II KK 95/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o tymczasowym aresztowaniu, uznając karę pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata za wystarczającą przesłankę.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego na postanowienie o tymczasowym aresztowaniu. Sąd uznał, że zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa, a izolacja oskarżonego służy zabezpieczeniu postępowania. Podkreślono, że skazanie na karę pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata jest wystarczającą przesłanką do zastosowania tymczasowego aresztowania, a obawa ucieczki była uzasadniona wydaniem europejskiego nakazu aresztowania.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego P. M. M. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2017 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Sąd odrzucił zarzuty obrazy prawa procesowego, wskazując na ugruntowane w judykaturze zapatrywanie, że podstawy stosowania tymczasowego aresztowania określone w art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 257 § 1 k.p.k. oraz braku przesłanek negatywnych, stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego. Sąd uznał, że zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przypisanego przestępstwa, a izolacja oskarżonego służy zabezpieczeniu postępowania. Skazanie na karę pozbawienia wolności znacząco przekraczającą 3 lata zostało uznane za wystarczającą przesłankę do wydania postanowienia o tymczasowym aresztowaniu. Podkreślono również, że realną obawę ucieczki uzasadniało wydanie europejskiego nakazu aresztowania, a pobyt oskarżonego za granicą stanowił przeszkodę w prowadzeniu procesu w Polsce.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skazanie na karę pozbawienia wolności znacząco przekraczającą 3 lata może być uznane za wystarczającą przesłankę do zastosowania tymczasowego aresztowania, o ile nie sprzeciwiają się temu zasady minimalizacji i proporcjonalności.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na ugruntowane orzecznictwo, zgodnie z którym podstawy stosowania tymczasowego aresztowania określone w art. 258 § 2 k.p.k. stanowią samodzielne przesłanki szczególne. W przypadku skazania na karę pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata, przy braku przesłanek negatywnych i przy spełnieniu przesłanek ogólnych, można uznać to za wystarczającą podstawę do zastosowania środka zapobiegawczego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Prokuratura
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. M. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 249 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 18 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 280 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 257 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skazanie na karę pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata jako wystarczająca przesłanka do zastosowania tymczasowego aresztowania. Wydanie europejskiego nakazu aresztowania jako uzasadnienie obawy ucieczki. Pobyt oskarżonego za granicą jako przeszkoda w prowadzeniu procesu.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrazy prawa procesowego dotyczące art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz art. 258 § 2 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
podstawy stosowania tymczasowego aresztowania, określone w art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek wskazanych w art. 249 § 1 k.p.k. i art. 257 § 1 k.p.k. i przy braku przesłanek negatywnych określonych w art. 259 § 1 i 2 k.p.k., stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego już sam fakt skazania oskarżonego przez Sąd a quo na karę pozbawienia wolności znacząco przekraczającą 3 lata wolno było uznać za wystarczającą przesłankę do wydania zaskarżonego postanowienia realną obawę ucieczki lub ukrywania się P. M. M. uzasadniało w stopniu dostatecznym wydanie wobec niego w swoim czasie europejskiego nakazu aresztowania
Skład orzekający
Dorota Rysińska
przewodniczący
Rafał Malarski
sprawozdawca
Przemysław Kalinowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania w przypadku skazania na wysoką karę pozbawienia wolności oraz znaczenia europejskiego nakazu aresztowania dla oceny ryzyka ucieczki."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego, wobec którego wydano europejski nakaz aresztowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii stosowania tymczasowego aresztowania w kontekście skazania na wysoką karę, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kara ponad 3 lata pozbawienia wolności wystarczającą podstawą do aresztu? SN wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KK 95/17 POSTANOWIENIE Dnia 2 sierpnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Przemysław Kalinowski Protokolant Małgorzata Sobieszczańska w sprawie P. M. M. oskarżonego z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 sierpnia 2017 r., zażalenia obrońcy oskarżonego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2017r., sygn. akt II KK 95/17 p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przy formułowaniu pod adresem zaskarżonego postanowienia dwóch zarzutów obrazy prawa procesowego, to jest art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz art. 258 § 2 k.p.k., uszło uwagi autora zażalenia – jak się wydaje – ugruntowane już w judykaturze zapatrywanie, że „podstawy stosowania tymczasowego aresztowania, określone w art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek wskazanych w art. 249 § 1 k.p.k. i art. 257 § 1 k.p.k. i przy braku przesłanek negatywnych określonych w art. 259 § 1 i 2 k.p.k., stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego” (zob. uchw. 7 sędziów SN z 19 stycznia 2012 r., I KZP 18/11, OSNKW 2012, z. 1, poz. 1). Skoro zatem zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że P. M. M. popełnił przypisane mu w pierwszoinstancyjnym wyroku przestępstwo (tego skarżący w gruncie rzeczy nie neguje), i nie sposób skutecznie zaprzeczyć, że izolacja oskarżonego służyć będzie zabezpieczeniu postępowania przed różnymi utrudnieniami z jego strony, a stosowaniu in concreto tymczasowego aresztowania nie sprzeciwia się zasada minimalizacji i proporcjonalności środków zapobiegawczych, to już sam fakt skazania oskarżonego przez Sąd a quo na karę pozbawienia wolności znacząco przekraczającą 3 lata wolno było uznać za wystarczającą przesłankę do wydania zaskarżonego postanowienia. Takiemu podejściu nie stały na przeszkodzie żadne szczególne względy. Silnie trzeba podkreślić, że realną obawę ucieczki lub ukrywania się P. M. M. uzasadniało w stopniu dostatecznym wydanie wobec niego w swoim czasie europejskiego nakazu aresztowania. Siłą rzeczy nie zachodziła potrzeba weryfikowania występowania owej obawy za pomocą takich czy innych dowodów ścisłych czy nawet swobodnych. Bez znaczenia było, czy oskarżony w miejscu, w którym został przez hiszpańskie organy ścigania zatrzymany, przebywał z zamiarem stałego pobytu i czy miejsce to było tym organom wcześniej znane. Ważne, że pobyt oskarżonego za granicą stanowił przeszkodę w prowadzeniu procesu w Polsce. Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia. [aw]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI