II KK 456/21

Sąd Najwyższy2022-10-11
SNKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚrednianajwyższy
oszustwozorganizowana grupa przestępczakasacjaSąd Najwyższyprawo karneuchylenie wyrokupostępowanie karnenaprawienie szkody

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej D. K. z powodu uchybień procesowych, w tym skazania w warunkach powrotu do przestępstwa i niezawiadomienia wszystkich pokrzywdzonych, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Prokurator Generalny wniósł kasację na niekorzyść D. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, zarzucając rażące naruszenia prawa procesowego, w tym skazanie bez pełnego postępowania dowodowego, niezawiadomienie pokrzywdzonych oraz błędne zastosowanie przepisów. Sąd Najwyższy uznał część zarzutów za zasadne, szczególnie dotyczące D. K., uchylając zaskarżony wyrok w tej części i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść D. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie. Głównymi zarzutami były rażące naruszenia przepisów prawa procesowego, w tym art. 387 k.p.k. (skazanie bez pełnego postępowania dowodowego), niezawiadomienie wszystkich pokrzywdzonych o terminie rozprawy (K. G., S. W.) oraz błędne zastosowanie art. 64 § 1 k.k. (powrót do przestępstwa) bez odpowiednich ustaleń faktycznych i wniosków. Sąd Najwyższy uznał te zarzuty za częściowo zasadne w odniesieniu do D. K., co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku w tej części i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. W pozostałym zakresie kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna. Sąd Najwyższy wskazał na konieczność poprawienia oczywistych omyłek pisarskich, kwestii odpowiedzialności za powrót do przestępstwa, zawiadomienia pokrzywdzonych oraz ewentualnej korekty kwot odszkodowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, skazanie w warunkach powrotu do przestępstwa wymaga odpowiednich ustaleń faktycznych i nie może być oparte na błędnym zastosowaniu przepisu lub domniemaniu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że skazanie D. K. w warunkach powrotu do przestępstwa było uchybieniem, ponieważ Sąd Okręgowy nie poczynił stosownych ustaleń ani nie objął tej kwestii porozumieniem z oskarżonym, a nie wynikała ona z aktu oskarżenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku w części i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

D. K. (częściowo)

Strony

NazwaTypRola
E. C.osoba_fizycznaoskarżony
R. K.osoba_fizycznaoskarżony
D. K.osoba_fizycznaoskarżony
Prokurator Generalnyorgan_państwowywnioskodawca kasacji
Prokuratura Krajowaorgan_państwowyudział prokuratora
Sąd Okręgowy w Warszawiesądsąd niższej instancji

Przepisy (14)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Podstawa skazania za oszustwo.

k.k. art. 258 § 1

Kodeks karny

Podstawa skazania za udział w zorganizowanej grupie przestępczej.

k.k. art. 65 § 1

Kodeks karny

Podstawa skazania za popełnienie czynu w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej.

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

Podstawa skazania za usiłowanie popełnienia przestępstwa.

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

Podstawa do łączenia kar za czyny popełnione w krótkich odstępach czasu (ciąg przestępstw).

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

Podstawa skazania za popełnienie czynu w warunkach powrotu do przestępstwa.

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Dotyczy obowiązku naprawienia szkody.

Pomocnicze

k.k. art. 227

Kodeks karny

Podstawa skazania za podawanie się za funkcjonariusza publicznego.

k.p.k. art. 387 § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wniosku o skazanie bez rozprawy.

k.p.k. art. 52 § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy praw osób najbliższych dla zmarłego pokrzywdzonego.

k.p.k. art. 413 § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy treści wyroku skazującego.

k.p.k. art. 535 § 3

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy sporządzania uzasadnienia w przypadku uchylenia wyroku.

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Dotyczy kwalifikacji czynów zbiegających się.

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

Dotyczy kwalifikacji czynów zbiegających się.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażące naruszenie art. 387 k.p.k. poprzez uwzględnienie wniosków o skazanie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, mimo braku podstaw i niezawiadomienia pokrzywdzonych. Niezawiadomienie pokrzywdzonych K. G. i S. W. o terminie rozprawy. Skazanie D. K. w warunkach powrotu do przestępstwa (art. 64 § 1 k.k.) bez odpowiednich ustaleń faktycznych i wniosków.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące błędnego wskazania art. 277 k.k. zamiast art. 227 k.k. jako oczywiste omyłki pisarskie. Kwestie dotyczące kwot odszkodowania, które mogą być skorygowane w dalszym postępowaniu.

Godne uwagi sformułowania

uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej D. K. i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania kasację uznając ją w tej części za oczywiście bezzasadną uzasadnienie w niniejszej sprawie sporządzone zostanie tylko w części uchylającej Najpoważniejszym z podniesionych w kasacji uchybień było z pewnością skazanie D.K. w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64§1 k.k. ku czemu Sąd rozpoznający sprawę nie poczynił ani stosownych ustaleń ani nie objął tej kwestii porozumieniem z oskarżonym, a nie wynikała ona z aktu oskarżenia. Kolejnym istotnym uchybieniem było niezawiadomienie o terminie rozprawy wszystkich pokrzywdzonych

Skład orzekający

Jacek Błaszczyk

przewodniczący

Jerzy Grubba

sprawozdawca

Rafał Malarski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skazania bez rozprawy (art. 387 k.p.k.), obowiązków sądu w zakresie zawiadamiania pokrzywdzonych, stosowania instytucji powrotu do przestępstwa (art. 64 § 1 k.k.) oraz konsekwencji uchybień procesowych w postępowaniu karnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów kasacyjnych. Konieczność analizy w kontekście konkretnych ustaleń faktycznych w ponownym postępowaniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy oszustw na dużą skalę popełnianych przez zorganizowaną grupę przestępczą, co jest tematem budzącym zainteresowanie. Dodatkowo, uchylenie wyroku przez Sąd Najwyższy z powodu błędów proceduralnych podnosi jej wartość informacyjną dla prawników.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok w sprawie oszustw: kluczowe błędy proceduralne zaważyły na losach oskarżonego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt II KK 456/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 października 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk (przewodniczący)
‎
SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)
‎
SSN Rafał Malarski
Protokolant Katarzyna Wełpa
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna,
‎
w sprawie
E. C., R. K. i D. K.
oskarżonych z art. 286 § 1 kk i inne
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 11 października 2022 r.,
‎
kasacji wniesionych przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
‎
z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt VIII K 27/20,
1/ uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej D. K. i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie,
2/ w pozostałym zakresie oddala kasację uznając ją w tej części za oczywiście bezzasadną,
3/ kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Zważywszy na treść rozstrzygnięcia kasacyjnego, w oparciu o art. 535§3 k.p.k., uzasadnienie w niniejszej sprawie sporządzone zostanie tylko w części uchylającej, a więc w odniesieniu do oskarżonego
D. K.
Sprawa przed Sądem Okręgowym w Warszawie, w części, której dotyczy postepowanie kasacyjne, prowadzona była w trybie art. 387 k.p.k. oskarżonemu zarzucono, że:
VIII - (CXIV a/o) w okresie od 1 kwietnia 2015 roku do dnia 2 lipca 2015 roku w B., W. i innych miejscowościach na terenie kraju i zagranicą, tj. w Wielkiej Brytanii, działając wspólnie i w porozumieniu z M. K., M. P., P. K., M. D., A. R., D.R., R. K., E. C., R. P., K. C., R. P., K. S. oraz innymi, w tym nieustalonymi dotychczas osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstw przeciwko mieniu polegających, w szczególności, na doprowadzaniu pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że sprawcy dzwoniąc do pokrzywdzonych podawali się za członków ich rodzin a następnie za funkcjonariuszy Policji zmierzających do ujęcia grupy oszustów, tym samym wprowadzając pokrzywdzonych w błąd, co do tożsamości dzwoniących i podstaw do przekazania pieniędzy, w tym w błąd odnośnie zamiaru zwrotu przekazanej sumy, w wyniku czego pokrzywdzeni przekazywali podstawionym osobom znaczne kwoty pieniędzy w gotówce lub kosztowności, w tym postaci biżuterii, jak też osoby pokrzywdzone dokonywały przekazów gotówkowych poprzez W. na dane osób wskazane przez dzwoniącego,
tj. o czyn z art 258 § 1 k.k.
IX. - (CXV a/o) w dniu 18 maja 2015 roku w W. przy ul
[…]
, działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., P. K. oraz innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził K. D. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20 000 zł w ten sposób, że nieustalona osoba telefonując na numer stacjonarny pokrzywdzonego, podając się za funkcjonariusza policji - CBŚ o nazwisku D., wprowadzając tym samym w błąd pokrzywdzonego, co do swojej tożsamości oraz w błąd, co do udziału w akcji policji mającej na celu zatrzymanie sprawców oszustwa oraz co do zamiaru zwrotu pieniędzy, nakłonił pokrzywdzonego do przekazania pieniędzy w wymienionej kwocie,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
X - (CXVI a/o) w dniu 23 maja 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., P. K., K. C., i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10 000 zł w ten sposób, że nieustaleni sprawcy telefonując na jego numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się za funkcjonariusza Policji CBS – R. W., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzony przekazał sprawcy w rejonie Centrum Handlowego przy ul
[…]
w W.,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XI - (CXVI1 a/o) w dniu 23 maja 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., P. K., K. C., i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali doprowadzić Z. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10 000 zł, w ten sposób, że sprawca telefonując na jego numer telefonu komórkowego, podając się za funkcjonariusza Policji CBS — R. W., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego,
tj. o czyn z art 13 § 1 k.k. w zw. z art 286 § 1 kk. w zb. z art. 227
k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XII - (CXVIII a/o) w dniu 1 czerwca 2015 roku w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., A. R., D. R., R. K., P. K., M. K. oraz innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził M. K.1 do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 14 000 zł w ten sposób, że nieustalona osoba telefonując na numer stacjonarny pokrzywdzonej, podając się za funkcjonariusza policji A. W., wprowadzając tym samym w błąd pokrzywdzoną, co do swojej tożsamości oraz w błąd, co do udziału w akcji policji mającej na celu zatrzymanie sprawców oszustwa oraz co do zamiaru zwrotu pieniędzy, nakłoniła pokrzywdzoną do przekazania pieniędzy w wymienionej kwocie oraz złotego pierścionka z brylantem, które to pokrzywdzona przekazała w miejscu swojego zamieszkania mężczyźnie, który przyszedł po ich odbiór i przedstawił się jako funkcjonariusz policji R. S.. czynem tym powodując straty w wysokości 14 000 zł na szkodę M.K.1,
tj. o czyn z art. 286 §1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XIII - (CXIX a/o) w dniu 1 czerwca 2015 roku w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., A. R., D. R., R. K., P. K., M. K. oraz innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził M. S.1 do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 25 000 złotych, w ten sposób, że nieustaleni sprawcy telefonując początkowo na numer stacjonarny pokrzywdzonej, a następnie na numer telefonu komórkowego, podając się początkowo za syna koleżanki a następnie za funkcjonariusza policji A. D., wprowadzając pokrzywdzoną w błąd, co do swojej tożsamości, w błąd, co do udziału w akcji policji mającej na celu zatrzymanie sprawców oszustw współdziałających z pracownikami banków, oraz w błąd co do zamiaru zwrotu pieniędzy, nakłonił pokrzywdzoną do podjęcia z banku P. w W. przy ul.
[…]
pieniędzy w wymienionej kwocie, które to pieniądze pokrzywdzona przekazała mężczyźnie w rejonie ul.
[…]
w W., czynem tym powodując straty w wysokości 25 000 zł na szkodę M. S.,
tj. o czyn z art 286 § 1 k.k. w zb. z art 227 k.k w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XIV - (CXX a/o) w dniu 1 czerwca 2015 roku w Warszawie działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., A. R., D. R., R. K., P. K., M. K. oraz innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził M. G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20 000 złotych, w ten sposób, że nieustalony sprawca telefonując na numer stacjonarny pokrzywdzonej, a następnie na jej numer komórkowy, podając się za funkcjonariusza policji K. K., wprowadzając w błąd pokrzywdzona, co do swojej tożsamości, w błąd, co do udziału w akcji policji mającej na celu zatrzymanie sprawców oszustwa, którzy zamierzają wyprowadzić pieniądze z konta pokrzywdzonej, w błąd co do zamiaru zwrotu przekazanych pieniędzy, nakłonił pokrzywdzoną do podjęcia z rachunku prowadzonego w Bank w W. pieniędzy w wymienionej kwocie, które to pieniądze pokrzywdzona przekazała mężczyźnie w rejonie Centrum Handlowego1 w W., czynem tym powodując straty w wysokości 20 000 zł na szkodę M. G.,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XV - (CXXI a/o) w dniu 2 czerwca 2015 roku w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., A. R., D. R., R. K., P. K., M. K., K. C. w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził K. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 14 640 zł w' ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na numer stacjonarny pokrzywdzonego a następnie na jej numer telefonu komórkowego, podając się początkowo za wnuka a następnie za rzekomego funkcjonariusza CBS — A. D., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu kasjerki banku, która współpracuje z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wymienionej kwocie, które to pieniądze pokrzywdzony przekazał osobiście w rejonie Banku przy ul.
[…]
w W., czym działał na szkodę K. S.,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k w zb. z art 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XVI - (CXXII a/o) w dniu 3 czerwca 2015 roku w W., przy ul.
[…]
, działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., A. R., K. C., P. K., R. P. i innymi, w tym n/n osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził D. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 100 000 zł w ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na numer stacjonarny pokrzywdzonej a następnie na numer użytkowanego przez nią telefonu komórkowego, podając się początkowo za funkcjonariusza Policji — CBS A. P., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać swoje wyroby złotej i srebrnej biżuterii z brylantami, szafirem, rubinem, agatem oraz koralami; w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu członków grupy przestępczej współpracujących z pracownikiem banku oraz w błąd co do zamiaru zwrotu wspomnianej biżuterii, doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wymienionej kwocie, które to kosztowności pokrzywdzona przekazała sprawcy w torbie z tworzywa sztucznego przy drzwiach wejściowych do swego mieszkania,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XVII - (CXXIII a/o) w dniu 3 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. K., P. K., R. K., M. D., R. P., D. R., A. R., w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20 000 zł, w ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na numer stacjonarny pokrzywdzonego, a następnie na jego numer telefonu komórkowego, podając się początkowo za siostrzenicę, a następnie za funkcjonariusza Policji – K. K. z CBS, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzony przekazał w rejonie ul.
[…]
w zbiegu z ul.
[…]
w W., umieszczając pieniądze w koszu na śmieci, skąd sprawcy po obserwacji je odebrali,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XVIII - (CXXIV a/o) w dniu 5 czerwca 2015 roku w W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., D. R., A. R., P. K.. M. K., R. K., K. C. w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził L. U. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50.000 zł oraz 5800 dolarów amerykańskich (co stanowi równowartość 21 402 złotych) w ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na numer stacjonarny pokrzywdzonej a następnie na jej numer telefonu komórkowego, podając się początkowo za funkcjonariusza Policji – A. P., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzoną co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wymienionych kwotach, które to pieniądze pokrzywdzona przekazała dwukrotnie: w rejonie Banku przy ul.
[…]
w W. oraz w rejonie banku1 przy ul.
[…]1
w W. czynem tym powodując straty w wysokości łącznej 71 402 złotych na szkodę L. U.,
tj. o czyn z art.286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XIX - (CXXV a/o) w dniu 5 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., P. K., R. K., A. R., K. C. i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10 000 zł, w ten sposób, że nieustaleni sprawcy telefonując na jego numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się pierwotnie na członka rodziny, a następnie za funkcjonariusza Policji CBS — A. W., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy. doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzony pozostawił w rejonie ul.
[…]
w W., skąd sprawcy po obserwacji ją odebrali,
tj. o czyn z art. 286 § 1 kk. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XX - (CXXVI a/o) w dniu 8 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., P. K., R. K., i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził J. T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 19 000 zł, w ten sposób, że nieustaleni sprawcy telefonując na jej numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się pierwotnie na członka rodziny, a następnie za funkcjonariusza Policji CBS — A. G., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzona pozostawiła w rejonie ul.
[…]
w W., zaś sprawcy po obserwacji ją odebrali,
tj. o czyn z art 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XXI - (CXXVII a/o) w dniu 9 czerwca 2015 r. w W., w rejonie Banku przy ul., działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., R. K., P. K. i innymi ustalonymi jak i nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić T. U. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 000 zł, w tej sposób, że nieustaleni sprawcy telefonując na numer użytkowany telefoniczny pokrzywdzonego, podając się początkowo za funkcjonariusza Policji - Centralnego Biura Śledczego – A. D., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze oraz w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców zajmujących się oszustwami w bankach, w tym co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pracownika banku,
tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XXII - (CXXVIII a/o) w dniu 9 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. K., P. K., M. D., K. C., i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził E. T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 000 zł, w ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na numer stacjonarny pokrzywdzonej, a następnie na jej numer telefonu komórkowego, podając się początkowo za syna – M., a następnie za funkcjonariusza Policji – A. G. z CBS, poprzez wyprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzona przekazała sprawcy w rejonie
[…]
w W.,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XXIII - (CXXIX a/o) w dniu 9 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. K., P. K., M. D., K. C., i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić E. T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30 000 zł, w ten sposób że nieustalony sprawca telefonując na numer telefonu komórkowego pokrzywdzonej, podając się za funkcjonariusza Policji — A. G. z CBS, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze na rachunek założony na dane M. M. w P. SA O/w Ł.nr
[…]
; w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej i działania organów ścigania,
tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XXIV -
(CXXX a/o) w dniu 9 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. K., P. K., M. D., K. C., R. P. i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził K. G. do niekorzystnego rozporządzenia d?5X> mieniem w kwocie 30 000 zł, w ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na jej numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się za nieustalonego funkcjonariusza Policji, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzona przekazała sprawcy w rejonie ul.
[…]
w W.,
tj. o czy n z art.286 § 1 k.k. w zb. z art 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XXV -
(CXXXI a/o) w dniu 9 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., P. K., K. C., K. S. i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził S. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30 000 zł, w ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na jej numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się za funkcjonariusza Policji CBS – A. B., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzona przekazała sprawcy w rejonie Hotelu i ul
[…]
w W.,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art 65 § 1 k.k.
XXVI - (CXXXII a/o) w dniu 11 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. K., P. K.. M. D., K. C., A. R. i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził A. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 16 000 zł, w ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na jej numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się za funkcjonariusza Policji — A.P., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzona przekazała sprawcy w rejonie skrzyżowania ul
[…]
z ul.
[…]1
,
tj. o czyn z art. 286 § 1 kk. w zb. z art 227 k.k. w zw. z art 65 § 1 k.k.
XXVII - (CXXXII1 a/o) w dniu 15 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., P. K., A. R., K. C. i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził F. i Ł. małż. T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 127 000 zł, w ten sposób, że nieustaleni sprawcy telefonując na numer telefonu stacjonarnego pokrzywdzonych a potem komórkowego, podając za funkcjonariusza Policji CBŚ — A. T., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzeni dwukrotnie przekazali sprawcom w rejonie rogu ul.
[…]
w W. oraz w rejonie ul G. w W.,
tj. o czy n z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art 227 k.k. w zw. z art 65 § 1 k.k.
XXVIII - (CXXXIV a/o) w dniu 16 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. K., P. K., M. D., K. C., i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził B. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 55 000 zł, w ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na jej numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się za n/n funkcjonariusza Policji CBS, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzona przekazała sprawcy w dwóch miejscach, a mianowicie: w rejonie: ul.
[…]
i
[…]
1w W. i ul.
[…]2
i
[…]1
w W.,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art 65 § 1 k.k.
XXIX -
(CXXXV a/o) w dniu 16 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., P. K., K. C., i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził E. i A. małż. T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20 000 zł, w ten sposób, że nieustaleni sprawcy telefonując na ich numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się za funkcjonariusza Policji CBŚ — A. P., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym mieli przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzona A. T. przekazała sprawcy w rejonie ul. S. w W.,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art 65 § 1 k.k.
XXX -
(CXXXVI a/o) w dniu 24 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. K., P. K., M. D.. K. C., i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził A. i G. małż. J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 68 780 zł, w ten sposób że nieustaleni sprawcy telefonując na jej numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się za funkcjonariusza Policji CBS — A. D., poprzez wprowadzenie w błąd w/w pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzona przekazała sprawcy w dwóch miejscach, a mianowicie: w rejonie: rondo ul.
[…]
w W. i ul.
[…]1
w W. obok pojemnika na szkło,
tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k
XXXI - (CXXXVII a/o) w dniu 24 czerwca 2015 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z M. D., M. K., P. K., K. C. , i innymi nieustalonymi osobami, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził H. T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50 000 zł, w ten sposób, że nieustaleni sprawcy telefonując na jej numer telefonu stacjonarnego a potem komórkowego, podając się za funkcjonariusza Policji CBS — A. P., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, w błąd co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu pracowników banku współpracujących z oszustami oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, doprowadził w/w do niekorzystnego rozporządzenia mieniem we wspomnianej sumie, którą pokrzywdzona przekazała sprawcy w rejonie ul.
[…]
w W.,
tj. o czyn z art 286 § 1 k.k. w zb. z art 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
XXXII - (CXXXVIII a/o) w dniu 2 lipca 2015 roku w W., w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z P. K. i K. C. oraz innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić I. D. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 25 000 zł w ten sposób, że nieustaleni sprawcy telefonując na numer stacjonarny pokrzywdzonej a następnie na jej numer telefonu komórkowego, podając się początkowo za bratanka lub siostrzenicę a następnie za rzekomego funkcjonariusza CBŚ – K. D., poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej, co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze; w błąd, co do faktu udzielenia w ten sposób pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustwa oraz co do zamiaru zwrotu przekazanej sumy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez organy ścigania,
tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 227 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 10 września 2020r. w sprawie sygn. akt VIII K 27/20 uznał D. K.:
1/
za winnego popełnienia czynów zarzucanych w pkt od IX do XXXII (pkt od CXV do CXXXVIII a/o) przy czym ustalił, iż czyny te zostały popełnione w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem takiej samej sposobności, a zatem w ramach ciągu przestępstw opisanego w art. 91§1 k.k. i za to, na mocy art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 277 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k.  w zw. z art. 11§2 k.k., skazał go i na mocy art. 286§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. w zw. z art. 11§3 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. wymierza mu karę 3 lat pozbawienia wolności,
2/ za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt VIII (pkt CXIV a/o)
czynu zabronionego i za to na podstawie art. 258§1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności,
3/ połączył opisane w pkt 1 i 2 kary jednostkowe i orzekł w ich miejsce jedną karę łączną 3 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności,
4/ na podstawie art. 46§1 k.k. zobowiązał D. K. do naprawienia w części szkody wyrządzonej przestępstwami opisanymi w pkt IX, X, XII, XIII, XVI, XV, XVI, XVII, XVIII, XIX, XX, XXII, XXIV, XXV, XXVI, XXVII, XXVIII, XXIX, XXX, XXXI wyroku, przez zapłatę:
a. 5.000 złotych na rzecz pokrzywdzonego K. D.;
b. 2.000 złotych na rzecz pokrzywdzonego Z. C.;
c. 2.000 złotych na rzecz pokrzywdzonej M. K.;
d. 3.571,42 złotych na rzecz pokrzywdzonej M. S.;
e. 2.857,14 złotych na rzecz pokrzywdzonej M. G.;
f. 1830 złotych na rzecz pokrzywdzonego K. S.;
g. 16.666,66 złotych na rzecz pokrzywdzonej D. W.;
h. 2.500 złotych na rzecz pokrzywdzonego Z. G.;
i. 8.925,25 złotych na rzecz pokrzywdzonej L. U.;
j. 1.428,57 złotych na rzecz pokrzywdzonego Z. S.;
k. 3.800 złotych na rzecz pokrzywdzonej J.T.;
l. 10.000 złotych na rzecz pokrzywdzonej E. T.:
m. 5.000 złotych na rzecz pokrzywdzonej K. G.;
n. 5.000 złotych na rzecz pokrzywdzonej S. W.;
o. 2.666,66 na rzecz pokrzywdzonej A. K.;
p. 21.166,66 na rzecz pokrzywdzonych F. i Ł. T.;
q. 11.000 złotych na rzecz pokrzywdzonej B. S.;
r. 4.000 złotych na rzecz pokrzywdzonych E. i A.T.;
s. 13.756 złotych na rzecz pokrzywdzonych A. i G. J.;
t. 10.000 złotych na rzecz pokrzywdzonej H. T..
Wyrok ten uprawomocnił się nie będąc zaskarżony przez żadną ze stron.
Obecnie kasację od tego orzeczenia na korzyść skazanego wywiódł prokurator Generalny. W skardze podniesiono zarzuty:
1. rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 387 § 1, 2 i 3 k.p.k., poprzez niezasadne uwzględnienie wadliwych wniosków oskarżonych o skazanie ich bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i wydanie wyroku skazującego, mimo iż:
- brak było podstaw do przyjęcia, że propozycjom oskarżonych, złożonym w trybie art. 387 § 1 k.p.k., nie sprzeciwili się wszyscy pokrzywdzeni, pouczeni o możliwości zgłoszenia przez oskarżonych takich wniosków oraz prawidłowo zawiadomieni o terminie rozprawy, gdyż K. G. (pokrzywdzona czynem opisanym w pkt CXXX aktu oskarżenia) oraz S. W. (pokrzywdzona czynem opisanym w pkt CXXXI aktu oskarżenia) w ogóle nie zostały zawiadomione o terminie rozprawy; żadnej z osób pokrzywdzonych, w ramach postępowania zawisłego pod sygn. akt VIIIK 27/20, nie pouczono o instytucji dobrowolnego poddania się karze i możliwości wydania wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego; a nadto, z uchybieniem dyspozycji art. 52 § 2 k.p.k., pomimo powzięcia informacji, że pokrzywdzony T. U. zmarł, oraz dysponując danymi co najmniej jednej z osób najbliższych dla pokrzywdzonego, Sąd Okręgowy w Warszawie nie dopełnił obowiązku pouczenia córki wymienionego o prawach przysługujących osobom najbliższym dla zmarłego pokrzywdzonego i odstąpił od zawiadomienia jej o terminie rozprawy - co łącznie skutkowało tym, iż pokrzywdzeni nie mogli skorzystać w niniejszym postępowaniu z przysługujących im praw, w tym ewentualnie sprzeciwić się wnioskom oskarżonych o dobrowolne poddanie się karze;
- obrońca oskarżonego D. K., składając wniosek o wydanie wyroku skazującego, powołał się na oświadczenie złożone w toku postępowania o sygn. akt XVIII K 102/19, jednak w zakresie wymiaru kary łącznej zawarł propozycję kary 3 (trzech) lat i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy w ramach postępowania o sygn. akt XVIII K 102/19 finalnie została złożona i przez prokuratora zaakceptowana propozycja kary łącznej 3 (trzech) lat i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
- okoliczności czynów popełnionych na szkodę K. S. i L. U. budziły wątpliwości co do osób, które wspólnie i w porozumieniu z D. K. i R. K. dopuściły się oszustw na szkodę wymienionych pokrzywdzonych, co skutkowało bezzasadnym zróżnicowaniem kwot, do zapłaty których wskazani oskarżeni (D. K. w pkt 16 ppkt f oraz pkt 16 ppkt i, natomiast R. K. w pkt 17 ppkt d oraz pkt 17 ppkt f) zostali zobowiązani z tytułu obowiązków częściowego naprawienia szkody, mających odpowiadać ich faktycznemu udziałowi w inkryminowanych procederach;
- wnioski w zakresie środków kompensacyjnych, do uiszczenia których oskarżony E. C. w pkt 15 ppkt d, R. K. w pkt 17 ppkt a oraz pkt 17 ppkt k, natomiast D. K. w pkt 16 ppkt c wyroku, zostali zobowiązani z tytułu częściowego naprawienia szkody, nie korelowały z rzeczywistą wartością mienia, do niekorzystnego rozporządzenia którego zostali doprowadzeni pokrzywdzeni: J. i A. małżonkowie S. (pkt VII wyroku), M. K. (pkt XII i pkt XXXIV wyroku) oraz T. U. (pkt XLV wyroku);
2. rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., poprzez wskazanie, w odniesieniu do R. K. w pkt 6, a D. K. w pkt 12, jako podstawy skazania art. 277 k.k., zamiast art. 227 k.k., a nadto wobec D. K. w pkt 12 rzeczonego wyroku, przyjęcie w podstawie skazania art. 64 § 1 k.k., pomimo iż ani nie zarzucono, ani nie przypisano wymienionemu oskarżonemu działania w warunkach powrotu do przestępstwa.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Spośród zarzutów podniesionych przez Prokuratora Generalnego zasadne są częściowo te, które dotyczą oskarżonego D. K.. Pozostałe są oczywiście bezzasadne, gdyż nie dotyczą uchybień, które nie mogłyby być sprostowane w trybie prostowania oczywistej omyłki pisarskiej (powołanie art. 277 k.k.) albo „naprawione” w toku dalszych czynności procesowych w toczącej się sprawie - kwestie odszkodowań.
Najpoważniejszym z podniesionych w kasacji uchybień było z pewnością skazanie D.K. w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64§1 k.k. ku czemu Sąd rozpoznający sprawę nie poczynił ani stosownych ustaleń ani nie objął tej kwestii porozumieniem z oskarżonym, a nie wynikała ona z aktu oskarżenia.
Kolejnym istotnym uchybieniem było niezawiadomienie o terminie rozprawy wszystkich pokrzywdzonych – przede wszystkim K. G. i S. W.. W tej przestrzeni odmiennie kształtuje się sytuacja z powiadomieniem T. U. (kwestia ta dotyczy tylko skazanego R. K.). Zawiadomienie dla tego pokrzywdzonego zostało tu bowiem wysłane, a córka pokrzywdzonego powiadomiła Sąd o zgonie ojca. Tym samy wiedziała ona o toczącym się procesie, znała datę rozprawy i to przed jakim sądem odbędzie się ona. Pomimo tego nie podjęła ona żadnych kroków zmierzających do wstąpienia do procesu w miejsce zmarłego, a na rzecz zmarłego zasądzone zostało stosowne odszkodowanie.
Wątpliwości natomiast budzi możliwość skutecznego skażenia obecnie tego, że obrońca oskarżonego zgodził się na wymierzenie surowszej kary niż ostatecznie orzeczona, w sytuacji, gdy orzeczeniu tej niższej kary łącznej nie oponował prokurator i jak można domniemywać ostatecznie została ona objęta porozumieniem.
Niezależnie od powyższego jednak, wskazane wyżej uchybienia musiały doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku w części w jakiej dotyczył ob. D.K..
W toku ponowionego procesu będzie z pewnością możliwe poprawienie oczywistych omyłek pisarskich, kwestii przypisania odpowiedzialności osk. D. K. w ramach powrotu do przestępstwa, zawiadomienie o rozprawie wszystkich pokrzywdzonych działaniem tego oskarżonego oraz skorygowanie kwot odszkodowania, o ile Sąd Okręgowy podzieli w tym względzie argumentację prokuratora.
Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
[as]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI