II KK 94/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w części dotyczącej kary ograniczenia wolności, uznając, że wymierzono ją w rażąco wyższym wymiarze niż przewiduje prawo.
Sąd Rejonowy w W. wyrokiem nakazowym z dnia 27 listopada 2014 r. uznał R. G. za winnego kradzieży włazu studzienki (wartość 215 zł) i wymierzył mu karę 3 miesięcy ograniczenia wolności. Wyrok uprawomocnił się. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie art. 20 § 1 k.w., który stanowi, że kara ograniczenia wolności trwa jeden miesiąc. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił wyrok w części dotyczącej kary i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść obwinionego R. G. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy uznał obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. (kradzież włazu studzienki o wartości 215 zł) i wymierzył mu karę 3 miesięcy ograniczenia wolności. Wyrok ten stał się prawomocny. Prokurator Generalny zarzucił w kasacji rażące naruszenie art. 20 § 1 k.w., który jednoznacznie stanowi, że kara ograniczenia wolności trwa jeden miesiąc. Sąd Najwyższy podzielił argumentację kasacji, stwierdzając, że wymierzenie kary 3 miesięcy ograniczenia wolności stanowiło rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, gdyż przekraczało ustawowe granice. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, z zaleceniem przestrzegania przepisów Kodeksu wykroczeń.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara ograniczenia wolności przewidziana w Kodeksie wykroczeń trwa jeden miesiąc i jest karą bezwzględnie oznaczoną.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że przepis art. 20 § 1 k.w. jednoznacznie określa czas trwania kary ograniczenia wolności na jeden miesiąc, co czyni ją karą bezwzględnie oznaczoną. Wymierzenie kary w dłuższym wymiarze stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku w części dotyczącej kary i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
obwiniony (w zakresie kary)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. G. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| R. M. | osoba_fizyczna | współsprawca |
Przepisy (3)
Główne
k.w. art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
Dotyczy kradzieży mienia.
k.w. art. 20 § § 1
Kodeks wykroczeń
Określa zasady wymiaru kary ograniczenia wolności, stanowiąc, że trwa ona jeden miesiąc. Jest to kara bezwzględnie oznaczona.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Reguluje rozpoznanie kasacji na posiedzeniu bez udziału stron.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażące naruszenie art. 20 § 1 k.w. poprzez wymierzenie kary ograniczenia wolności w wymiarze trzykrotnie przekraczającym ustawowe granice (1 miesiąc).
Godne uwagi sformułowania
kara ograniczenia wolności przewidzianej w Kodeksie wykroczeń - stanowi, że trwa ona jeden miesiąc. Tym samym jest to kara bezwzględnie oznaczona. wymierzył tę karę w wymiarze trzykrotnie przekraczającym jej ustawowe granice określone w Kodeksie wykroczeń.
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
przewodniczący
Andrzej Ryński
członek
Eugeniusz Wildowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wymiaru kary ograniczenia wolności w sprawach o wykroczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przepisu Kodeksu wykroczeń i konkretnego rodzaju kary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę prawidłowego wymiaru kary i kontroli sądowej nad błędami proceduralnymi, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy koryguje rażący błąd w wymiarze kary: 3 miesiące ograniczenia wolności za wykroczenie to za dużo!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KK 94/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Protokolant Marta Brylińska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie R. G. obwinionego z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 23 kwietnia 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 listopada 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy, wyrokiem nakazowym z dnia 27 listopada 2014 r., uznał R. G. za winnego tego, że „w dniu 16 maja 2014 r. ok. godz. 2:35 w W. przy ul. F. 2 wspólnie i w porozumieniu z R. M. dokonał kradzieży włazu żeliwnego od studzienki żeliwnej, gdzie suma strat wyniosła 215 zł na szkodę MPWIK”, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za to wymierzył mu karę 3 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie oraz zwolnił obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 16 stycznia 2015 r. wobec nie zaskarżenia go przez strony postępowania. Od powyższego wyroku kasację na korzyść obwinionego R. G., w części dotyczącej orzeczenia o karze, wniósł Prokurator Generalny i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 20 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu za popełnienie przypisanego wykroczenia kary 3 miesięcy ograniczenia wolności podczas, gdy zgodnie z powyższą normą kara ograniczenia wolności mogła być orzeczona jedynie w wymiarze 1 miesiąca, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Przepis art. 20 § 1 k.w. - określający zasady wymiaru kary ograniczenia wolności przewidzianej w Kodeksie wykroczeń - stanowi, że trwa ona jeden miesiąc. Tym samym jest to kara bezwzględnie oznaczona. W konsekwencji stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy uznając R. G. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., i wymierzając za ten czyn karę trzech miesięcy ograniczenia wolności, rażąco naruszył przepis art. 20 § 1 k.k.w., bo wymierzył tę karę w wymiarze trzykrotnie przekraczającym jej ustawowe granice określone w Kodeksie wykroczeń. Jest oczywiste, że uchybienie to miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku nakazowego. Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu . Ponownie rozpoznając sprawę sąd właściwy będzie procedował z poszanowaniem przepisów Kodeksu wykroczeń i uniknie stwierdzonego powyżej uchybienia. Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI