II KK 378/04

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w B. od wyroku Sądu Okręgowego w B., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. skazujący Edwarda B. za oszustwo. Głównym zarzutem w kasacji było rażące naruszenie prawa procesnego, a mianowicie art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 146 § 1 k.p.k. i art. 40 k.p.k., polegające na tym, że sąd drugiej instancji utrzymał w mocy wyrok, nie dostrzegając z urzędu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą. Uchybienie to miało polegać na udziale tej samej osoby w charakterze protokolanta w wydaniu uchylonego orzeczenia (pierwszy wyrok Sądu Rejonowego) oraz w obecnym postępowaniu. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, uznał ją za niezasadną. W uzasadnieniu podkreślono, że przepis art. 146 § 1 k.p.k. nakazuje stosowanie przyczyn wyłączenia sędziego (art. 40 k.p.k.) wprost do protokolanta i stenografa. Jednakże, udział w wydaniu orzeczenia w rozumieniu art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. oznacza osobiste, bezpośrednie uczestniczenie w procesie podejmowania decyzji o treści orzeczenia, co wyraża się m.in. złożeniem podpisu pod treścią rozstrzygnięcia. Sporządzanie protokołu rozprawy, protokołu ogłoszenia wyroku lub wystąpienie w charakterze protokolanta w części wstępnej orzeczenia nie jest takim udziałem. Sąd Najwyższy odrzucił próbę uzupełniania treści przepisu przez dodanie do niego fragmentu o udziale w charakterze protokolanta, wskazując, że taka interpretacja nie ma ustawowego uzasadnienia. Wskazano również, że istnieją sytuacje, w których protokolant może być wyłączony (np. asesor sądowy), ale dotyczy to sytuacji, gdy faktycznie brał udział w podejmowaniu decyzji, a nie tylko sporządzał protokół.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający