II KK 349/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy wstrzymał wykonanie prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P. w związku z kasacją Prokuratora Generalnego dotyczącą zarzutu rażącego naruszenia prawa procesowego.
Prokurator Generalny złożył kasację na korzyść skazanego S. F. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P., zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego polegające na wydaniu wyroku skazującego za czyny, które były już przedmiotem innego prawomocnego wyroku. Sąd Najwyższy, uwzględniając wniosek Prokuratora Generalnego, wstrzymał wykonanie zaskarżonego wyroku nakazowego, który skutkował orzeczeniem zastępczej kary pozbawienia wolności.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Prokuratora Generalnego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt II K (...). Wyrok ten skazał oskarżonego S. F. za dwa czyny z art. 270 § 1 k.k., stanowiące ciąg przestępstw, wymierzając karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł. Wyrok uprawomocnił się 18 lipca 2019 r. Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego, podnosząc zarzut rażącego naruszenia art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., gdyż postępowanie w tej samej sprawie o te same czyny zostało już zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 listopada 2018 r. (sygn. akt III K (...)). Uchybienie to stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Sąd Najwyższy zauważył, że w stosunku do skazanego orzeczono zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 50 dni w zamian za nieuiszczoną grzywnę. Wstrzymanie wykonania tej kary było uzasadnione, aby uniknąć negatywnych konsekwencji dla skazanego do czasu rozpoznania kasacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, wydanie wyroku skazującego za te same czyny, które zostały już prawomocnie osądzone, stanowi rażące naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i jest bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut Prokuratora Generalnego dotyczący naruszenia art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (zasada ne bis in idem) jest zasadny, ponieważ postępowanie w tej samej sprawie o te same czyny zostało już zakończone prawomocnym wyrokiem. Uchybienie to jest bezwzględną przyczyną odwoławczą, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego wyroku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wstrzymanie wykonania wyroku nakazowego
Strona wygrywająca
S. F. (tymczasowo)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. F. | osoba_fizyczna | oskarżony/skazany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca kasacji |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 532 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku.
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa negatywne przesłanki procesowe, w tym zakończenie postępowania co do tego samego czynu tą samą prawomocną decyzją.
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa bezwzględne przyczyny odwoławcze, w tym pkt 8 – ponowne prowadzenie postępowania w tej samej sprawie.
Pomocnicze
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
Przepis określający czyn zabroniony (fałszerstwo dokumentu).
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący ciągu przestępstw.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut rażącego naruszenia art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. przez wydanie wyroku skazującego za czyny, które były już przedmiotem innego prawomocnego wyroku. Uchybienie to stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Ryzyko negatywnych konsekwencji dla skazanego w związku z wykonaniem zastępczej kary pozbawienia wolności.
Godne uwagi sformułowania
pociągnęłoby niewątpliwie negatywne dla niego następstwa bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Skład orzekający
Andrzej Stępka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady ne bis in idem w kontekście wyroków nakazowych i możliwości wstrzymania wykonania orzeczenia w toku postępowania kasacyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej ne bis in idem i pokazuje mechanizm wstrzymania wykonania wyroku w sytuacji potencjalnego błędu sądu niższej instancji, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy można być skazanym dwa razy za to samo? Sąd Najwyższy wstrzymuje wykonanie wyroku.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt II KK 349/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu bez udziału stron, w sprawie S. F. wniosku Prokuratora Generalnego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lipca 2019 r., w sprawie o sygnaturze akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt II K (…). UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w P. wyrokiem nakazowym z dnia 2 lipca 2019 r., w sprawie o sygn. akt II K (…), uznał oskarżonego S. F. za winnego popełnienia zarzucanych mu dwóch czynów z art. 270 § 1 k.k., stanowiących ciąg przestępstw w ujęciu art. 91 § 1 k.k., za co wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł. Ponieważ żadna ze stron nie złożyła sprzeciwu, wyrok ten uprawomocnił się w dniu 18 lipca 2019 r. W dniu 30 października 2020 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja Prokuratora Generalnego, który zaskarżył ten wyrok w całości na korzyść skazanego S. F. . W skardze podniesiono zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., poprzez wydanie w dniu 2 lipca 2019 r. przedmiotowego wyroku skazującego S. F. za dwa czyny z art. 270 § 1 k.k., podczas gdy postępowanie co do tego samego oskarżonego o te same czyny zostało już zakończone prawomocnym wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 listopada 2018 r., w sprawie o sygn. akt III K (…). Uchybienie to doprowadziło do bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania karnego wobec S. F. . Zaskarżonym niniejszą kasacją wyrokiem nakazowym wymierzono wobec S. F. karę grzywny, jednakże prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt II Ko (…), określono w stosunku do skazanego zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 50 dni w zamian za pozostającą do wykonania grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych po 20 zł i orzeczono wykonanie kary zastępczej (k. 163). W tej sytuacji wykonanie wobec skazanego S.F. zastępczej kary pozbawienia wolności, zarządzonej w zamian za nieuiszczoną grzywnę, pociągnęłoby niewątpliwie negatywne dla niego następstwa. Z tych przyczyn należało wstrzymać wykonanie w/w orzeczenia do czasu rozpoznania wniesionej kasacji. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI