II KK 388/02

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 lutego 2004 roku rozpoznał kasację Rzecznika Praw Obywatelskich od własnego wyroku z dnia 9 grudnia 1955 roku, sygn. akt I K 895/55. W wyroku z 1955 roku Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Wojewódzkiego i skazał C.W. na karę 6 miesięcy więzienia za rozpowszechnianie fałszywych wiadomości dotyczących stosunków politycznych w Polsce Ludowej, mogących wyrządzić istotną szkodę interesom Państwa Polskiego (art. 22 m.k.k.). Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że czyn C.W. nie wyczerpywał znamion przestępstwa. Sąd Najwyższy w obecnym składzie przychylił się do tego stanowiska. Stwierdzono, że opis czynu w wyroku z 1955 roku był nieprecyzyjny i nie sprecyzowano, jakie konkretnie wiadomości uznano za fałszywe. Analiza treści karty pocztowej wysłanej przez C.W. (opartej na informacjach z "Głosu Ameryki") wykazała, że nie można jej było uznać za "fałszywą" w rozumieniu art. 22 m.k.k., gdyż C.W. subiektywnie wierzył w prawdziwość informacji, a jego krytyczna opinia o postawie władz nie stanowiła "wiadomości" w rozumieniu tego przepisu. Ponadto, skierowanie karty pocztowej do konkretnego adresata nie spełniało znamienia "rozpowszechniania". Sąd Najwyższy uznał, że wyrok z 1955 roku był wynikiem podporządkowania sądownictwa celom politycznym i rażącego naruszenia prawa materialnego. W konsekwencji, zaskarżony wyrok uchylono, a C.W. uniewinniono. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający