II KK 50/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy z urzędu o zasądzenie dodatkowego wynagrodzenia za obronę w postępowaniu kasacyjnym, uznając, że przyznana kwota była już zgodna z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego.
Obrońca skazanego E.W. złożył wniosek o zasądzenie dodatkowego wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, powołując się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego dotyczące niekonstytucyjności różnicowania stawek wynagrodzenia obrońców z urzędu i z wyboru. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, wskazując, że przyznana już kwota była analogiczna do wynagrodzenia obrońców z wyboru i uwzględniała wnioski płynące z orzecznictwa. Sąd uznał również, że obrońca powołał się na niewłaściwe podstawy prawne.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego E.W. o zasądzenie dodatkowego wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Obrońca argumentował, że przyznane wynagrodzenie było niższe niż stawki za obronę z wyboru, co jest niezgodne z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, stwierdzając, że przyznana kwota (1.476 zł brutto) była już analogiczna do wynagrodzenia obrońców z wyboru i tym samym uwzględniała wnioski płynące z orzecznictwa. Sąd podkreślił, że wniosek nie zawierał innych okoliczności uzasadniających przyznanie dodatkowej kwoty, a obrońca powołał się na niewłaściwe przepisy rozporządzeń dotyczących opłat za czynności adwokackie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli przyznana kwota jest analogiczna do wynagrodzenia obrońców z wyboru i uwzględnia wnioski płynące z orzecznictwa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przyznana kwota wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu była już zgodna z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego, ponieważ była analogiczna do stawek dla obrońców z wyboru. Brak było innych okoliczności uzasadniających przyznanie dodatkowej kwoty.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględniono wniosku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E.W. | osoba_fizyczna | skazany |
| obrońca skazanego | inne | obrońca |
| Kancelaria Adwokacka adw. W.W. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (3)
Pomocnicze
k.p.k. art. 626 § 2
Kodeks postępowania karnego
a contrario
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 20 § § 20
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 24 § § 24
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obrońca domagał się dodatkowego wynagrodzenia powołując się na orzecznictwo TK dotyczące różnicowania stawek obrońców z urzędu i z wyboru. Obrońca powołał się na niewłaściwe przepisy rozporządzeń dotyczących opłat za czynności adwokackie.
Godne uwagi sformułowania
zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. W.W. za sporządzenie i wniesienie kasacji kwotę 1.476 złotych, w tym 23% VAT przyznana kwota była zatem analogiczna do wynagrodzenia przyznawanego obrońcom z wyboru za sporządzenie i wniesienie kasacji całkowicie niezrozumiałe jest domaganie się przez obrońcę tak zasądzenie dodatkowej kwoty 1.107 złotych, jak i wskazanie niemających zastosowania w realiach tej sprawy podstaw prawnych tego żądania
Skład orzekający
Adam Roch
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przyznawania wynagrodzenia obrońcom z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oraz stosowania odpowiednich przepisów rozporządzeń."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji przyznawania wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem karnym i kosztami zastępstwa procesowego, ponieważ dotyczy interpretacji przepisów o wynagrodzeniu obrońców z urzędu w kontekście orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego.
“Obrońca z urzędu walczy o wyższe wynagrodzenie – Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KK 50/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie E.W. po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na posiedzeniu w Izbie Karnej bez udziału stron wniosku obrońcy skazanego o zasądzenie dodatkowego wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu kasacyjnym na podst. art. 626 § 2 k.p.k. a contrario postanowił: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 września 2023 r., sygn. akt II KK 50/23, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację sporządzoną i wniesioną na korzyść skazanego E.W. przez obrońcę z urzędu – adw. W.W.. Jednocześnie w powyższym orzeczeniu zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. W.W. za sporządzenie i wniesienie kasacji kwotę 1.476 złotych, w tym 23% VAT. Pismem z dnia 16 września 2024 roku obrońca wystąpił o przyznanie dodatkowego wynagrodzenia za obronę wykonaną z urzędu na rzecz skazanego E.W.. Zasadność wniosku obrońca wywiódł z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego oraz Sądu Najwyższego, w którym stwierdzono niekonstytucyjność sytuacji dotyczącej obrońców z urzędu, gdzie zasądzano na ich rzecz wynagrodzenie stanowiące połowę stawki przewidzianej jak za obronę z wyboru. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wywiedziony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Dostrzec należy, że postanowieniem z dnia 26 września 2023 r., sygn. akt II KK 50/23, Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. W.W. kwotę 1.476 złotych, w tym 23% VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji. Kwota ta była zatem analogiczna do wynagrodzenia przyznawanego obrońcom z wyboru za sporządzenie i wniesienie kasacji. Tym samym przyznana kwota uwzględniała wnioski wynikające z przytoczonego przez obrońcę orzecznictwa. Jednocześnie w wywiedzionym wniosku nie wskazano żadnych innych okoliczności uzasadniających przyznanie dodatkowego wynagrodzenia. W istocie całkowicie niezrozumiałe jest domaganie się przez obrońcę tak zasądzenie dodatkowej kwoty 1.107 złotych, jak i wskazanie niemających zastosowania w realiach tej sprawy podstaw prawnych tego żądania – w postaci § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz § 24 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (z niewłaściwą datą dzienną tegoż rozporządzenia). Wniosek w sposób oczywisty nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. WB. [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI