II KK 54/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, uznając zarzuty za powtórzenie apelacji i zmierzające do podważenia ustaleń faktycznych.
Obrońca skazanego wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego, zarzucając naruszenie przepisów k.p.k. dotyczących oceny dowodów, interpretacji wątpliwości na niekorzyść skazanego oraz nieuwzględniania okoliczności przemawiających na jego korzyść. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, wskazując, że zarzuty są powtórzeniem apelacji, dotyczą błędów postępowania pierwszoinstancyjnego, a nie sądu odwoławczego, oraz zmierzają do podważenia ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego J. L., który został skazany z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Kasacja była skierowana przeciwko wyrokowi Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 sierpnia 2012 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 20 marca 2012 r. Obrońca zarzucił naruszenie przepisów Kodeksu postępowania karnego, w tym art. 7 i 410 k.p.k. (naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie za wiarygodne zeznań funkcjonariuszy Policji), art. 5 k.p.k. (interpretowanie wątpliwości na niekorzyść skazanego oraz przyjmowanie niewiarygodności wyjaśnień skazanego z racji jego „stosunku do prawdy”) oraz art. 4 k.p.k. (nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść skazanego). Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że zarzuty kasacji w istocie powtarzają zarzuty apelacji, zostały już należycie rozważone przez sąd odwoławczy, a ich analiza jest konkretna i rzeczowa. Ponadto, wskazano, że zarzuty dotyczą błędów postępowania pierwszoinstancyjnego, a nie sądu odwoławczego, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Kluczowe jest również to, że zarzuty tylko z pozoru dotyczą naruszenia prawa, a w rzeczywistości zmierzają do podważenia ustaleń faktycznych dokonanych przez sądy niższych instancji, podczas gdy kasacja może zawierać jedynie zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego (errores iuris). W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił kasację, zasądził od Skarbu Państwa koszty zastępstwa procesowego na rzecz adwokata obrońcy oraz zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zarzuty te w istocie zmierzają do podważenia ustaleń faktycznych dokonanych przez sądy niższych instancji, a nie dotyczą naruszenia prawa materialnego lub procesowego przez sąd odwoławczy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty kasacji, które w rzeczywistości kwestionują ustalenia faktyczne i ocenę dowodów dokonaną przez sądy niższych instancji, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia kasacji, która jest środkiem nadzwyczajnym służącym kontroli prawidłowości stosowania prawa przez sąd odwoławczy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić kasację
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. L. | osoba_fizyczna | skazany |
| adwokat D. T. | inne | obrońca |
Przepisy (6)
Główne
u.p.n. art. 56 § 3
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Podstawa skazania skazanego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów; zarzut naruszenia poprzez uznanie za wiarygodne zeznań funkcjonariuszy Policji.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Zasada uwzględniania przy wyrokowaniu wszystkich okoliczności ujawnionych w postępowaniu; zarzut naruszenia poprzez zaakceptowanie naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 5
Kodeks postępowania karnego
Zasada interpretowania wątpliwości na korzyść oskarżonego; zarzut naruszenia poprzez interpretowanie wątpliwości na niekorzyść skazanego (nerwowość) oraz przyjmowanie niewiarygodności wyjaśnień skazanego.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada uwzględniania okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego; zarzut naruszenia poprzez nieuwzględnienie takich okoliczności.
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Tryb rozpoznania kasacji na posiedzeniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Zarzuty kasacji są w istocie powtórzeniem zarzutów apelacji. Zarzuty kasacji odnoszą się do rzekomych błędów postępowania pierwszoinstancyjnego, a nie sądu odwoławczego. Wszystkie zarzuty tylko z pozoru dotyczą naruszenia prawa, a w istocie zmierzają do podważenia ustaleń faktycznych. Kasacja może zawierać jedynie zarzuty co do errores iuris.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 7 i art. 410 k.p.k. poprzez zaakceptowanie przez sąd odwoławczy naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów. Naruszenie art. 5 k.p.k. poprzez interpretowanie wątpliwości na niekorzyść skazanego. Naruszenie art. 5 k.p.k. poprzez przyjęcie, że wyjaśnienia skazanego są niewiarygodne z racji „stosunku oskarżonego do prawdy”. Naruszenie art. 4 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść skazanego.
Godne uwagi sformułowania
kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym zarzuty kasacji są w istocie powtórzeniem – choć nie dosłownym – zarzutów apelacji wszystkie zarzuty kasacji odnoszą się do rzekomych błędów postępowania pierwszoinstancyjnego, choć kasacja jako środek nadzwyczajny zawierać winna zarzuty dotyczące postępowania sądu odwoławczego wszystkie zarzuty tylko z pozoru dotyczą naruszenia prawa, a w istocie zmierzają do podważenia ustaleń faktycznych dokonanych w I instancji i zaaprobowanych po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej przez sąd odwoławczy kasacja może zawierać jedynie zarzuty co do errores iuris
Skład orzekający
Piotr Hofmański
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad dopuszczalności zarzutów w kasacji, w szczególności rozróżnienia między błędami faktycznymi a błędami prawnymi oraz zakresu kontroli kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w konkretnej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to typowe postanowienie Sądu Najwyższego oddalające kasację jako oczywiście bezzasadną z powodów proceduralnych, bez wprowadzania nowych wykładni prawa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KK 54/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r., sprawy J. L., skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 sierpnia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 20 marca 2012 r., p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata D. T., Kancelaria Adwokacka, kwotę 442,80 zł (słownie czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % podatku VAT za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego J. L., 3. skazanego J. L. zwolnić od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kasacja zawiera następujące zarzuty: 1. naruszenie art. 7 i art. 410 k.p.k., poprzez zaakceptowanie przez sąd odwoławczy naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, polegającej na uznaniu za wiarygodne zeznań funkcjonariuszy Policji, w szczególności świadka T. B., 2. naruszenie art. 5 k.p.k., poprzez interpretowanie wątpliwości na niekorzyść skazanego, polegające na przyjęciu, że o popełnieniu przestępstwa przez skazanego świadczy jego nerwowość po wyjściu z miejsca zdarzenia, 3. naruszenie art. 5 k.p.k., poprzez przyjęcie, że wyjaśnienia skazanego są niewiarygodne z racji „stosunku oskarżonego do prawdy”, 4. naruszenie art. 4 k.p.k., poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść skazanego. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Zacząć trzeba od stwierdzenia, że zarzuty kasacji są w istocie powtórzeniem – choć nie dosłownym – zarzutów apelacji. Zarzuty te zostały rozważone należycie na s. 5-6 uzasadnienia sądu odwoławczego, a rozważania te są konkretne i rzeczowe, odnoszące się w sposób szczegółowy do argumentacji skarżącego i realiów sprawy. Po drugie zauważyć należy, że wszystkie zarzuty kasacji odnoszą się do rzekomych błędów postępowania pierwszoinstancyjnego, choć kasacja jako środek nadzwyczajny zawierać winna zarzuty dotyczące postępowania sądu odwoławczego. W końcu wszystkie zarzuty tylko z pozoru dotyczą naruszenia prawa, a w istocie zmierzają do podważenia ustaleń faktycznych dokonanych w I instancji i zaaprobowanych po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej przez sąd odwoławczy. Tymczasem kasacja może zawierać jedynie zarzuty co do errores iuris . W konsekwencji, żaden z zarzutów kasacji nie mógł doprowadzić do jej uwzględnienia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI