II KK 548/24

Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego A.C. od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący skazanego za oszustwo i posłużenie się sfałszowaną umową. Obrońca zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym dotyczące opinii biegłych i nieuwzględnienia trudnej sytuacji majątkowej i zdrowotnej skazanego przy wymiarze kary. Sąd Najwyższy stwierdził jednak, że kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy na podstawie art. 523 § 2 k.p.k., który stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ponieważ A.C. został skazany na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz karę grzywny, kasacja wniesiona przez obrońcę, która nie opierała się na bezwzględnych przyczynach odwoławczych, była niedopuszczalna. W związku z tym Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. pozostawił kasację bez rozpoznania. Oddalono również wniosek obrońcy o zasądzenie wynagrodzenia, gdyż nie przysługuje ono za sporządzenie niedopuszczalnego środka zaskarżenia. Skazanego zwolniono od kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., biorąc pod uwagę jego trudną sytuację materialną i względy słuszności.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający