II KO 10/26

Sąd Najwyższy2026-02-26
SNKarnewznowienie postępowaniaŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniapostępowanie karneSąd Najwyższybezzasadność wnioskuprzymus adwokacko-radcowskik.p.k.

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego z powodu jego oczywistej bezzasadności, wskazując na brak nowych podstaw prawnych i faktycznych.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego W.M. o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku, uznając go za oczywiście bezzasadny. Skazany ograniczył się do krytyki oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych, nie wskazując żadnych nowych podstaw wznowienia postępowania.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego W.M. o wznowienie postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 20 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II AKa 43/23). Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 545 § 3 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego, postanowił odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. Uzasadnienie wskazuje, że odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, który ignoruje tzw. przymus adwokacko-radcowski, ma miejsce, gdy z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, a jedynie ograniczono się do krytyki dotychczasowego postępowania i oceny materiału dowodowego. Sąd uznał, że skazany W.M. postąpił właśnie w ten sposób, sprowadzając swoje argumenty do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które opierały się na materiale dowodowym uznanym przez niego za wybrakowany. Sąd Najwyższy podkreślił, że twierdzenia skazanego nie mieszczą się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art. 540, 540a i 540b k.p.k. Ponadto, żadna z okoliczności wskazanych we wniosku nie stanowiła nowego faktu lub dowodu, który nie byłby znany sądom procedującym w sprawie.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek o wznowienie postępowania karnego, który nie wskazuje żadnych nowych podstaw prawnych lub faktycznych, a jedynie polemizuje z ustaleniami sądu niższej instancji, jest oczywiście bezzasadny.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołuje się na art. 545 § 3 k.p.k., który pozwala na odmowę przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, gdy jego oczywista bezzasadność wynika z treści. Taka sytuacja ma miejsce, gdy wnioskodawca nie przedstawia nowych dowodów ani okoliczności, a jedynie kwestionuje ocenę materiału dowodowego dokonaną przez sąd meriti. Twierdzenia skazanego nie spełniały wymogów ustawowych podstaw wznowienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia wniosku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
W.M.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 545 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, gdy z treści wniosku wynika, że nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, a jedynie krytykę dotychczasowego postępowania i oceny materiału dowodowego.

Pomocnicze

k.p.k. art. 540

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 540a

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 540b

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, ponieważ nie zawiera nowych podstaw prawnych ani faktycznych, a jedynie krytykę oceny materiału dowodowego przez sąd niższej instancji.

Godne uwagi sformułowania

przymus adwokacko – radcowski oczywista bezzasadność polemika z ustaleniami faktycznymi wybrakowany materiał dowodowy

Skład orzekający

Michał Laskowski

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek oczywistej bezzasadności wniosku o wznowienie postępowania karnego oraz stosowania art. 545 § 3 k.p.k."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku nowych podstaw wznowienia i skupienia się na kwestionowaniu oceny dowodów przez sąd niższej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wznowieniem postępowania karnego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy wniosek o wznowienie postępowania karnego jest skazany na porażkę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
II KO 10/26
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie
W.M.
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron,
w dniu 26 lutego 2026 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKa 43/23,
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmowa wniosku o wznowienie procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy ,,z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do krytyki dotychczasowego postępowania, zwłaszcza dokonanej oceny materiału dowodowego, który legł u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił W.M., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które zostały poczynione w głównej mierze w oparciu o – jego zdaniem – wybrakowany materiał dowodowy. Twierdzenia skazanego żadną miarą nie mieszczą się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art. 540, art. 540a i 540b k.p.k. Należało odnotować, że żadna ze wskazanych w piśmie procesowym z 8 stycznia 2026 r. okoliczności nie ma charakteru nowego faktu lub dowodu, który nie byłby znany procedującemu w sprawie sądowi.
Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[WB]
[a.ł]
‎

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę