II KK 605/21

Sąd Najwyższy2022-10-20
SNKarnewykonanie karŚrednianajwyższy
kara łącznaograniczenie wolnościsąd najwyższykasacjaprawo karne materialnegranica kary

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w Płocku, który orzekł karę łączną ograniczenia wolności przekraczającą ustawową granicę.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Płocku. Sąd Rejonowy połączył kary ograniczenia wolności orzeczone wobec Ł. J. i orzekł karę łączną w wymiarze 2 lat i 2 miesięcy. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że kara łączna przekroczyła maksymalną dopuszczalną ustawowo granicę 2 lat. Sąd Najwyższy przychylił się do tego zarzutu, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego Ł. J. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 16 grudnia 2020 r. Sąd Rejonowy, łącząc kary ograniczenia wolności orzeczone dwoma wcześniejszymi wyrokami, orzekł karę łączną w wymiarze 2 lat i 2 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Prokurator Generalny zarzucił w kasacji rażące naruszenie prawa karnego materialnego, a konkretnie art. 86 § 1 k.k., poprzez orzeczenie kary łącznej przekraczającej ustawową górną granicę dla kary ograniczenia wolności, która wynosi 2 lata. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną w sposób oczywisty, stwierdzając, że Sąd Rejonowy rzeczywiście przekroczył maksymalną dopuszczalną granicę kary łącznej ograniczenia wolności. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Płocku do ponownego rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, orzeczenie kary łącznej ograniczenia wolności w wymiarze przekraczającym 2 lata stanowi rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 86 § 1 k.k. oraz art. 34 § 1 k.k. i art. 38 § 2 k.k., maksymalna dopuszczalna długość kary ograniczenia wolności, w tym kary łącznej, wynosi 2 lata. Orzeczenie kary w wyższym wymiarze jest niedopuszczalne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

skazany (w sensie uwzględnienia kasacji na jego korzyść)

Strony

NazwaTypRola
Ł. J.osoba_fizycznaskazany
Prokurator Generalnyorgan_państwowyskarżący

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Określa górną granicę kary łącznej, która dla kary ograniczenia wolności wynosi 2 lata.

Pomocnicze

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 85a

Kodeks karny

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 34 § § 1

Kodeks karny

Określa maksymalny czas trwania kary ograniczenia wolności.

k.k. art. 38 § § 2

Kodeks karny

Określa maksymalne obostrzenie górnej granicy ustawowego zagrożenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kara łączna ograniczenia wolności orzeczona w wymiarze 2 lat i 2 miesięcy przekracza ustawową granicę 2 lat, co stanowi rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k.

Godne uwagi sformułowania

rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego w wymiarze powyżej zakreślonej powyższą normą maksymalnej granicy kary łącznej ograniczenia wolności kasacja jest zasadna w sposób oczywisty

Skład orzekający

Małgorzata Gierszon

przewodniczący

Andrzej Siuchniński

sprawozdawca

Włodzimierz Wróbel

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 86 § 1 k.k. w kontekście kary łącznej ograniczenia wolności i jej maksymalnych granic."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji orzekania kary łącznej ograniczenia wolności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy istotnego zagadnienia proceduralnego w prawie karnym - prawidłowego orzekania kary łącznej. Jest interesująca dla prawników karnistów.

Sąd Najwyższy koryguje błąd: kara łączna nie może przekroczyć 2 lat ograniczenia wolności!

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt II KK 605/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 października 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący)
‎
SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)
‎
SSN Włodzimierz Wróbel
Protokolant Justyna Kryńska - Szufnara
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej,
‎
w sprawie
Ł. J.
‎
w przedmiocie wyroku łącznego
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 20 października 2022 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyść
‎
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Płocku
‎
z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt II K 336/20,
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Płocku do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem łącznym z dnia 16 grudnia 2020 r„ sygn. akt II K 336/20, Sąd Rejonowy w Płocku w sprawie Ł. J. skazanego prawomocnymi wyrokami:
1.
Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 3 stycznia 2019 r., sygn. akt II K 608/17, na karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie;
2.
Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn. akt II K 573/17, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. akt V Ka 757/19 na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie;
I.
na podstawie art. 85 k.k.. art. 85a k.k., art. 86 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył kary orzeczone wyrokami z pkt 1 i 2 i orzekł karę łączną 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie;
II.
ustalił, że w pozostałej części połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu;
III.
zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wy roku łącznego i obciążył nimi Skarb Państwa (k. 37-38).
Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 24 grudnia 2020 r. bez postępowania odwoławczego (k. 39).
Kasację wywiódł Prokurator Generalny zaskarżając powyższy wyrok w zakresie orzeczenia o karze łącznej ograniczenia wolności na korzyść skazanego Ł.J. i zarzucając : „ rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k.”. polegające na orzeczeniu wobec skazanego kary łącznej 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności. czyli w wymiarze powyżej zakreślonej powyższą normą maksymalnej granicy kary łącznej ograniczenia wolności”.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Płocku do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest zasadna w sposób oczywisty.
Rację ma Autor kasacji wskazując, iż zaskarżony wyrok łączny, w którym orzeczono karę łączną 2 lat i 2 m-cy ograniczenia wolności, został wydany z rażącym naruszeniem prawa materialnego. W art. 86 § 1 k.k. ustawodawca określił bowiem górna granicę kary łącznej, jakiej nie można przekraczać, a która została ukształtowana na zasadzie tzw. kumulacji redukcyjnej, ograniczającej m.in. górną granicę wymiaru kary ograniczenia wolności do lat 2 (dwóch). Jak słusznie zauważa skarżący, w przypadku kary ograniczenia wolności, limit kary łącznej jest tożsamy z ustawową górną granicą tego rodzaju kary, która w myśl art. 34 § 1 k.k. najdłużej może trwać 2 (dwa) lata i to nawet przy zastosowaniu nadzwyczajnego obostrzenia górnej granicy ustawowego zagrożenia, jakie stosownie do art. 38 § 2 k.k., nie może przekroczyć 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności..
W tej sytuacji oczywistym jest, że Sąd Rejonowy w Płocku w zaskarżonym wyroku łącznym przekroczył wskazaną granicę i orzekając wobec Ł. J. karę łączną ograniczenia wolności w wymiarze 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy, dopuścił się rażącej obrazy przepisu art. 86 § 1 k.k. Wskazane uchybienie miało istotny wpływ na treść wyroku, skoro orzeczono wobec skazanego karę łączną w wymiarze powyżej maksymalnej, zakreślonej przez ustawodawcę, granicy kary łącznej ograniczenia wolności.
Mając więc powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł o uchyleniu zaskarżonego kasacją wyroku i o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Rejonowemu w Płocku.
[as]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI