II KK 491/22

SN
Sygn. akt II KK 491/22
POSTANOWIENIE
Dnia 30 listopada 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kapiński
w sprawie A. F. (uprzednio J.),
skazanej za czyn z art. 278§1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 30 listopada 2022 r.,
kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanej,
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie,
z dnia 16 marca 2022 roku, sygn. akt II AKa 473/21,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie,
z dnia 6 czerwca 2021 roku, sygn. akt V K 126/17,
na podstawie art. 531§1 k.p.k. w zw. z art. 530§2 k.p.k. w zw. z art. 523§2 k.p.k. a contrario,
p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić kasację obrońcy skazanej bez rozpoznania,
2. kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć skazaną.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 6 czerwca 2021 roku sygn. akt V K 126/17 skazał A. F. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat oraz orzekł obowiązek naprawienia szkody.
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2022 roku sygn. akt II AKa 473/21, po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońcę skazanej i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, zmienił zaskarżony wyrok w zakresie przyjętego okresu popełnionego czynu, w pozostałym zakresie zaś zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Kasację od powyższego wyroku wniosła obrońca skazanej, zarzucając rażące naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku tj. obrazę przepisów art. 433
§
2 k.p.k., art. 457
§
3 k.p.k. i art. 424
§
1 pkt 1 i 2 k.p.k., polegające na nierozpoznaniu zarzutów apelacji lub rozpoznaniu w sposób odbiegający od wymogu prawidłowej i rzetelnej ich oceny oraz niepełnym uzasadnieniu wyroku.
Odpowiedź na kasację wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa-Praga Południe wnosząc o uznanie kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy i pozostawienie jej bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanej okazała się niedopuszczalna z mocy ustawy.
Zgodnie bowiem z treścią art. 523
§
2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenia przewidziane w tym paragrafie nie dotyczą kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz w wypadku określonym w art. 521 (Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie).
W niniejszej sprawie A. F. została skazana wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 6 czerwca 2021 roku na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata. Sąd Apelacyjny w Warszawie w zakresie orzeczonej kary wyrok utrzymał w mocy. Obrońca skazanej we wniesionej na korzyść kasacji nie podnosi uchybień wymienionych w art. 439
§
1 k.p.k., zatem w przedmiotowej sprawie nie występuje żadna z podstaw określona w art. 523
§4 k.p.k. uzasadniająca merytoryczne rozpoznanie kasacji w sprawie w której wobec skazanej orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy pozostawił kasację obrońcy skazanej bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 637§1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.
l.n