II KK 621/22

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie, który skazał M. K. za znęcanie się nad matką (art. 207 § 1 k.k.) i znieważenie funkcjonariuszy policji (art. 226 § 1 k.k.). Sąd Rejonowy orzekł kary jednostkowe, karę łączną oraz środki karne w postaci nakazu opuszczenia lokalu i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej. Dodatkowo, na podstawie art. 93a § 1 pkt 3 k.k. w zw. z art. 93c pkt 5 k.k., orzeczono środek zabezpieczający w postaci obowiązku poddania się terapii uzależnień od alkoholu i środków psychoaktywnych. Kasacja dotyczyła wyłącznie rozstrzygnięcia o tym środku zabezpieczającym. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 354a § 1 i 2 k.p.k., polegające na zaniechaniu obligatoryjnego wysłuchania biegłego psychologa przed orzeczeniem terapii, mimo braku zgody sprawcy na jej zastosowanie. Sąd Najwyższy przychylił się do stanowiska Prokuratora Generalnego, stwierdzając, że doszło do obrazy przepisów procesowych. Podkreślono, że przed orzeczeniem środka zabezpieczającego w postaci terapii uzależnień sąd ma obowiązek wysłuchać biegłego psychologa, a w niektórych przypadkach także psychiatrów. Z akt sprawy wynikało, że sąd rejonowy zaniechał tego obowiązku, mimo sprzecznych opinii biegłych co do uzależnienia oskarżonego i potrzeby terapii. Sąd Najwyższy uchylił wyrok w zaskarżonej części i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, nakazując sądowi rejonowemu dopełnienie obowiązku przesłuchania biegłych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający