II KK 350/26

II KK 350/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
 
  
Dnia 27 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek 
  
w sprawie T.R., 
skazanego za czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu 
narkomanii i in., 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 sierpnia 2026 r., 
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją 
wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie 
z dnia 11 marca 2026 r., II AKa 259/23, 
co do tego skazanego zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie  
z dnia 25 maja 2023 r., IV K 52/21, 
  
                         p o s t a n o w i ł  
                    wniosku nie uwzględnić. 
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Na skutek kasacji obrońcy skazanego T.R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w 
Lublinie z dnia 11 marca 2026 r., II AKa 259/23, co do tego skazanego zmieniającego 
wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie  z dnia 25 maja 2023 r., IV K 52/21, przed Sądem 
Najwyższym zawisła sprawa tego skazanego. Za przypisane mu przestępstwo z art. 
56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (dalej: u.p.n.) 
w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. został on 
skazany na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 
250 stawek dziennych, po 200 zł każda, zaś za czyn z art. 62 ust. 2 u.p.n. w zw. z 

II KK 350/26 
2 
 
art. 64 § 1 k.k. - na karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Jako karę łączną 
wymierzono mu ostatecznie 3 lata i 3 miesiące pozbawienia wolności.  
W kasacji obrońcy został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania 
zaskarżonego nią wyroku. Wniosek ten nie został szerzej uzasadniony. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Wniosek jest niezasadny. 
Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku 
wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą 
przemawiać: 
bardzo 
wysokie 
prawdopodobieństwo 
uwzględnienia 
kasacji, 
nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed 
rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w 
zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się więc, że można wstrzymać 
wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa 
uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na 
skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 
lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 
r., II KK 83/25). Niezbędne jest więc ustalenie, że postawione orzeczeniu sądu 
odwoławczego zarzuty (i argumentacja zaprezentowana na ich poparcie) dają 
asumpt do przyjęcia poglądu o niemal pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku sądu 
odwoławczego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2025 r., IV 
KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r., III KK 84/25).  
W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność 
uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Nie zachodzą więc wystarczające 
podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 
k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza 
ostatecznego 
rozstrzygnięcia 
kwestii 
zasadności 
kasacji 
skarżącego 
od 
prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie. 
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części 
dyspozytywnej postanowienia.   
[WB] 
[r.g.] 

II KK 350/26 
3