II KK 558/22

SN
Sygn. akt II KK 558/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Zbigniew Kapiński
‎
SSN Adam Roch
w sprawie
R. P.
,
obwinionego z art. 51 § 2 k.w.
po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2023 r. w Izbie Karnej,
na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.),
kasacji wniesionej na niekorzyść obwinionego przez Prokuratora Generalnego
od wyroku
nakazowego Sądu Rejonowego w Lubartowie
z dnia 31 sierpnia 2022 r., sygn. akt II W 496/22
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Lubartowie do ponownego rozpoznania
.
UZASADNIENIE
R. P. został obwiniony o to, że w dniu 5 sierpnia 2022 r. o godz. 18:30 w miejscowości K., ul. [...], pow. […], woj. […], znajdując się wewnątrz sklepu „B.”, zakłócił spokój i porządek publiczny w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu, zaczepiał klientów sklepu, zrzucał towar z półek sklepowych, ubliżał oraz utrudniał wykonywanie pracy pracownikom, tj. o wykroczenie z art. 51 § 2 k.w.
Sąd Rejonowy w Lubartowie, wyrokiem nakazowym z dnia 31 sierpnia 2022 r., sygn. akt II W 496/227, uznał R. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia wyczerpującego dyspozycję art. 51 § 2 k.w. i za to na podstawie art.
51 § 2 k.w. wymierzył mu karę 30 dni aresztu oraz zwolnił obwinionego od kosztów sądowych, wydatkami postępowania obciążając Skarb Państwa.
Powyższe orzeczenie nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne w dniu 30 września 2022 r.
Kasację od powołanego wyroku na postawie art. 110 § 1 k.p.s.w. wywiódł Prokurator Generalny i zaskarżył to orzeczenie w całości na niekorzyść obwinionego. Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 93 § 1 k.p.s.w., polegające na rozpoznaniu sprawy o czyn z art. 51 § 2 k.w. w postępowaniu nakazowym i orzeczeniu wobec obwinionego R. P. kary 30 dni aresztu, podczas gdy przepis art. 93 § 1 k.p.s.w. dopuszcza możliwość orzeczenia wyrokiem nakazowym tylko nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności, co wykluczało dopuszczalność takiego trybu postępowania, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Lubartowie do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadniało jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie przewidzianym w przepisie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w.
Autor kasacji słusznie wskazuje, że Sąd Rejonowy w Lubartowie wydając zaskarżony wyrok w sposób rażący naruszył wskazany w
petitum
zarzutu przepis art. 93 § 1 k.p.s.w.
Zgodnie z art. 93 § 1 zd. 1 k.p.s.w. sąd na posiedzeniu może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności.
A contrario
nie jest w tym trybie dopuszczalne wymierzenie kary aresztu, mimo że przewidziano ją w art. 51 § 2 k.w. będącego w rozpoznawanej sprawie podstawą ukarania.
Tymczasem Sąd Rejonowy w Lubartowie przyjmując, że wina R. P. nie budzi wątpliwości i orzekając w trybie art. 93 § 1 k.p.s.w. na posiedzeniu bez udziału stron, nie zważając na powyższe ograniczenia, wymierzył obwinionemu karę 30 dni aresztu, nieprzewidzianą w katalogu kar możliwych do wymierzenia w postępowaniu nakazowym, co stanowi rażące naruszenie art. 93 § 1 k.p.s.w., mające w sposób oczywisty istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 12 lutego 2019 r., II KK 191/18, Prok. i Pr.-wkł. 2019/7-8/31, LEX nr 2621846; z dnia 10 sierpnia 2017 r., III KK 308/17, LEX nr 2340592; z dnia 23 listopada 2016 r., V KK 328/16, Prok. i Pr.-wkł. 2017/1/24, KZS 2017/2/66, LEX nr 2200404; z dnia 24 sierpnia 2016 r., IV KK 263/16, LEX nr 2093755). Bez wątpienia przekonanie sądu pierwszej instancji o celowości wymierzenia obwinionemu kary aresztu za popełnione wykroczenie powinno było przesądzić o odstąpieniu od orzekania w trybie nakazowym i skierowaniu sprawy do rozpoznania w trybie zwyczajnym.
Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Lubartowie do ponownego rozpoznania. W ponownym postępowaniu sąd
meriti
rozważy kwestie wskazane powyżej, tj. rodzaj kary, jaka powinna być wymierzona obwinionemu za popełnione wykroczenie, co ma zasadnicze znaczenie z punktu widzenia dopuszczalności orzekania w odpowiednim trybie.
Z tych względów orzeczono jak w wyroku.