II KK 378/04

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Prokuratora Okręgowego od wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący Edwarda B. za oszustwo. Głównym zarzutem w kasacji było rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, a konkretnie art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 146 § 1 k.p.k. i art. 40 k.p.k. Skarżący twierdził, że Sąd drugiej instancji nie dostrzegł z urzędu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą, polegającego na udziale w wydaniu uchylonego orzeczenia osoby podlegającej wyłączeniu na podstawie art. 40 k.p.k. Chodziło o tę samą osobę występującą w charakterze protokolanta zarówno przy pierwszym rozpoznaniu sprawy (gdzie wyrok został uchylony), jak i przy ponownym rozpoznaniu. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, uznał ją za niezasadną. W uzasadnieniu podkreślono, że przepis art. 146 § 1 k.p.k. nakazuje stosowanie przyczyn wyłączenia sędziego (art. 40 k.p.k.) wprost do protokolanta i stenografa. Sąd wyjaśnił, że „branie udziału w wydaniu orzeczenia” w rozumieniu art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. oznacza osobiste, bezpośrednie uczestniczenie w procesie podejmowania decyzji o treści orzeczenia, co wyraża się m.in. złożeniem podpisu pod treścią rozstrzygnięcia. Sporządzanie protokołu rozprawy, protokołu ogłoszenia wyroku lub występowanie w charakterze protokolanta w części wstępnej orzeczenia nie jest takim udziałem. Sąd Najwyższy odrzucił próbę uzupełniania treści przepisu przez dodawanie do niego fragmentu o udziale w charakterze protokolanta, wskazując, że taka interpretacja nie ma ustawowego uzasadnienia. W konsekwencji, kasacja została oddalona.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający