Orzeczenie · 2022-10-18

II KK 454/21

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2022-10-18
SNKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i obowiązkom rodzinnymWysokanajwyższy
niealimentacjaalimentykodeks karnyrecydywakasacjasąd najwyższyprawo rodzinne

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego K. M., który został uznany winnym popełnienia przestępstwa niealimentacji (art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.). Skazany uchylał się od obowiązku alimentacyjnego wobec córki w dwóch okresach: od czerwca 2017 r. do marca 2018 r. oraz od marca 2019 r. do kwietnia 2019 r. Sąd pierwszej instancji wymierzył mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca w kasacji podniósł m.in. zarzut braku wniosku o ściganie oraz błędne zastosowanie art. 64 § 1 k.k. (recydywa). Sąd Najwyższy, analizując kwestię wniosku o ściganie, stwierdził, że wniosek został złożony przez matkę dziecka, a jego cofnięcie nie było skuteczne z powodu braku zgody sądu. Jednakże, Sąd Najwyższy uznał za zasadny zarzut dotyczący błędnego zastosowania art. 64 § 1 k.k. Stwierdzono, że okres odbywania kary pozbawienia wolności, który miał stanowić podstawę do przyjęcia recydywy, nastąpił po zakończeniu części okresu objętego zarzutem niealimentacji, co czyniło zastosowanie tej kwalifikacji prawnej nielogicznym. Sąd Najwyższy podkreślił, że przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. jest przestępstwem trwałym, ale w sytuacji, gdy okres odbywania kary pozbawienia wolności następuje po części okresu niealimentacji, należy rozważyć konstrukcję czynu ciągłego lub ciągu przestępstw, a nie recydywę. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi okręgowemu, wskazując na konieczność ponownego rozważenia zarzutów apelacyjnych z uwzględnieniem przedstawionych wywodów prawnych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących recydywy w kontekście przestępstwa niealimentacji oraz kwestia skuteczności cofnięcia wniosku o ściganie.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, w której okres odbywania kary pozbawienia wolności nastąpił po części okresu niealimentacji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zastosowanie art. 64 § 1 k.k. (recydywa) jest dopuszczalne w przypadku przestępstwa niealimentacji, gdy okres odbywania kary pozbawienia wolności nastąpił po zakończeniu części okresu objętego zarzutem niealimentacji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zastosowanie art. 64 § 1 k.k. w takiej sytuacji jest błędne i nielogiczne.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. jest przestępstwem trwałym, ale jeśli okres odbywania kary pozbawienia wolności warunkujący recydywę nastąpił po zakończeniu części okresu niealimentacji, nie można przypisać działania w warunkach recydywy. Należy rozważyć konstrukcję czynu ciągłego lub ciągu przestępstw.

Czy w sprawie o niealimentację, ściganej na wniosek, doszło do skutecznego złożenia wniosku o ściganie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek o ściganie został złożony przez matkę pokrzywdzonej i nie został skutecznie cofnięty.

Uzasadnienie

Matka pokrzywdzonej złożyła wniosek o ściganie. Choć później złożyła oświadczenie o cofnięciu wniosku, nie uzyskało ono zgody sądu, co czyniło cofnięcie nieskutecznym. Brak było podstaw do stwierdzenia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Czy wypłata świadczeń z funduszu alimentacyjnego powoduje ściganie przestępstwa niealimentacji z urzędu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie zawsze, zależy to od wysokości przyznanych świadczeń i okresu ich wypłaty w kontekście wymogów z art. 209 § 3 k.k.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy błędnie uznał, że ściganie odbywało się z urzędu z powodu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Sąd Najwyższy stwierdził, że w okresie objętym zarzutem nie wypłacano świadczeń z funduszu alimentacyjnego w wysokości odpowiadającej co najmniej 3 świadczeniom okresowym, co jest warunkiem ścigania z urzędu zgodnie z art. 209 § 3 k.k.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany K. M.

Strony

NazwaTypRola
K. M.osoba_fizycznaskazany
J. S.osoba_fizycznamatka pokrzywdzonej
J. S.osoba_fizycznacórka skazanego (pokrzywdzona)

Przepisy (17)

Główne

k.k. art. 209 § 1

Kodeks karny

Przestępstwo niealimentacji, polegające na uchylaniu się od obowiązku alimentacyjnego.

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

Kwalifikacja czynu jako popełnionego w warunkach recydywy, po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne.

Pomocnicze

k.k. art. 209 § 3

Kodeks karny

Określa warunki ścigania z urzędu w przypadku przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

k.p.k. art. 439 § 1

Kodeks postępowania karnego

Wymienia bezwzględne przyczyny odwoławcze, w tym brak wniosku o ściganie.

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

Określa przesłanki umorzenia postępowania, w tym brak wniosku o ściganie.

k.p.k. art. 12 § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy ścigania przestępstw na wniosek.

k.p.k. art. 12 § 3

Kodeks postępowania karnego

Reguluje kwestię cofnięcia wniosku o ściganie i wymogu zgody sądu.

k.p.k. art. 433 § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy obowiązku sądu odwoławczego do rozważenia zarzutów apelacji.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Granice rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy.

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

Wymogi formalne uzasadnienia wyroku.

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

Możliwość orzekania przez sąd odwoławczy niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.

k.p.k. art. 455

Kodeks postępowania karnego

Możliwość orzekania przez Sąd Najwyższy w zakresie szerszym niż granice zaskarżenia i podniesione zarzuty w przypadku oczywistej błędności kwalifikacji prawnej.

k.p.k. art. 519

Kodeks postępowania karnego

Zakres zaskarżenia kasacją.

k.p.k. art. 523 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawy kasacji.

k.p.k. art. 536

Kodeks postępowania karnego

Zakres rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy.

k.p.k. art. 527 § 4

Kodeks postępowania karnego

Zwrot opłaty od kasacji w przypadku uwzględnienia środka zaskarżenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błędne zastosowanie art. 64 § 1 k.k. (recydywa) w sprawie o niealimentację, gdyż okres odbywania kary pozbawienia wolności nastąpił po zakończeniu części okresu niealimentacji. • Kwestia skuteczności cofnięcia wniosku o ściganie w sprawie o niealimentację.

Odrzucone argumenty

Argumenty dotyczące braku wniosku o ściganie jako bezwzględnej przyczyny odwoławczej (ostatecznie uznano, że wniosek został złożony i nie został skutecznie cofnięty).

Godne uwagi sformułowania

„przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. jest wprawdzie przestępstwem trwałym, ale nie sposób uznać, w sytuacji gdy nie została przyjęta konstrukcja z art. 12 k.k., że odbywanie przez okres 6 miesięcy kary pozbawienia wolności nie stanowiło przeszkody do przyjęcia, iż nieuiszczanie rat alimentacyjnych przed odbyciem tej kary, jak i po jej odbyciu, oczywiście przy wykazaniu wszystkich podmiotowych elementów tego przestępstwa, może stanowić jeden czyn zabroniony, a więc i jedno przestępstwo niealimentacji” • „przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. jest wprawdzie przestępstwem trwałym, gdyż polega na wywołaniu i utrzymywaniu określonego skutku przestępczego, wszelako jeżeli między okresami uporczywej niealimentacji wystąpi przerwa lub przerwy wywołane na przykład tym, że zobowiązany nie był w stanie wykonać tego obowiązku albo osoba uprawniona do alimentacji w tym czasie nie znajdowała się w sytuacji zagrożenia, to w takim wypadku należy rozważyć konstrukcję czynu ciągłego lub ciągu przestępstw”

Skład orzekający

Tomasz Artymiuk

przewodniczący-sprawozdawca

Rafał Malarski

członek

Andrzej Tomczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących recydywy w kontekście przestępstwa niealimentacji oraz kwestia skuteczności cofnięcia wniosku o ściganie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której okres odbywania kary pozbawienia wolności nastąpił po części okresu niealimentacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu niealimentacji, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii recydywy jest istotne dla praktyki prawniczej.

Sąd Najwyższy: Recydywa w niealimentacji? Tylko jeśli kara była wcześniej!

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst