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, okoliczność ta nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołując się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego i własne, stwierdził, że wadliwość procedury nominacyjnej nie jest podstawą do wyłączenia sędziego na gruncie art. 41 § 1 k.p.k., a orzeczenia TK mają moc powszechnie obowiązującą.

Czy sędzia może skutecznie złożyć wniosek o wyłączenie innego sędziego w trybie art. 42 § 1 k.p.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sędzia zgłaszający wniosek o zbadanie bezstronności innego sędziego nie może tego uczynić w oparciu o art. 42 § 1 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy konsekwentnie przyjmował, że pojęcie 'sędziego' w art. 42 § 1 k.p.k. odnosi się do samego zainteresowanego, a nie do innego sędziego, co wyklucza dopuszczalność inicjowania kontroli bezstronności w ten sposób.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Pozostawić bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
Andrzej Stępkaosoba_fizycznawnioskodawca
Antoni Bojańczykosoba_fizycznasędzia
R. B.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (7)

Główne

k.p.k. art. 42 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 41 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

Ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r.

Konstytucja RP art. 190 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 179

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 144 § ust. 3 pkt 17

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa art. 9a

Ustawa z dnia 12 maja 2011 r.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Okoliczność powołania sędziego na urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. • Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. • Sędzia nie może skutecznie złożyć wniosku o wyłączenie innego sędziego w trybie art. 42 § 1 k.p.k.

Odrzucone argumenty

Udział sędziego powołanego na podstawie wniosku KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r. stanowi rażące naruszenie zasady nemo iudex in causa sua. • Powołanie sędziego w wadliwej procedurze nominacyjnej jest podstawą do jego wyłączenia.

Godne uwagi sformułowania

wniosek pozostawić bez rozpoznania • niedopuszczalny z mocy ustawy • nie podpada pod dyspozycję art. 41 § 1 k.p.k. • brak jest normatywnych podstaw do podważania konstytucyjnego umocowania Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. • zarzut orzekania przez sędziego we własnej sprawie pozostaje na gruncie tego przepisu zupełnie bezprzedmiotowy. • brak jest podstaw do przyjęcia, iż sędzia może skutecznie złożyć wniosek o wyłączenie innego sędziego w trybie art. 42 § 1 k.p.k.

Skład orzekający

Zbigniew Kapiński

przewodniczący

Andrzej Stępka

wnioskodawca

Antoni Bojańczyk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska Sądu Najwyższego w kwestii dopuszczalności wniosków o wyłączenie sędziego opartych na wadliwości procedury nominacyjnej oraz interpretacji art. 41 i 42 k.p.k. w kontekście orzecznictwa TK."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z reformą KRS i procedurą nominacyjną, ale stanowi ważny głos w dyskusji o niezależności sądownictwa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy kwestii ustrojowych związanych z niezależnością sądownictwa i procedurą nominacyjną sędziów, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie w środowisku prawniczym i poza nim.

Sędzia SN vs Sędzia SN: bitwa o nominacje i bezstronność sądu.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst