II KK 608/23

Sąd Najwyższy2024-09-25
SNKarnewykonanie karŚrednianajwyższy
kasacjawyrok łącznykara pozbawienia wolnościsąd najwyższykontrola instancyjnadekontrawencjonalizacjakoszty postępowania

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanej od wyroku Sądu Okręgowego, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Obrońca skazanej wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, zarzucając rażące naruszenie prawa i nierzetelną kontrolę apelacyjną. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, wskazując na brak podstaw do uchylenia wyroku łącznego i prawidłowe rozpoznanie zarzutów przez sąd odwoławczy. Skazana została zwolniona z kosztów sądowych, a obrońcy przyznano wynagrodzenie.

Kasacja została wniesiona przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w zakresie kary łącznej. Głównym zarzutem kasacji było rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nierzetelną kontrolę apelacyjną i brak ustosunkowania się do wszystkich zarzutów apelacji. Skarżący podniósł, że Sąd Rejonowy w Wołominie połączył w wyroku łącznym karę, która uległa dekontrawencjonalizacji, co miało skutkować utratą mocy tego wyroku łącznego. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Wyjaśniono, że postępowanie kasacyjne nie służy ponownej kontroli zwyczajnej, a zarzuty muszą dotyczyć rażących naruszeń prawa mających istotny wpływ na treść orzeczenia. Sąd Najwyższy szczegółowo odniósł się do zarzutu dotyczącego dekontrawencjonalizacji, wskazując, że wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 24 października 2012 r. (sygn. akt V K 180/12) dotyczył trzech przestępstw, z których dwa zostały uznane za wykroczenia, a kara za trzecie przestępstwo została objęta późniejszym wyrokiem łącznym. Tym samym, zarzut skarżącego okazał się całkowicie bezzasadny. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd odwoławczy nie połączył kary łącznej z wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 5 maja 2015 r., co dodatkowo uzasadniało oddalenie kasacji. W konsekwencji, kasacja została oddalona na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. Skazana została zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, a obrońcy z urzędu przyznano wynagrodzenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym eliminowaniu z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami, a nie ponownej kontroli poprawności oceny dowodów czy ustaleń faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że celem postępowania kasacyjnego jest wyeliminowanie orzeczeń dotkniętych rażącymi naruszeniami prawa, a nie ponowne badanie sprawy jak w zwykłym środku odwoławczym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić kasację

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
I. N.osoba_fizycznaskazana
obrońca skazanejinneobrońca
adw. N. D.inneobrońca z urzędu

Przepisy (24)

Główne

k.p.k. art. 535 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 85 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 87 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 577

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 17 § 1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 574

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.p.k. art. 519

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 433 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 457 § 3

Kodeks postępowania karnego

Prawo o adwokaturze art. 29 § 1

Ustawa - Prawo o adwokaturze

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu § § 2 pkt 1, § 4 pkt 3 i § 17 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 24

k.k. art. 310 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 2

Kodeks karny

u.p.n. art. 62 § 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 37a

Kodeks karny

k.w. art. 119 § 1

Kodeks wykroczeń

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Zarzut dotyczący dekontrawencjonalizacji jest nieprawdziwy i nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji.

Odrzucone argumenty

Rażące naruszenie prawa procesowego przez Sąd Okręgowy (art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.) poprzez nierzetelną kontrolę apelacyjną. Niewłaściwe i nierzetelne przeprowadzenie kontroli apelacyjnej, brak ustosunkowania się do wszystkich zarzutów apelacji. Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 5 maja 2015 r. (V K 237/14) utracił moc z powodu dekontrawencjonalizacji jednego z objętych nim wyroków.

Godne uwagi sformułowania

kasacja strony jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu wydanemu przez sąd odwoławczy na skutek rozpoznania przez ten sąd zwykłego środka odwoławczego celem postępowania kasacyjnego jest wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych lub innych naruszeń prawa, ale o charakterze rażącym a jednocześnie takich, które miały istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia Postępowanie kasacyjne nie może służyć temu, aby doszło do ponowienia zwykłej kontroli odwoławczej Z oczywistą bezzasadnością kasacji mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy treść sformułowanych w niej zarzutów oraz ich uzasadnienie w sposób jednoznaczny, oczywisty i niebudzący jakichkolwiek wątpliwości wskazuje, że eksponowane w nich uchybienia sądu odwoławczego są nietrafne.

Skład orzekający

Anna Dziergawka

sędzia sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kasacji, wyroków łącznych, kontroli instancyjnej oraz zasad rozpoznawania zarzutów w postępowaniu kasacyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z wyrokiem łącznym i zarzutem dekontrawencjonalizacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy złożonego zagadnienia wyroku łącznego i jego wykonania, a także zasad postępowania kasacyjnego. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jest istotna dla praktyków prawa karnego.

Sąd Najwyższy rozstrzyga: Czy wyrok łączny może stracić moc z powodu dekontrawencjonalizacji?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
II KK 608/23
POSTANOWIENIE
Dnia 25 września 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Dziergawka
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, w dniu 25 września 2024 r.,
w sprawie I. N.
skazanej z wyrokiem łącznym
kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt X Ka 1054/22,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie
z dnia 6 lipca 2022 r., sygn. akt V K 1872/20
p o s t a n o w i ł:
1.
oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2.
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. N. D., Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych, w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanej;
3.
zwolnić skazaną od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
[PGW]
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie wyrokiem łącznym z dnia 6 lipca 2022 roku, w sprawie o sygn. akt V K 1872/20 wobec I.N., skazanej:
1.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z 8 maja 2009 roku, sygn. akt V K 149/09, za czyn stypizowany w art. 310 § 2 k.k., popełniony 30 września 1998 roku na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 lat próby;
2.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 18 marca 2010 roku, sygn. akt IV K 1184/09, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k., popełniony 29 sierpnia 2009 roku oraz za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k., popełniony 24 września 2009 roku, na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na 5 lat próby oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek po 10 zł, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie 24 września 2009 roku;
3.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z 27 lipca 2010 roku, sygn. akt II K 711/10, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., popełniony 18 maja 2010 roku, na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na 5 lat próby oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek po 10 zł, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 18 maja 2010 roku do 19 maja 2010 roku;
4.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 16 lipca 2010 roku, sygn. akt IV K 144/10, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k., popełniony 17 stycznia 2010 roku, na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 17 stycznia 2010 do 18 stycznia 2010 roku;
5.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 20 sierpnia 2010 roku, sygn. akt IV K 602/10, za dwa czyny stypizowane w art. 278 § 1 k.k. popełnione 3 lipca 2010 roku, na karę łączną 15 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 3 do 4 lipca 2010 roku;
6.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z 21 października 2010 roku. sygn. akt II K 769/10, za czyn stypizowany w art. 190 § 2 k.k. popełniony 15 kwietnia 2010 roku, na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat próby;
7.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z 2 listopada 2010 roku, sygn. akt V K 1700/10, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k, popełniony 3 lutego 2010 roku, na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na 5 lat próby oraz karę grzywny w wymiarze 60 stawek po 10 zł, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 3 lutego 2010 roku do 4 lutego 2010 roku;
8.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 28 lutego 2011 roku, sygn. akt IV K. 991/10, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k., popełniony 10 września 2010 roku na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 10 do 11 września 2010 roku;
9.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z 21 czerwca 2011 roku, sygn. akt 11 K. 1289/10, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. popełniony 6 września 2010 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
10.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z 13 lipca 2011 roku, sygn. akt X K 2412/10, za czyn stypizowany w art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k, popełniony 13 sierpnia 2010 oraz za czyn stypizowany w art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k, popełniony 17 października 2010 roku na karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 23 sierpnia 2010 roku do 24 sierpnia 2010 roku oraz od 17 października 2010 roku do 18 października 2010 roku;
11.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z 7 listopada 2011 roku, sygn. akt V K 1143/10, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k., popełniony 13 sierpnia 2009 roku, na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat próby;
12.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 27 marca 2012 roku, sygn. akt IV K 397/11, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k., popełniony 1 września 2010 roku, na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 1 września 2010 do 2 września 2010 roku;
13.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z 12 lipca 2012 roku, sygn. akt IV K 1410/10, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., czyn stypizowany z art. 278 § 1 k.k., czyn stypizowany z art. 278 § 1 k.k. oraz czyn stypizowany z art. 13 § 1 w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., popełnione w okresie od 30 czerwca 2010 roku do 10 lipca 2010 roku oraz od 5 lipca 2010 roku do 8 lipca 2010 roku na karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;
14.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z 24 października 2012 roku, sygn. akt V K 180/12, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k, popełniony 13 marca 2010 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
15.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z 3 kwietnia 2013 roku, sygn. akt V K 982/11, za czyn stypizowany w art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485), popełniony od czerwca 2009 roku do 4 kwietnia 2010 roku, na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 4 marca 2010 do 5 marca 2010 roku;
16.
prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Wołominie z 5 maja 2015 roku, sygn. akt V K 237/14, połączono kary ujęte w punktach 2., 3.,5.,6.,8.,9.,10.,12.,13., 14.,15. i wymierzono skazanej kary łączne roku i miesiąca pozbawienia wolności, 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 9 miesięcy pozbawienia wolności. Postanowieniem z 5 sierpnia 2015 roku skazaną warunkowo przedterminowo zwolniono z odbycia reszty kary z okresem próby do 5 sierpnia 2017 roku. Warunkowego przedterminowego zwolnienia nie odwołano;
17.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 5 kwietnia 2017 roku, sygn. akt IV K 1030/16, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony 21 września 2016 roku, na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 21 września 2016 roku od godziny 14:50 do 22 września 2016 roku do godziny 15:30. Kara ta została wykonana;
18.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 30 maja 2017 roku, sygn. akt IV K 52/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. oraz czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., popełnione między 19 a 21 grudnia 2016 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres zatrzymania od 21 grudnia 2016 roku od godziny 22:00 do 23 grudnia 2016 roku do godziny 17:20. Kara ta została wykonana;
19.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z 12 lipca 2017 roku, sygn. akt X K 181/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k., popełniony 6 grudnia 2016 roku, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. popełniony 27 listopada 2016 roku oraz za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k., popełniony 28 listopada 2016 roku, na karę łączną 1 roku i 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Kary tej dotychczas nie wykonano;
20.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 4 sierpnia 2017 roku, sygn. akt IV K 443/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony 21 maja 2017 roku, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie 21 maja 2017 od godziny 15:45 do godziny 19:15. Kara ta została wykonana;
21.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z 18 października 2017 roku. sygn. akt X K 416/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k., popełniony 7 lipca 2017 roku, na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 7 marca 2017 od godziny 20:40 do 08.03.2017 roku do godziny 13:20. Kara ta została wykonana;
22.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z 23 października 2017 roku, sygn. akt X K 7/17 za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k, popełniony 3 marca 2016 na karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 3 grudnia 2016 roku od godziny 20:40 do 4 grudnia 2016 roku do godziny 10:45. Kara ta została wykonana;
23.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 31 października 2017 roku, sygn. akt IV K 1155/16, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony 24 listopada 2016 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie 24 listopada 2016 od godziny 15:30 do godziny 17:15. Kara ta nie została dotychczas wykonana;
24.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z 27 grudnia 2017 roku, sygn. akt V K 936/16, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony z 26 października 2016 roku, czyn stypizowany w art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony 27 lutego 2017 roku oraz czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., popełniony 18 marca 2017 roku, na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 26 października roku od godziny 19.55 do 27 października 2016 roku do godziny 15:15, od 27 lutego 2017 roku od godziny 20 do 28 lutego 2017 roku do godziny 15:20, 24 marca 2017 roku od godziny 13:10 do godziny 14:45 oraz od 27 marca 2017 roku od godziny 19:40 do 28 marca 2017 roku do godziny 10:30. Karę tę skazana odbywa od 8 marca 2021 roku;
25.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z 22 grudnia 2017 roku, sygn. akt V K 392/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k w zw. z art. 64 § 1 k.k, popełniony 9 września 2016 roku, na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta nie została dotychczas wykonana;
26.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z 5 lutego 2018 roku, sygn. akt IV K 231/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. popełniony 15 lutego 2017 roku, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. popełniony 4 lutego 2017 roku oraz za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. popełniony 4 lutego 2017 roku na karę łączną roku i 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 15 lutego 2017 od godziny 20:50 do 17 lutego 2017 roku do godziny 11:35. Kara ta nie została dotychczas wykonana;
27.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 16 kwietnia 2018 roku, sygn. akt IV K 264/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k, w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełniony od 19 grudnia 20116 roku do 9 lutego 2017 roku, na karę roku pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 8 marca 2017 od godziny 13:25 do 9 marca 2017 roku do godziny 13:15 oraz 4 stycznia 2017 roku od godziny 9:30 do godziny 14:35. Kara ta nie została dotychczas wykonana;
28.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 28 marca 2018 roku, sygn. akt IV K 69/17, za dwa czyny stypizowane w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k popełnione 15 grudnia 2016 roku oraz 27 grudnia 2016 roku na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 27 grudnia 2016 roku od godziny 20:15 do 28 grudnia 2016 roku do godziny 00:04. Kara ta nie została dotychczas wykonana;
29.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 23 listopada 2018 roku, sygn. akt IV K 717/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony 29 lipca 2017 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; Kara ta nie została dotychczas wykonana;
30.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z 14 stycznia 2020 roku, sygn. akt IV K 697/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k, popełniony 15 lutego 2017 roku, czyn stypizowany wart. 278 § 1 k.k., popełniony 11 lutego 2017 roku, na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta nie została dotychczas wykonana;
31.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z 3 sierpnia 2020 roku, sygn. akt V K 775/19, za dwa czyny stypizowane w art. 278 § 1 k.k w zw. z art. 64 § 1 k.k, popełnione w trybie art. 91 § 1 k.k 1 stycznia 2017 roku oraz 7 stycznia 2017 roku, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 7 stycznia 2017 roku od godziny 22:00 do 8 stycznia 2017 roku do godziny 14:40. Kara ta nie została dotychczas wykonana;
32.
prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z 23 stycznia 2020 roku, sygn. akt V K 222/17, za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k w zw. z art. 91 § 1 k.k, popełnione!7 listopada 2016 roku, 19 listopada 2016 roku, od 13 listopada 2016 roku do 22 listopada 2016 roku, 16 listopada 2016 roku, 24 listopada 2016 roku, 4 grudnia 2016 roku, 22 stycznia 2017 roku, 21 listopada 2016 roku, 8 grudnia 2016 roku, 18 listopada 2016 roku oraz 13 maja 2017 roku, na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres zatrzymania w sprawie od 17 listopada 2016 roku od godziny 12:50 do 19 listopada 2016 roku do godziny 11:48, od 21 listopada 2016 roku od godziny 14:35 do 23 listopada 2016 roku do godziny 15:15, od 8 grudnia 2016 roku od godziny 14:35 do 9 grudnia 2016 roku do godziny 16:51, od 25 stycznia 2017 roku od godziny 11:30 do 26 stycznia 2017 roku do godziny 18:00 oraz od 13 maja 2017 roku od godziny 12:10 do 25 maja 2017 roku do godziny 11:30. Kara ta nie została dotychczas wykonana.
stosując, na podstawie art. 4 § 1 k.k., przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym 23 czerwca 2020 roku:
I.
na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k., art. 87 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami ujętymi w punktach: 23. (IV K 1155/16), 24. (V K 936/16), 25. (V K 392/17), 27. (IV K 264/17), 29. (IV K 717/17), 31. (V K 775/19), 32. (V K 222/17) wraz z karami łącznymi pozbawienia wolności ujętymi w punktach: 28. (IV K 69/17) i 30. (IV K 697/17) oraz z karami i karami łącznymi ograniczenia wolności ujętymi w punktach: 19. (X K 181/17) i 26. (IV K 231/17) i wymierzył skazanej karę łączną 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności;
II.
na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet kary łącznej wymierzonej w punkcie I. niniejszego wyroku zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności skazanej:
a.
w sprawie IV K 1155/16 24 listopada 2016 roku od godziny 15:30 do godziny 17:15;
b.
w sprawie V K 936/16 od 26 października 2016 roku od godziny 19:55 do 27 października 2016 roku do godziny 15:15, od 27 lutego 2017 roku od godziny 20:00 do 28 lutego 2017 roku do godziny 15:20. 24 marca 2017 roku od godziny 13:10 do godziny 14:45 oraz od 27 marca 2017 roku od godziny 19:40 do 28 marca 2017 roku do godziny 10:30 oraz okres odbywania kary od 8 marca 2021 roku do 6 lipca 2022 roku;
c.
w sprawie IV K 264/17 od 8 marca 2017 roku od godziny 13:25 do 9 marca 2017 roku do godziny 13:15 oraz 4 stycznia 2017 roku od godziny 09:30 do godziny 14:35;
d.
w sprawie V K 775/19 od 7 stycznia 2017 od godziny 22:00 do 8 stycznia 2017 roku do godziny 14:40;
e.
w sprawie V K 222/17 od 17 listopada 2016 roku od godziny 12:50 do 19 listopada 2016 roku do godziny 11:48; od 21 listopada 2016 roku od godziny 14:35 do 23 listopada 2016 roku do godziny 15:15; od 8 grudnia 2016 roku od godziny 14:35 do 9 grudnia 2016 roku do godziny 16:51; od 25 stycznia 2017 roku od godziny 11:30 do 26 stycznia 2017 roku do godziny 18:00, od 13 maja 2017 roku od godziny 12:10 do 15 maja 2017 roku do godziny 11:30;
f.
w sprawie IV K 69/17 od 27 grudnia 2016 roku od godziny 20:15 do 28 grudnia 2016 roku do godziny 00:04;
g.
w sprawie X K 181/17 od 6 grudnia 2016 roku od godziny 16:30 do 7 grudnia 2016
roku do godziny 13:15;
h.
w sprawie IV K 231/17 od 15 lutego 2017 roku od godziny 20:50 do 17 lutego 2017
roku do godziny 11:35;
III.
orzekł, że wyroki ujęte w punkcie I. niniejszego wyroku, w zakresie w jakim nie zostały objęte niniejszym wyrokiem łącznym, podlegają odrębnemu wykonaniu;
IV.
na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do kar wymierzonych wyrokami ujętymi w punktach 1-15;
V.
na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do kar wymierzonych wyrokami ujętymi w punktach: 16., 17., 18., 20., 21., 22.;
VI.
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. zwolnił skazaną w całości od zapłaty kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelacje od powyższego wyroku wnieśli skazana i jej obrońca.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2023 roku, w sprawie o sygn. akt X Ka 1054/22 po rozpoznaniu wniesionych apelacji:
1.
zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że:
-
w pkt I usunął zapis „24. (V K 936/16),”;
-
orzeczoną w pkt I karę łączną złagodził do 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
-
uchylił ppkt b w pkt II zaskarżonego wyroku;
-
w pkt IV dodał po zapisie „1 - 15” zapis „i 24”;
2.
w pozostałej części wyrok utrzymał w mocy;
3.
zwolnił skazaną od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa;
4.
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M.C. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych + VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Kasację od wyroku Sądu Okręgowego wniósł obrońca skazanej, który zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażące naruszenie prawa mające istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez niewłaściwe i nierzetelne przeprowadzenie kontroli apelacyjnej, co nastąpiło poprzez brak ustosunkowania się do wszystkich zarzutów podniesionych w apelacji skazanej oraz brak należytego uzasadnienia przyczyn wydania skarżonego rozstrzygnięcia, a w tym uznania zarzutów apelacji za niezasadnych, wskutek czego zostało wydane błędne orzeczenie.
Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, X Wydział Karny-Odwoławczy z 31 stycznia 2023 r. (sygn. X Ka 1054/22) oraz zmienionego nim w części wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie, V Wydział Karny z 06 lipca 2022 r. (sygn. V K 1872/20) i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu jako sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanej z urzędu, związanej ze sporządzeniem i wniesieniem niniejszej kasacji.
W odpowiedzi na kasację obrońcy skazanej prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego jest oczywiście bezzasadna, co uprawniało do jej oddalenia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 519 k.p.k. kasacja strony jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu wydanemu przez sąd odwoławczy na skutek rozpoznania przez ten sąd zwykłego środka odwoławczego. Z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika jednoznacznie, że celem postępowania kasacyjnego jest wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych lub innych naruszeń prawa, ale o charakterze rażącym a jednocześnie takich, które miały istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia. Wniesienie zatem skutecznej kasacji jest ze wskazanych wyżej powodów istotnie ograniczone.  Postępowanie kasacyjne nie może bowiem służyć temu, aby doszło do ponowienia zwykłej kontroli odwoławczej. W toku takiego postępowania z założenia nie dokonuje się zatem kontroli poprawności oceny poszczególnych dowodów, nie weryfikuje zasadności i trafności dokonanych ustaleń faktycznych oraz nie bada się współmierności orzeczonej kary (zob. postanowienie SN z 21 września 2017 roku, IV KK 276/17; postanowienie SN z 10 lipca 2019 roku,
‎
II KK 210/19).
Przedmiotem kasacji jest wyrok sądu odwoławczego kończący postępowanie, stąd zarzuty w niej podnoszone powinny dotyczyć tego orzeczenia. Można wyjątkowo w kasacji wytykać uchybienia wyrokowi sądu I instancji, ale wtedy warunkiem skuteczności takich zarzutów jest wykazanie, że te uchybienia przeniknęły do wyroku sądu odwoławczego, będącego przedmiotem zaskarżenia kasacji. Uczynić to należy poprzez wskazanie tych przepisów, które sąd odwoławczy naruszył dopuszczając do owego „przeniesienia" tego uchybienia do swojego orzeczenia, jak i poprzez stosowną argumentację
(zob. postanowienie SN z dnia 24 czerwca 2021 r., IV KK 217/21; postanowienie SN z dnia 30 marca 2017 r., V KK 35/17).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przeniknięcie uchybienia pierwszoinstancyjnego do postępowania odwoławczego aktualizować się może dopiero w sytuacji, gdy sąd odwoławczy przeprowadzi nienależytą kontrolę instalacyjną i zaakceptuje orzeczenie sądu pierwszej instancji, pomimo że dotknięte jest ono wadami, na które zwrócono uwagę w zwykłym środku odwoławczym (zob. postanowienie SN z dnia 30 sierpnia 2022 r., I KK 236/22; postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2023 r., II KK 56/23). W takim wypadku to na skarżącym ciąży obowiązek podniesienia i wykazania wadliwości procedowania przez sąd odwoławczy, w następstwie którego doszło do owego przeniknięcia uchybienia do orzeczenia drugoinstancyjnego, co mogłoby się wyrażać w nierzetelnym rozpoznaniu zarzutów środka odwoławczego, oraz wykazania, że uchybienie to mogło mieć wpływ - i to istotny - na treść zaskarżonego orzeczenia (zob. postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2021 r., III KK 16/21).
Z oczywistą bezzasadnością kasacji mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy treść sformułowanych w niej zarzutów oraz ich uzasadnienie w sposób jednoznaczny, oczywisty i niebudzący jakichkolwiek wątpliwości wskazuje, że eksponowane w nich uchybienia sądu odwoławczego są nietrafne. Oczywista bezzasadność kasacji zachodzi w sytuacji, gdy już w wyniku pobieżnej analizy zarzutów w niej zawartych nasuwa się spostrzeżenie, iż nie są one trafne, a przedstawione w niej wnioski nie odpowiadają zaistniałym w sprawie realiom procesowym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt V KK 397/17).
Taka sytuacja zaistniała właśnie na gruncie przedmiotowej sprawy, skoro zarzutowi podniesionemu w nadzwyczajnym środku zaskarżenia wywiedzionym przez obrońcę skazanej nie można przypisać przymiotu słuszności.
Zarzut kasacyjny dotyczy nierzetelnej kontroli odwoławczej, co nastąpiło poprzez brak ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w apelacji skazanej. Otóż skarżący wskazał, że skazana podniosła w apelacji okoliczność, że Sąd Rejonowy w Wołominie prawomocnym wyrokiem łącznym z dnia 5 maja 2015 r. w sprawie o sygn. akt V K 237/14 połączył wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 24 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt V K 180/12 za czyn stypizowany z art. 278 § 1 k.k., mimo, że uległ on w całości dekontrawencjonalizacji. Tym samym, zdaniem autora kasacji, wyrok łączny na mocy art. 575 § 2 k.p.k. utracił moc. Zdaniem skarżącego wskazane naruszenie prawa mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku.
Odnosząc się do argumentacji skarżącego, wskazać należy na jej całkowitą bezzasadność i brak potwierdzenia w ustaleniach faktycznych. Okoliczności podane przez skazaną, a następnie powielone przez autora kasacji, nie polegają na prawdzie. Z akt sprawy wynika w sposób oczywisty, że wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 24 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt V K 180/12, dotyczy trzech przestępstw z art. 278 § 1 k.k., popełnionych w warunkach ciągu przestępstw  określonego w art. 91 § 1 k.k., gdzie postanowieniem Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 11 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt V K 180/12 stwierdzono, że dwa czyny z art. 278 § 1 k.k. stanowią wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. i orzeczoną karę 6 miesięcy pozbawienia wolności zmieniono na karę po 30 dni aresztu, a za trzecie przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. wymierzono karę 2 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie kara za to przestępstwo, w wymiarze 2 miesięcy, została objęta wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 5 maja 2015 r. w sprawie o sygn. akt V K 237/14, gdzie wymierzono kare łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (k. 41-46 akt SN).
Tym samym całkowicie bezpodstawny okazał się zarzut zawarty w kasacji, albowiem nie ma podstaw do uchylenia wyroku łącznego w sprawie V K 237/14, na co słusznie wskazał prokurator w odpowiedzi na kasację.
Marginalnie tylko wskazać należy, że sąd odwoławczy nie połączył kary łącznej z wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 5 maja 2015 r. w sprawie o sygn. akt V K 237/14, co tylko uzasadnia przekonanie, że zarzut podniesiony w kasacji nie mógł mieć wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia.
Przedmiotowa kasacja nie sprostała zatem wymogom wykazania rażącego naruszenia prawa, które mogłoby doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku. Rozpoznanie wniesionej kasacji skutkować musiało jej oddaleniem, na podstawie art. 535 § 3 k.p.k.
O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono zgodnie z treścią
‎
art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k., zwalniając skazaną od ich ponoszenia.
Uwzględniając wniosek obrońcy z urzędu skazanej, na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (t.j.
Dz.U.2022, poz.1184
)
w zw. z § 2 pkt 1, § 4 pkt 3 i § 17 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 24 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U.2024, poz. 763) zasądzono na jego rzecz kwotę 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych, w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego.
Mając na względzie powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.
SSN Anna Dziergawka
WB.
[ał]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI