II KK 37/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, uznając, że sąd odwoławczy prawidłowo nie rozważał kwestii kumulatywnej kwalifikacji czynów, gdyż nie została ona jasno podniesiona w apelacji.
Obrońca skazanego R. P. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Ł., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Zarzutem kasacji było naruszenie przepisów k.p.k. przez wadliwą kontrolę odwoławczą, polegającą na braku odniesienia się do wniosku apelacji o potraktowanie dwóch czynów jako jednego czynu zabronionego na podstawie art. 11 § 2 k.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, wskazując, że kwestia kumulatywnej kwalifikacji czynów nie została jasno podniesiona w apelacji, a jej redakcja sugerowała kwestionowanie ustaleń faktycznych, a nie ocenę prawną.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego R. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Ł., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Kasacja opierała się na zarzucie naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez wadliwą kontrolę odwoławczą. Obrońca twierdził, że sąd odwoławczy nie odniósł się do wniosku apelacji o potraktowanie zachowania skazanego opisanego w punktach III i IV aktu oskarżenia jako jednego czynu zabronionego, kwalifikowanego kumulatywnie na podstawie art. 11 § 2 k.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Wskazał, że apelacja nie zawierała expressis verbis zarzutu naruszenia art. 11 § 1 i 2 k.k., a wolę poddania tej kwestii kontroli sądu odwoławczego trudno było wywnioskować z jej treści. Problem ten pojawiał się jedynie w kontekście zarzutu ustaleń faktycznych, a jego redakcja sugerowała kwestionowanie oceny dowodów i ustaleń faktycznych, a nie ocenę prawną czynów w świetle art. 11 § 1 k.k. Sąd Najwyższy stwierdził, że wobec braku jasnego podniesienia tej kwestii w apelacji, sąd odwoławczy nie miał obowiązku rozważać jej w uzasadnieniu wyroku, co czyniło zarzut kasacji całkowicie chybionym. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie naruszył przepisów k.p.k., ponieważ kwestia kumulatywnej kwalifikacji czynów nie została jasno podniesiona w apelacji, a jej redakcja sugerowała kwestionowanie ustaleń faktycznych, a nie ocenę prawną.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że apelacja nie zawierała expressis verbis zarzutu naruszenia art. 11 § 1 i 2 k.k., a wolę poddania tej kwestii kontroli sądu odwoławczego trudno było wywnioskować z jej treści. Problem ten pojawiał się jedynie w kontekście zarzutu ustaleń faktycznych, a jego redakcja sugerowała kwestionowanie oceny dowodów i ustaleń faktycznych, a nie ocenę prawną czynów. Wobec braku jasnego podniesienia tej kwestii w apelacji, sąd odwoławczy nie miał obowiązku rozważać jej w uzasadnieniu wyroku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. P. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (4)
Pomocnicze
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Wymaga od sądu odwoławczego ustosunkowania się do wniosków apelacji.
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Wymaga od sądu odwoławczego ustosunkowania się do wniosków apelacji.
k.k. art. 11 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy kwalifikacji prawnej czynu.
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Dotyczy kumulatywnej kwalifikacji czynów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja nie zawierała expressis verbis zarzutu naruszenia art. 11 § 1 i 2 k.k. Wolę poddania kontroli sądu odwoławczego kwestii kumulatywnej kwalifikacji czynów trudno wywnioskować z treści apelacji. Problem kumulatywnej kwalifikacji pojawiał się w apelacji jedynie w kontekście zarzutu ustaleń faktycznych. Redakcja zarzutu w apelacji sugerowała kwestionowanie oceny dowodów i ustaleń faktów, a nie ich ocenę w świetle norm prawa materialnego.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez wadliwą kontrolę odwoławczą, polegającą na braku odniesienia się do wniosku apelacji o potraktowanie zachowania skazanego opisanego w pkt III i IV aktu oskarżenia, jako jednego czynu zabronionego kwalifikowanego kumulatywnie na podstawie art. 11 § 2 k.k.
Godne uwagi sformułowania
kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym wolę poddania kontroli Sądu 2 odwoławczego także tej kwestii [...] trudno wywnioskować z treści apelacji redakcja tego zarzutu, nota bene niejasna, skłania do wniosku, że autor zarzutu w istocie kwestionował ocenę dowodów i ustalenia faktów [...] a nie ich ocenę w świetle norm prawa materialnego Nie może więc dziwić, że Sąd odwoławczy nie rozważał w uzasadnieniu wyroku wspomnianej okoliczności, co czyni zarzut kasacji całkowicie chybionym.
Skład orzekający
Piotr Hofmański
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Konieczność jasnego formułowania zarzutów apelacyjnych, w szczególności dotyczących kwalifikacji prawnej czynu, aby sąd odwoławczy był zobowiązany do ich rozważenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, w której zarzut w apelacji był niejasny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy sposobu formułowania zarzutów w apelacji, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KK 37/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r., sprawy R. P. skazanego z art. 279 § 1 i in. kk z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 13 września 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 21 lutego 2012 r., p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego R. P. UZASADNIENIE Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kasacja zawierała zarzut naruszenia art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k., poprzez wadliwą kontrolę odwoławczą, polegającą na braku odniesienia się Sądu odwoławczego do wniosku apelacji o potraktowanie zachowania skazanego opisanego w pkt III i IV aktu oskarżenia, jako jednego czynu zabronionego kwalifikowanego kumulatywnie na podstawie art. 11 § 2 k.k. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Zacząć należy od stwierdzenia, że apelacja nie zawierała expressis verbis zarzutu naruszenia art. 11 § 1 i 2 k.k. Co więcej, wolę poddania kontroli Sądu 2 odwoławczego także tej kwestii, tj. zasadności niepotraktowania czynów zarzuconych w pkt III i IV aktu oskarżenia, a przypisanych skazanemu w pkt 2 i 3 wyroku I instancji, jako jednego czynu zabronionego w rozumieniu art. 11 § 1 i 2 k.k., trudno wywnioskować z treści apelacji. Problem ten pojawia się w apelacji jedynie w kontekście zarzutu co do ustaleń faktycznych (pkt 2 tiret czwarty apelacji), a redakcja tego zarzutu, nota bene niejasna, skłania do wniosku, że autor zarzutu w istocie kwestionował ocenę dowodów i ustalenia faktów co do popełnienia tam wskazanych czynów, a nie ich ocenę w świetle norm prawa materialnego, w szczególności art. 11 § 1 k.k. Również treść uzasadnienia apelacji nie pozwala wysnuć zarzutu co do naruszenia art. 11 § 1 k.k. Nie może więc dziwić, że Sąd odwoławczy nie rozważał w uzasadnieniu wyroku wspomnianej okoliczności, co czyni zarzut kasacji całkowicie chybionym. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI