Orzeczenie · 2025-09-17

II KK 440/23

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2025-09-17
SNKarnepostępowanie karnenajwyższy
wyłączenie sędziegosąd najwyższyniezawisłość sędziowskabezstronnośćkpkprawo do rzetelnego procesukrsnominacje sędziowskie

Wniosek obrońcy skazanej dotyczył wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Adama Rocha od udziału w sprawie kasacyjnej. Jako podstawę wniosku wskazano brak instytucjonalnych gwarancji niezawisłości i bezstronności sędziego Stankiewicza, wynikający z okoliczności jego powołania na urząd sędziego SN w następstwie uchwały Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie ustawy z 2017 r. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, podkreślił, że instytucje wyłączenia sędziego (art. 40 i 41 k.p.k.) mają zastosowanie również do postępowań incydentalnych, w tym do wniosku o wyłączenie sędziego od rozpoznania innego wniosku o wyłączenie. Sąd odwołał się do utrwalonego orzecznictwa, w tym uchwał połączonych Izb SN z 2020 r. i 2022 r., dotyczących wadliwości powołania sędziów w związku z udziałem wadliwie ukształtowanej KRS. Podkreślono, że sędzia ulega wyłączeniu nie tylko gdy istnieją wątpliwości co do jego bezstronności, ale także gdy jego orzekanie mogłoby naruszyć standard rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPC). W konsekwencji, Sąd Najwyższy postanowił wyłączyć sędziego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Adama Rocha.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Zagadnienia prawne (2)

Czy dopuszczalne jest złożenie wniosku o wyłączenie sędziego od rozpoznania wniosku o wyłączenie innego sędziego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, dopuszczalne jest złożenie wniosku o wyłączenie sędziego od rozpoznania wniosku o wyłączenie innego sędziego, gdyż instytucje wyłączenia sędziego mają zastosowanie do postępowań incydentalnych w ramach sprawy głównej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym pojęcie 'sprawy' w art. 40 i 41 § 1 k.p.k. obejmuje zarówno postępowanie w przedmiocie głównym, jak i postępowania incydentalne, w tym wnioski o wyłączenie sędziego.

Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego z uwagi na sposób jego powołania, związany z uchwałą wadliwie ukształtowanej Krajowej Rady Sądownictwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wadliwość procedury powołania sędziego, związana z udziałem w procesie nominacyjnym Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie ustawy z 2017 r., może stanowić podstawę do wyłączenia sędziego, gdyż narusza to prawo do rzetelnego procesu sądowego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odwołał się do obszernej analizy tej kwestii w swoim orzecznictwie, w tym uchwał z 2020 r. i 2022 r., podkreślając, że naruszenie standardu rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPC) uzasadnia wyłączenie sędziego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Wyłączenie sędziego
Strona wygrywająca
obrońca skazanej

Strony

NazwaTypRola
M. B.osoba_fizycznaskazana
Stanisław Stankiewiczosoba_fizycznasędzia Sądu Najwyższego
Adam Rochosoba_fizycznasędzia Sądu Najwyższego

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 41 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy podstaw wyłączenia sędziego z powodu uzasadnionej wątpliwości co do jego bezstronności.

k.p.k. art. 42 § § 1 i 4

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wniosku o wyłączenie sędziego.

Pomocnicze

Ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r., która ukształtowała skład KRS w sposób budzący wątpliwości.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dopuszczalność wniosku o wyłączenie sędziego od rozpoznania wniosku o wyłączenie innego sędziego. • Naruszenie prawa do rzetelnego procesu sądowego (art. 6 EKPC) w związku z wadliwą procedurą powołania sędziego SN. • Zasada nemo iudex in causa sua.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie «sprawy», o jakim mowa w art. 40 i art. 41 § 1 k.p.k. odnosi się zarówno do sprawy głównej, rozumianej jako orzekanie w głównym przedmiocie procesu, jak również postępowań incydentalnych • nemo iudex idoneus in propria causa • sędzia ulega wyłączeniu, nie tylko wówczas, gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 41 § 1 k.k.), ale również w sytuacji, gdy orzekanie przez sędziego w danej sprawie mogłoby prowadzić do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC i uznania, że taki skład orzekający w ogóle nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą

Skład orzekający

Kazimierz Klugiewicz

przewodniczący

Stanisław Stankiewicz

członek

Adam Roch

członek

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii niezawisłości sędziowskiej i prawa do rzetelnego procesu, co jest gorącym tematem w polskim orzecznictwie i mediach.

Sąd Najwyższy wyłącza sędziego SN! Czy to koniec sporu o niezawisłość?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst