V KK 145/15

Sygn. akt V KK 145/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Roman Sądej (sprawozdawca) SSA del. do SN Dariusz Czajkowski Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie R. W., skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 17 czerwca 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 1 sierpnia 2013r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 1 sierpnia 2013r. R. W. został uznany za winnego popełnienia czynu wyczerpującego znamiona art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i na podstawie tego przepisu wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym 2 zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat; na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 10 zł każda; nadto orzeczono o zaliczeniu na poczet grzywny dnia zatrzymania, o przepadku przedmiotu przestępstwa oraz kosztach postępowania. Wyrok ten, bez zaskarżenia, uprawomocnił się dnia 9 sierpnia 2013r. W dniu 20 kwietnia 2015r. kasację od tego wyroku, na korzyść R. W. wniósł Prokurator Generalny, w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny. Podniósł on zarzut rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia prawa materialnego karnego – art. 71 § 1 k.k., polegającego na wymierzeniu oskarżonemu na podstawie tego przepisu kary grzywny w wysokości 300 stawek dziennych, przy przyjęciu wysokości jednaj stawki na 10 zł, to jest powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego była zasadna w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Skoro przepis art. 71 § 1 k.k. przewiduje, przy zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, górną granicę orzekanej na jego podstawie grzywny na 270 stawek dziennych, to wymierzenie zaskarżonym wyrokiem kary 300 stawek w oczywisty i rażący sposób narusza ten przepis, co – rzecz jasna – miało istotny wpływ na treść wyroku. Implikacją tego stanu rzeczy była konieczność uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji w zaskarżonej części i przekazanie sprawy tym zakresie do ponownego rozpoznania, w którego toku Sąd Rejonowy powinien respektować ustawowo określone granice grzywny, nie tracąc z pola widzenia kierunku uwzględnionej kasacji – na korzyść oskarżonego.