II KK 84/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił punkt wyroku łącznego umarzający postępowanie w części, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na naruszenie przepisów o łączeniu kar.
Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł kasację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Ż., zarzucając naruszenie art. 572 k.p.k. poprzez umorzenie postępowania w sytuacji, gdy istniały podstawy do połączenia kar za czyny pozostające w zbiegu realnym. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części umarzającej postępowanie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 28 września 2009 r. w sprawie A. K. Głównym zarzutem kasacji było naruszenie przepisu art. 572 k.p.k. poprzez umorzenie postępowania w sytuacji, gdy czyny przypisane skazanemu pozostawały w zbiegu realnym i istniały podstawy do połączenia kar orzeczonych za te czyny. Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał na dwa przypadki zbiegu realnego, które zostały błędnie pominięte przez sąd pierwszej instancji przy wydawaniu wyroku łącznego. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, uznał ją za zasadną w stopniu oczywistym. Podkreślono, że wydanie wyroku łącznego jest obligatoryjne, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej zgodnie z art. 85 k.k. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że pojęcie „pierwszego wyroku” w kontekście art. 85 k.k. odnosi się do pierwszego wyroku w odniesieniu do konkretnej grupy przestępstw, co pozwala na tworzenie kilku grup skazań. W analizowanej sprawie Sąd Rejonowy w Ż. naruszył art. 85 k.k. i art. 572 k.p.k., umarzając postępowanie w sytuacji, gdy istniały podstawy do połączenia kar za czyny popełnione przed wydaniem kolejnych wyroków. Sąd Najwyższy stwierdził rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił punkt 4 zaskarżonego wyroku łącznego i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Ż. do ponownego rozpoznania, nakazując prawidłowe rozważenie grup przestępstw i połączenie kar w wyroku łącznym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może umorzyć postępowania w części, w której czyny pozostają w zbiegu realnym i istnieją podstawy do połączenia kar. W takiej sytuacji połączenie kar jest obligatoryjne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wydanie wyroku łącznego jest obligatoryjne, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej zgodnie z art. 85 k.k. Umorzenie postępowania w sytuacji zbiegu realnego i możliwości połączenia kar stanowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany A. K. (w zakresie kasacji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | skazany |
| Rzecznik Praw Obywatelskich | organ_państwowy | skarżący |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 569 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § 5
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 71 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 283
Kodeks karny
k.k. art. 209 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 178a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 235
Kodeks karny
k.k. art. 284 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 244
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut rażącego naruszenia art. 572 k.p.k. poprzez umorzenie postępowania w sytuacji, gdy czyny pozostawały w zbiegu realnym i istniały podstawy do połączenia kar. Niewłaściwa interpretacja pojęcia 'pierwszego wyroku' w kontekście art. 85 k.k., co doprowadziło do błędnego wyodrębnienia grup przestępstw.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym przyjęcie realnego zbiegu w razie spełnienia ustawowych przesłanek wynikających z przepisu art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k., jest obowiązkiem, a nie jedynie uprawnieniem Sądu doszło w tej sprawie do rażącej obrazy przepisów prawa procesowego
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
przewodniczący
Andrzej Ryński
członek
Eugeniusz Wildowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wydawania wyroków łącznych, w szczególności w kontekście zbiegu realnego przestępstw i obowiązku łączenia kar."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z wydawaniem wyroku łącznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie karnym - prawidłowego wydawania wyroków łącznych, co ma bezpośrednie przełożenie na sytuację skazanych.
“Sąd Najwyższy koryguje błąd Sądu Rejonowego: wyrok łączny musi uwzględniać wszystkie zbiegające się przestępstwa!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KK 84/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Protokolant Marta Brylińska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w przedmiocie wyroku łącznego w sprawie A. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 23 kwietnia 2015 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 28 września 2009 r., uchyla punkt 4 zaskarżonego wyroku i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ż. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 9 kwietnia 2008 r. do Sądu Rejonowego wpłynął wniosek skazanego A. K. o wydanie wyroku łącznego obejmującego następujące prawomocne wyroki: Sądu Rejonowego w W. o sygn. akt III K 1084/05 oraz Sądu Rejonowego w W. o sygn. akt III K 2447/06. 2 Rozpoznając powyższy wniosek Sąd Rejonowy w Ż. ustalił, że A. K. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie o sygn. akt V K 446/03, za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. popełnione w dniu 9 lutego 1996 r., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; 2. Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 października 2003 r. w sprawie o sygn. akt II K 7091/00, za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. popełnione w okresie od maja 1997 r. do lipca 2000 r., na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, a której wykonanie zarządzono następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 12 września 2006 r. w sprawie o sygn. akt II Ko 85/06. Następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 2 sierpnia 2007 r. w sprawie o sygn. akt II Ko 308/07, karę tę zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 182 dni i orzeczono jej wykonanie; 3. Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 maja 2004 r. w sprawie o sygn. akt II K 4058/00, za przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. popełnione w dniu 12 stycznia 1998 r., na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda; 4. Sądu Rejonowego w W. z dnia 12 października 2005 r. w sprawie o sygn. akt V K 1614/03, za przestępstwo: - z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 27 kwietnia 2002 r., na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz - z art. 235 k.k. popełnione w dniu 27 kwietnia 2002 r., na karę roku pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierzono skazanemu karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby oraz na podstawie art. 71 § 1 k.k. karę 50 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda. Postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 marca 2009 r. o sygn. akt V Ko 125/09, zarządzono wykonanie wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności; 5. Sądu Rejonowego w W. z dnia 12 grudnia 2005 r. w sprawie o sygn. akt II K 1084/05, za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. popełnione w dniu 6 maja 2005 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania 3 na okres 5 lat próby oraz na karę 50 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda, a której wykonanie zarządzono następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia 8 lutego 2007 r. w sprawie o sygn. akt III Ko 1040/06; 6. Sądu Rejonowego w W. dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt II K 435/06, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 16 marca 2004 r., na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności; 7. Sądu Rejonowego w W. dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn. akt III K 2447/06, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 5 lutego 2006 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; 8. Sądu Rejonowego w W. z dnia 28 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt IX K 389/07, za przestępstwo z art. 286 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełnione w dniu 27 sierpnia 1999 r., na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 50 zł każda; 9. Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie o sygn. akt II K 947/07, za przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione w dniu 30 września 2007 r., na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby oraz na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych każda. Wyrokiem łącznym z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II K 244/08, Sąd Rejonowy w Ż.: 1. rozwiązał karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wobec skazanego A. K. wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 12 października 2005 r. opisanym w punkcie 4; 2. na zasadzie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 k.k. w miejsce kar pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności orzeczonych wobec skazanego A. K. wyrokami opisanymi w punktach 1, 2 i 4 orzekł wobec skazanego karę łączną roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności; 3. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach od 17 lutego 2003 r. do 18 czerwca 2003 r., od 7 września 2005 r. do 12 października 2005 r.; 4. w pozostałym zakresie postępowanie umorzył; 4 5. stwierdził, że w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 24 października 2009 r. wobec nie zaskarżenia go przez strony postępowania. Od powyższego wyroku łącznego kasację na korzyść skazanego A. K. w części umarzającej postępowanie (pkt 4 wyroku łącznego) wywiódł Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 572 k.p.k. poprzez umorzenie postępowania, w sytuacji gdy: - czyn z dnia 12 stycznia 1998 r., przypisany skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 maja 2004 r., sygn. akt II K 4058/00 (pkt 3 komparycji wyroku łącznego), pozostawał w zbiegu realnym z czynem z dnia 27 sierpnia 1999 r. przypisanym skazanemu wyrokiem z dnia 28 września 2007 r., sygn. akt IX K 389/07 (pkt 8 komparycji wyroku łącznego) i za oba te przestępstwa wymierzona została kara grzywny oraz - czyn z dnia 16 marca 2004 r., przypisany skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt II K 435/06 (pkt 6 komparycji wyroku łącznego), pozostawał w zbiegu realnym z czynem z dnia 6 maja 2005 r. przypisanym skazanemu wyrokiem z dnia 12 grudnia 2005 r. Sądu Rejonowego w W., sygn. akt II K 1084/05 (pkt 5 komparycji wyroku łącznego) i za oba te przestępstwa wymierzone zostały inne kary podlegające łączeniu. W konkluzji kasacji Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie pkt 4 zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ż. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym. Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. wyrok łączny wydaje się, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej różnymi wyrokami. Warunki orzekania kary łącznej, o których mowa w art. 569 § 1 k.p.k., to przede wszystkim przesłanki wynikające z art. 85 k.k. Oznacza to, że wyrok łączny w stosunku do osoby skazanej prawomocnie różnymi wyrokami może być wydany, jeśli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł 5 pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Użyte w ustawie określenie „zanim zapadł pierwszy wyrok” nie oznacza przy tym, że punktem odniesienia ma być jedynie pierwszy wyrok skazujący, jaki kiedykolwiek wydano wobec skazanego, lecz chodzi każdorazowo o ten wyrok, który jest chronologicznie pierwszy w odniesieniu do konkretnej, wyodrębnionej grupy, pozostających w zbiegu, przestępstw. Nie ma tym samym przeszkód prawnych, by spośród skazań, utworzyć kilka grup obejmujących skazania za czyny popełnione zanim zapadł kolejny "pierwszy” - z punktu widzenia tej konkretnej grupy przestępstw – wyrok. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Wprawdzie prawidłowo Sąd Rejonowy w Ż. stwierdził, w oparciu o zestawienie dat popełnienia czynów przypisanych skazanemu oraz dat wyroków wydanych w sprawach objętych postępowaniem w przedmiocie wydania wyroku łącznego, że przy przyjęciu za punkt wyjścia wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie V K 446/03 skazującego za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. popełnione w dniu 9 lutego 1996 r., warunki do połączenia spełniły również wyroki Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 października 2003 r. w sprawie o sygn. akt II K 7091/00, za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. popełnione w okresie od maja 1997 r. do lipca 2000 r. oraz Sądu Rejonowego w W. z dnia 12 października 2005 r. w sprawie o sygn. akt V K 1614/03, za przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. oraz z art. 235 k.k. popełnione w dniu 27 kwietnia 2002 r. Jak jednakże trafnie podnosi skarżący Rzecznik Praw Obywatelskich, Sąd Rejonowy w Ż. naruszył art. 85 k.k. i art. 572 k.p.k. umarzając w oparciu o ten ostatni przepis postępowanie w przedmiocie połączenia węzłem kary łącznej kar orzeczonych czterema innymi wyrokami jednostkowymi. Analiza dat popełnienia przez skazanego A.K. przestępstw, nie objętych zaskarżonym wyrokiem, uwzględniając wskazane wcześniej rozumienie art. 85 k.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k., pozwalała bowiem na wyodrębnienie kolejnych dwóch grup czynów, co do których istniała możliwość wydania wyroku łącznego. O zbiegu takim można było mówić w odniesieniu do skazań podanych w pkt 3 i 8 części wstępnej wyroku łącznego, gdyż przestępstwo, za które skazano A.K. 6 wyrokiem w sprawie IX K 389/07 (pkt 8) popełnione zostało przed wydaniem wyroku w sprawie II K 4058/00 (pkt 3), a w obu tych wyrokach orzeczono kary grzywny. Odrębną grupę, także odpowiadającą wymaganiom określonym w art. 85 k.k., tworzyły przestępstwa, za które skazano wyrokami wymienionymi w punktach 5 i 6 kwestionowanego obecnie wyroku łącznego. Przestępstwo, za które skazano A. K. wyrokiem w sprawie II K 435/06 (pkt 6) popełnione zostało przed wydaniem wyroku w sprawie II K 1084/05 (pkt 5), z tym że należało wówczas mieć na względzie, iż w obu tych wyrokach orzeczono kary różnorodzajowe. Wydaniu wyroku łącznego w obydwu powyżej wskazanych przypadkach nie stał również na przeszkodzie fakt, że poszczególne kary wymierzone za zbiegające się przestępstwa zostały już w całości lub w części wykonane. W przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 85 k.k., połączenie prawomocnych kar w wyroku łącznym jest obligatoryjne, niezależnie od etapu i sposobu wykonywania tych ostatnich. W konsekwencji, odbycie przez skazanego - w chwili orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego - wszystkich kar wymierzonych w warunkach określonych w art. 85 k.k., nie stanowi przesłanki umorzenia postępowania na podstawie art. 572 k.p.k. (por. uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2006 r., sygn. I KZP 11/06, OSNKW 2006/7-8/64, OSP 2007/7-8/91). Podkreślić jeszcze raz należy, że przyjęcie realnego zbiegu w razie spełnienia ustawowych przesłanek wynikających z przepisu art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k., jest obowiązkiem, a nie jedynie uprawnieniem Sądu. Nie budzi zatem wątpliwości, że Sąd Rejonowy w Ż. umarzając postepowanie odnośnie skazania w sprawach II K 4058/00 i IX K 389/07 oraz II K 1084/05 i II K 435/06 naruszył wymogi art. 572 k.p.k. Jedynie bowiem w sytuacji, gdyby w stosunku do skazanego nie zachodziły warunki do orzeczenia kary łącznej, a tym samym wydania wyroku łącznego, uprawniony był do wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania takiego wyroku. Podsumowując, doszło w tej sprawie do rażącej obrazy przepisów prawa procesowego, wskazanych w skardze Rzecznika Praw Obywatelskich, która miała istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. W świetle stwierdzonych uchybień 7 zaskarżony wyrok ostać się nie może. Z tego powodu Sąd Najwyższy uchylił to orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ż. Przy ponownym jej rozpoznawaniu, Sąd ten powinien rozważyć, jakie rzeczywiście grupy przestępstw można wyodrębnić w gronie czynów będących przedmiotem rozpoznania w tej sprawie i prawidłowo połączyć kary wymierzone za te przestępstwa w wyroku łącznym. Z tych wszystkich względów orzeczono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI