II KK 539/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił część wyroku łącznego Sądu Rejonowego, który błędnie wymierzył karę łączną ograniczenia wolności przekraczającą sumę kar jednostkowych.
Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego. Sąd Rejonowy połączył kary ograniczenia wolności orzeczone wobec D. S. i wymierzył karę łączną 2 lat, która przekroczyła sumę kar jednostkowych (1 rok i 8 miesięcy). Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary łącznej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt II K 1040/22. Wyrok ten dotyczył połączenia kar ograniczenia wolności orzeczonych wobec skazanego D. S. Sąd Rejonowy połączył dwie kary: 1 rok ograniczenia wolności (sygn. akt II K 700/21) i 8 miesięcy ograniczenia wolności (sygn. akt II K 1195/21), orzekając w ich miejsce karę łączną 2 lat ograniczenia wolności. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k., wskazując, że kara łączna nie może przekroczyć sumy kar jednostkowych, która wynosiła 1 rok i 8 miesięcy. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że Sąd Rejonowy naruszył przepis prawa materialnego, wymierzając karę łączną o 4 miesiące wyższą od sumy kar jednostkowych. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił pkt. 3 i 4 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność wymierzenia kary łącznej w granicach określonych przez prawo.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara łączna ograniczenia wolności nie może przekroczyć sumy kar jednostkowych, a jej wymiar musi mieścić się w granicach od najwyższej z kar jednostkowych do ich sumy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na art. 86 § 1 k.k. wskazał, że kara łączna wymierzana jest w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając przy tym górnej granicy ustawowej. W analizowanej sprawie suma kar jednostkowych wynosiła 1 rok i 8 miesięcy, a sąd orzekł karę łączną 2 lat, co stanowiło rażące naruszenie tego przepisu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany D. S. (w zakresie kary łącznej)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. S. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | skarżący |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Kara łączna ograniczenia wolności wymierzana jest w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 2 lat ograniczenia wolności.
Pomocnicze
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Rozpoznanie kasacji na posiedzeniu.
k.p.k. art. 521 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wniesienie kasacji na korzyść skazanego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara łączna ograniczenia wolności orzeczona przez Sąd Rejonowy przekroczyła sumę kar jednostkowych, co stanowi naruszenie art. 86 § 1 k.k.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście zasadna zaskarżony wyrok łączny został wydany z rażącym naruszeniem 86 § 1 k.k., które to uchybienie miało oczywiście istotny wpływ na jego treść.
Skład orzekający
Małgorzata Bednarek
przewodniczący, sprawozdawca
Anna Dziergawka
członek
Ryszard Witkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wymiaru kary łącznej ograniczenia wolności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji połączenia kar ograniczenia wolności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa karnego wykonawczego – prawidłowego wymiaru kary łącznej. Jest to istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kara łączna wyższa niż suma kar jednostkowych? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KK 539/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Dziergawka SSN Ryszard Witkowski w sprawie D. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 13 marca 2023 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z 22 marca 2023 r., sygn. akt II K 1040/22 uchyla pkt. 3 i 4 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i sprawę przekazuje w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Radzyniu Podlaskim do ponownego rozpoznania [J.J.] UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym z 22 marca 2023 r. Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim, sygn. akt II K 1040/22, połączył m.in. w pkt. 3 kary ograniczenia wolności, które nie zostały wykonane w całości, a orzeczone wobec D. S. wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z 25 października 2021 r., sygn. akt II K 700/21, za popełnione w okresie od 28 stycznia 2020 r. do 21 stycznia 2021 r. za przestępstwo z art. 209 § 1 a k.k., na karę 1 roku ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, 2. Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z 24 stycznia 2022 r., sygn. akt II K 1195/21, za popełnione w okresie od 15 października 2020 r. do 6 maja 2021 r. przestępstwo z art. 209 § 1 a k.k., na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, w ten sposób, że w oparciu o przepisy art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i § 3 k.k., w ich miejsce orzekł karę 2 lat ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie i w pkt. 4 w oparciu o przepis art. 577 k.p.k., na poczet orzeczonej w pkt. 3 (błędnie wpisano „w pkt. 2”) kary łącznej ograniczenia wolności zaliczono skazanemu okres wykonanej kary ograniczenia wolności, ze sprawy o sygn. akt II K 700/21. Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się 30 marca 2023 r., w pierwszej instancji. W sprawie nie sporządzono pisemnego uzasadnienia orzeczenia (k. 76-77). 30 października 2023 r. w trybie art. 521 § 1 k.p.k. na korzyść skazanego kasację od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim wywiódł Prokurator Generalny, w której sformułował zarzut: rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa materialnego - art. 86 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec skazanego D. S., w pkt. 3 rozstrzygnięcia, kary łącznej 2 lat ograniczenia wolności, to jest w rozmiarze wyższym niż suma jednostkowych kar ograniczenia wolności, orzeczonych w podlegających łączeniu wyrokach: Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim, sygn. akt II K 700/21 (1 roku) i Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej, sygn. akt II K 1195/21 (8 miesięcy), która wynosi 1 rok i 8 miesięcy, a więc powyżej górnej granicy przewidzianej przez ustawodawcę. Formułując powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt. 3 - 4 i przekazanie sprawy w tym zakresie sądowi I instancji, do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co uzasadniało jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zaskarżony wyrok łączny został wydany z rażącym naruszeniem 86 § 1 k.k., które to uchybienie miało oczywiście istotny wpływ na jego treść. Zgodnie bowiem z treścią art. 86 § 1 k.k. sąd wymierza karę łączną, w tym ograniczenia wolności, w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 2 lat ograniczenia wolności. W niniejszej sprawie – jak słusznie zauważył skarżący - najwyższa z dwóch połączonych w pkt. 3 orzeczenia kar jednostkowych ograniczenia wolności wynosiła 1 rok, a ich suma to 1 rok i 8 miesięcy. Tak więc, sąd był zobowiązany do wymierzenia kary łącznej ograniczenia wolności w granicach od 1 roku i 1 miesiąca do 1 roku i 8 miesięcy. Kształtując karę łączną ograniczenia wolności w wymiarze 2 lat sąd w sposób oczywisty naruszył wyżej wymienioną normę prawa materialnego, co w konsekwencji doprowadziło do niekorzystnego dla skazanego D. S. orzeczenia kary łącznej ograniczenia wolności o 4 miesiące wyższej od sumy kar jednostkowych, orzeczonych w wydanych wobec niego wyrokach. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim winien wymierzyć karę łączną ograniczenia wolności w granicach określonych we wskazanym przepisie prawa materialnego , a także mieć na względzie kierunek wniesionej kasacji. [J.J.]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI