II KK 352/24

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego M.J. o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. II AKa 34/23, który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 15 października 2021 r., sygn. V K 221/12. Skazany został uznany za winnego popełnienia przestępstw kwalifikowanych z art. 263 § 2 k.k., art. 171 § 1 k.k. i art. 299 § 1 k.k. Ostatecznie orzeczono wobec niego karę łączną 8 lat pozbawienia wolności, grzywnę w wysokości 2000 stawek dziennych po 2000 zł każda, a także przepadek przedmiotów pochodzących pośrednio z przestępstwa. W kasacji obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku w zakresie przepadku ruchomości (dzieł sztuki), argumentując, że jego wykonanie wiązałoby się z nieodwracalną szkodą dla skazanego. Dodatkowo, obrońca podniósł zarzut uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., wskazując na udział w składzie Sądu Apelacyjnego sędziów powołanych na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w nowym trybie. Sąd Najwyższy, analizując wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku, uznał go za niezasadny. Podkreślono, że instytucja wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia ma charakter wyjątkowy i powinna być stosowana jedynie w sytuacjach, gdy ranga zarzutów kasacyjnych oraz wysoki stopień prawdopodobieństwa uchylenia orzeczenia wskazują na nieodwracalne skutki jego wykonania przed rozpoznaniem kasacji. Sąd Najwyższy stwierdził, że w tej sprawie nie ziszczą się przesłanki do wstrzymania wykonania wyroku, a ocena zasadności zarzutów kasacyjnych, w tym tych dotyczących składu orzekającego, wymagać będzie analizy na etapie merytorycznego rozpoznania sprawy. Decyzja o nieuwzględnieniu wniosku o wstrzymanie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający