II KO 46/17
Podsumowanie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez sędziego, prokuratora i policjanta do innego sądu rejonowego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Rejonowy w P. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy dotyczącej zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez sędziego, prokuratora i policjanta do innego sądu. Sąd Najwyższy uznał, że rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy mogłoby budzić wątpliwości co do bezstronności, dlatego, kierując się dobrem wymiaru sprawiedliwości, przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w P. o przekazanie sprawy o sygn. akt VII Kp (…) innemu sądowi równorzędnemu. Sprawa dotyczyła zażalenia S.M. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez sędziego Sądu Rejonowego w P., prokuratora Rejonowego w P. oraz Komendanta Komisariatu Policji w T. Sąd Rejonowy motywował wniosek dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując, że rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy mogłoby wywołać przekonanie o braku bezstronności, zwłaszcza że dotyczyło ono czynu m.in. sędziego orzekającego w tym sądzie. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, uznając, że sytuacja ta jest na tyle wyjątkowa, iż uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w celu wyeliminowania wszelkich wątpliwości co do bezstronności postępowania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, w wyjątkowych sytuacjach, gdy rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy mogłoby budzić wątpliwości co do bezstronności i wpływać negatywnie na odbiór społeczny, dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że rozpoznanie zażalenia przez sąd, którego sędzia jest przedmiotem postępowania, mogłoby wywołać u strony i w odbiorze społecznym przekonanie o braku bezstronności. Aby wyeliminować takie wątpliwości, nawet jeśli obiektywnie bezzasadne, konieczne jest przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S.M. | osoba_fizyczna | skarżąca |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Możliwość przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w celu ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości w wyjątkowych przypadkach.
Pomocnicze
k.k. art. 231 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi. Rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy mogłoby budzić wątpliwości co do bezstronności.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości przekonanie o działaniu tego organu niejako we własnej sprawie wyeliminowania wątpliwości, chociażby obiektywnie bezzasadnych, co do tego, że sprawa zostanie bezstronnie rozpoznana
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy do innego sądu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i potencjalne wątpliwości co do bezstronności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przedmiotem sprawy jest zażalenie na odmowę wszczęcia śledztwa dotyczącego sędziego sądu miejscowo właściwego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sądy dbają o pozory bezstronności i dobro wymiaru sprawiedliwości, nawet w sytuacjach, gdy wątpliwości mogą być obiektywnie nieuzasadnione, ale mogą być postrzegane przez społeczeństwo.
“Sąd Najwyższy: Kiedy sędzia jest stroną, sprawę oddaje się innemu sądowi.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II KO 46/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie skarżącej S.M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 października 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w P., o przekazanie sprawy o sygn. akt VII Kp (…) innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę Sądu Rejonowego w P., o sygn. akt VII Kp (…), do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy o sygn. VII Kp (…) innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawidliwości, motywując to głównie okolicznością, że sprawa dotyczy zażalenia S.M. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez sędziego Sądu Rejonowego w P., prokuratora Rejonowego w P. oraz Komendanta Komisariatu Policji w T. w sprawie Ds. (…), tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w P. zasługuje na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od obowiązku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają. Taka wyjątkowa sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Skarżąca S. M. złożyła bowiem zażalenie na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia, z jej zawiadomienia, śledztwa o przekroczenie uprawnień przez sędziego Sądu Rejonowego w P., prokuratora Rejonowego w P. oraz Komendanta Komisariatu Policji w T. w sprawie Ds. (…), tj. o popełnienie czynu z art. 231 § 1 k.k. W zaistniałej sytuacji, rozpoznanie zażalenia przez Sąd miejscowo właściwy mogłoby wywołać u strony postępowania, a także w odbiorze społecznym, przekonanie o działaniu tego organu niejako we własnej sprawie (zawiadomienie dotyczyło bowiem czynu m.in. sędziego orzekającego w Sądzie właściwym miejscowo do rozpoznania sprawy), zaś dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu celem wyeliminowania wątliwości, chociażby obiektywnie bezzasadnych, co do tego, że sprawa zostanie bezstronnie rozpoznana w razie pozostawienia jej w kompetencji Sądu właściwego. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że określona art. 37 k.p.k. przesłanka przekazania rozważanej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu została spełniona. as
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę