II KK 454/21

SN
Sygn. akt II KK 454/21
POSTANOWIENIE
Dnia 19 października 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie
K.M.
skazanego z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 19 października 2021 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania
wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. akt V Ka (…),
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł.  z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt IV K (…),
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w Ł.  z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. akt Ka (…) oraz utrzymanego nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt IV K (…), do czasu rozpoznania kasacji.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt IV K (…), Sądu Rejonowego w Ł.K.M.  został uznany za winnego popełnienia przestępstwa zakwalifikowanego przez ten Sąd z art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za co skazano go na karę siedmiu miesięcy pozbawienia wolności (pkt I wyroku).
Po rozpoznaniu wniesionego przez obrońcę oskarżonego zwykłego środka odwoławczego Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. akt V Ka (…), utrzymał w mocy (pkt I wyroku) zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji.
Od wyżej wymienionego orzeczenia sądu odwoławczego obrońca skazanego wniósł do Sądu Najwyższego kasację oraz złożył wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia do czasu rozpoznania tej kasacji. Uzasadniając wniosek obrońca podniósł, że w sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza, w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
.
Wniosek obrońcy skazanego zasługiwał na uwzględnienie.
Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją może nastąpić wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okoliczności, do których należy m.in. istnienie realnej szansy na uwzględnienie kasacji (
vide
np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 7 września 1998 r., II KKN 262/98; 17 sierpnia 2004 r. V KK 229/04; 8 września 2004 r., V KK 214/04; 30 stycznia 2014 r., II KK 356/13; 21 stycznia 2021 r., V KK 536/20).
Dokonana wstępnie analiza wniesionego nadzwyczajnego środka zaskarżenia pozwala na uznanie, że w niniejszej sprawie istnieje realna szansa na uwzględnienie kasacji, w szczególności biorąc pod uwagę podniesiony w treści kasacji zarzut rażącego naruszenia prawa mającego istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie obrazy prawa materialnego to jest art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k. Zastosowanie błędnej kwalifikacji prawnej może bowiem przełożyć się na wymiar orzeczonej wobec skazanego kary pozbawienia wolności, która z uwagi na swoją wysokość mogłaby z kolei zostać wykonana przed datą rozpoznania nadzwyczajnego środka zaskarżenia wniesionego na korzyść K.M.
.
To natomiast skutkowałoby po stronie skazanego dolegliwością, której ponieść nie powinien,
Ostatecznej oceny w tym względzie, w tym również co do kwestii wystąpienia w tej sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., będącej główną – według obrońcy – podstawą kasacyjną, dokona Sąd Najwyższy po rozpoznaniu kasacji na rozprawie kasacyjnej, jednakże stwierdzenie już na wstępnym etapie badania sprawy możliwości zaistnienia uchybienia, dotyczącego przede wszystkim zastosowania instytucji recydywy, obliguje do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.